Isiah Thomas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Isiah Thomas
Ilustracja
#11
rozgrywający
Pełne imię i nazwisko

Isiah Lord Thomas III

Pseudonim

Zeke

Data i miejsce urodzenia

30 kwietnia 1961
Chicago

Wzrost

185 cm

Masa ciała

82 kg

Kariera
Aktywność

1981–1994

Szkoła średnia

St. Joseph (Westchester, Illinois)

College

Indiana (1979–1981)

Draft

1981, numer: 2
Detroit Pistons

Isiah Lord Thomas III (ur. 30 kwietnia 1961 w Chicago, USA) – amerykański koszykarz występujący na pozycji rozgrywającego, dwukrotny mistrz NBA. Po zakończeniu kariery zawodniczej pracował jako trener koszykarski, działacz klubowy, komentator sportowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1979 wystąpił w meczu gwiazd amerykańskich szkół średnich – McDonald’s All-American[1].

Isiah Thomas ukończył college Indiana. W 1981 został wybrany w drafcie NBA z numerem drugim przez Detroit Pistons. Spędził w tym zespole całą swoją późniejszą karierę. Thomas w swoim debiutancim sezonie został wybrany do pierwszej piątki pierwszoroczniaków oraz wystąpił w Meczu Gwiazd NBA. W meczach gwiazd NBA grał zresztą nieprzerwanie do 1993 roku (12 występów), a w spotkaniach w 1984 oraz 1986 został mianowany MVP.

Thomas będąc niekwestionowanym liderem drużyny zdobył mistrzostwo NBA w latach 1989 oraz 1990. W 1990 został także wybrany MVP finałów NBA. W 1994 zakończył karierę koszykarza. Podczas kariery w NBA Isiah Thomas rozegrał łącznie 979 meczów (w tym 971 w wyjściowej piątce) zdobywając 18 822 punktów (średnio 19,2 na mecz), 9061 asyst (średnio 9,3 na mecz – 4 miejsce na liście wszech czasów) oraz 3478 zbiórek (średnio 3,6 na mecz). Pięciokrotnie wybierano go do najlepszych piątek ligi – trzykrotnie do pierwszej i dwukrotnie do drugiej. W 1996 został członkiem NBA’s 50th Anniversary All-Time Team. W 2000 natomiast dołączył do Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.

Po zakończeniu kariery najpierw był współwłaścicielem zespołu Toronto Raptors, potem komentatorem NBC, następnie został właścicielem ligi CBA, która zbankrutowała w 2000. W latach 2000-2003 był trenerem zespołu Indiana Pacers. W latach 2006-2008 prowadził New York Knicks, będąc jednocześnie menedżerem i trenerem. Niestety, właściwie wszystkie jego działania po zakończeniu kariery zawodniczej kończyły się niepowodzeniami. Zwłaszcza praca z Knicks była nieustannie krytykowana przez dziennikarzy i środowisko koszykarskie.

Jest jednym z ponad 40 zawodników w historii, którzy zdobyli zarówno mistrzostwo NCAA, jak i NBA w trakcie swojej kariery sportowej[2].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

W czasie Meczu Gwiazd w 1985 r. Isiah Thomas liderował drużynie Wschodu, w której zadebiutowała nowa gwiazda ligi Michael Jordan. Thomas został później oskarżony, iż był prowodyrem działań mających zdyskredytować umiejętności Jordana, głównie poprzez niepodawanie mu piłek – Jordan zdobył wtedy wyjątkowo mało – 7 punktów, mimo iż na boisku przebywał przez 22 minuty. Sam Jordan nigdy nie potwierdził ani nie zaprzeczył tym informacjom.

Prowadzeni przez Thomasa Pistons spotykali się z Bulls Michaela Jordana regularnie w play-offach w latach 1988-91. Każdorazowo mecze były bardzo zacięte, obfitujące w potyczki słowne i fizyczne. Pierwsze trzy konfrontacja skończyły się zwycięstwami Detroit, ale w ostatnim pojedynku Chicago wzięło srogi rewanż, wygrywając serię 4-0. Upokorzony Thomas i kilku innych zawodników drużyny wyszło z hali na 8 sekund przed końcem ostatniego meczu, nie podając rąk zwycięzcom.

Thomas nie został też ostatecznie wybrany do pierwszego Dream Teamu, w 1992 r., ponoć ze względu na niechęć Jordana do występowania z nim w jednym zespole, będącą konsekwencją wcześniejszych zatargów między koszykarzami. Thomas wypowiadał się również, że miejsce w składzie zostało mu „skradzione” przez Johna Stocktona, a swoją wyższość nad Stocktonem udowodni na boisku. Podczas najbliższego spotkania drużyn Pistons i Utah Jazz skrzydłowy Jazz, Karl Malone, uderzył Thomasa łokciem w głowę tak, że ten musiał mieć założone 40 szwów. Malone został ukarany grzywną i zwieszeniem za ten incydent.

W Meczu Gwiazd w 2003 r., Thomas był trenerem drużyny Wschodu, w której swój pożegnalny mecz rozgrywał Michael Jordan. Thomas został skrytykowany za nadmierne eksploatowanie Jordana w meczu, mające jakoby być kontynuacją poczynań z 1985 r. i rewanżem za nieobecność w Dream Teamie.[potrzebny przypis]

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

NCAA[edytuj | edytuj kod]

NBA[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrz igrzysk panamerykańskich (1979)[22]
  • członek kadry olimpijskiej na igrzyska w Moskwie (1980), które zostały zbojkotowane przez USA. Zespół wziął wtedy udział w trasie pokazowej „Gold Medal Series”, występując przeciw składom NBA All-Star oraz drużynie olimpijskiej z 1976 roku[23].
  • członek kadry na mistrzostwa świata w 1994 roku, nie wystąpił w nich z powodu kontuzji[24].
  • Atleta Roku – USA Basketball Male Athlete of the Year (1980)[25]

Trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Nie wystąpił z powodu kontuzji, odniesionej tuż przed ogłoszeniem rezerw meczu gwiazd[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1979 McDonalds All-American Rosters. realgm.com. [dostęp 2018-09-07]. (ang.).
  2. A Complete History of Players Who Won Both NCAA and NBA Championships. complex.com. [dostęp 2015-04-21]. (ang.).
  3. NCAA Championship History. ncaa.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  4. NCAA College Basketball Final Four Most Outstanding Player Winners. basketball-reference.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  5. Official NCAA Consensus All-Americans. ncaa.org. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  6. NCAA All-Tournament Winners. sports-reference.com. [dostęp 2018-08-16]. (ang.).
  7. National Collegiate Basketball Hall of Fame – Players. collegebasketballexperience.com. [dostęp 2018-04-15]. (ang.).
  8. a b NBA Championships: Year by Year Champions. landofbasketball.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  9. NBA All-Star Game MVP's. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  10. All-Star Game Replacements for Injured Players. nba.com. [dostęp 2018-02-20]. (ang.).
  11. Isiah Thomas Summary. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  12. a b All-NBA Teams. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  13. All-Rookie Teams. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  14. The NBA’s 50 Greatest Players. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  15. NBA 75th Anniversary Team announced. nba.com. [dostęp 2021-12-01]. (ang.).
  16. Isiah Thomas – Hall Of Famers. hoophall.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  17. NBA J. Walter Kennedy Citizenship Award Winners. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  18. NBA Assists Leaders Year by Year. landofbasketball.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  19. Detroit Pistons Career Leaders. basketball-reference.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  20. NBA Players of the Week. basketball-reference.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  21. NBA Retired Numbers. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  22. EIGHTH PAN AMERICAN GAMES -- 1979. usab.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  23. Games of the XXIInd Olympiad -- 1980. usab.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  24. TWELVTH WORLD CHAMPIONSHIP -- 1994. usab.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  25. USA Basketball Annual Awards. usab.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  26. 2003 NBA All-Star Game Box Score. basketball-reference.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]