Dominique Wilkins

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dominique Wilkins
Ilustracja
Wilkins w barwach Panathinaikosu
21, 12
niski skrzydłowy
Pseudonim

Nique, The Human Highlight Film

Data i miejsce urodzenia

12 stycznia 1960
Paryż

Wzrost

203 cm

Masa ciała

100 kg

Kariera
Aktywność

1983–1999

Szkoła średnia

Washington (Waszyngton, Karolina Północna)

College

Georgia (1979–1982)

Draft

1982, numer: 3
Utah Jazz

Jacques Dominique Wilkins, nazywany „Nique” lub „The Human Highlight Film” (ur. 12 stycznia 1960 w Paryżu) – amerykański koszykarz, grający na pozycji niski skrzydłowy.

W 1979 wystąpił w meczu gwiazd amerykańskich szkół średnich – McDonald’s All-American[1].

Wilkins ukończył studia na University of Georgia, gdzie grał w drużynie uczelnianej Georgia Bulldogs[2], po czym został wybrany z 3. numerem w drafcie 1982 przez Utah Jazz. Niedługo potem został oddany do Atlanty Hawks, gdzie grał do 1994. W żadnym z lat gry w NBA Wilkins nie osiągnął na koniec sezonu średnio mniej niż 20 punktów. Zdobył tytuł króla strzelców w sezonie 1985/1986 ze średnią 30,3 punktu na mecz[3].

Wilkins był jednym z czołowych graczy NBA w latach 80. Pod jego przewodnictwem drużyna Hawks zaczęła wygrywać po 50 spotkań w sezonie regularnym. Gdy Wilkins przekroczył trzydziestkę, stawał się coraz bardziej uniwersalnym graczem, co potwierdza wzrost statystyk w kategorii zbiórek (9) oraz asyst (3,3) w sezonie 1990/1991[3].

Oprócz wyboru do pierwszej piątki debiutantów, Wilkins był wybierany siedmiokrotnie do All-NBA Team. Wystąpił też 9-krotnie w meczach gwiazd. W trakcie całej swoje kariery w NBA uzyskał 26 668 punktów oraz 7169 zbiórek[3].

W sezonie 1985/1986 zajął drugie miejsce w głosowaniu na MVP sezonu[4].

8 grudnia 1992 roku ustanowił rekord sezonu zasadniczego NBA, trafiając 23 rzuty wolne w jednym spotkaniu bez ani jednej pomyłki[5].

Nique, poza swoimi 11 sezonami z Hawks, grał przez krótki czas w Los Angeles Clippers i Boston Celtics. Potem przeniósł się do Europy, gdzie grał w Panathinaikosie Ateny (z którym zdobył jedyne ligowe tytuły w swojej karierze: mistrza ligi greckiej, a także Euroligi). Tam też został uhonorowany nagrodami indywidualnymi – został MVP Pucharu Grecji oraz MVP Finl Four Euroligi. Po roku wrócił do NBA, dołączając do San Antonio Spurs. Następnie powrócił ponownie na Stary Kontynent, zasilając Fortitudo Bolonia. W 1999, jako wolny agent podpisał umowę z Orlando Magic[3]. Po rozegraniu zaledwie 27 spotkań sezonu zasadniczego oraz jednego play-off zdecydował się na ostatecznie zakończyć karierę sportową.

W 1994 wystąpił w barwach drugiego Dream Teamu na Mistrzostwach Świata w 1994, zdobywając złoty medal[6].

Jego zawodowa kariera sportowa trwała 17 lat.

Wilkinsa nosił pseudonim „The Human Highlight Film”. Uzyskał go ze względu na swoje widowiskowe zagrania oraz wsady[7]. Jego znakiem firmowym był jedno- lub oburęczny wsad o nazwie „windmill”. Rywalizacja w konkursach wsadów z młodym Michaelem Jordanem przeszła do historii tych zawodów. Dominique triumfował w nich dwukrotnie (1985, 1990), podobnie jak i Michael (1987-88). Obaj rywalizowali ze sobą bezpośrednio w 1985 oraz 1988 roku[8].

Jego koszulka z numerem 21 została zastrzeżona przez klub Atlanta Hawks 13 stycznia 2001 roku[9].

Podczas gali zorganizowanej 8 września 2006 przyjęty w poczet Koszykarskiej Galerii Sław[10].

Jego młodszy brat Gerald także grał w NBA[11]. Bracia rozegrali wspólnie kilka spotkań w barwach Orlando Magic podczas rozgrywek 1998/99. Są także jedynym rodzeństwem w historii NBA, które brało wspólnie udział w konkursie wsadów NBA. W 1986 roku Dominique zajął drugie miejsce, Gerald natomiast czwarte.

Statystyki na przestrzeni całej kariery w NBA[3]:

  • Rozegranych meczów: 1074
  • Zdobytych punktów: 26 668
  • Punktów na mecz: 24,8
  • Zbiórek na mecz: 6,7
  • Asyst na mecz: 2,5

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

NCAA[edytuj | edytuj kod]

NBA[edytuj | edytuj kod]

Europa[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Nie wystąpił z powodu kontuzji, jego miejsce w składzie zajął Kevin Willis[13].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1979 McDonalds All-American Rosters. realgm.com. [dostęp 2018-09-07]. (ang.).
  2. Dominique Wilkins Honored By Georgia Basketball Program. georgiadogs.com. [dostęp 2016-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (4 marca 2016)]. (ang.).
  3. a b c d e Dominique Wilkins – Statistics. basketball-reference.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  4. 1985-86 NBA Awards Voting. basketball-reference.com. [dostęp 2022-03-30]. (ang.).
  5. NBA Individual Regular Season Records for Free Throw Percentage. basketball-reference.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  6. a b TWELVTH WORLD CHAMPIONSHIP -- 1994. usab.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  7. Dominique Wilkins – Summary. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  8. Jordan and Wilkins Battle for Dunk Title. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  9. a b NBA Retired Numbers. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  10. a b Dominique Wilkins – Hall Of Famers. hoophall.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  11. Gerald Wilkins – Statistics. basketball-reference.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  12. National Collegiate Basketball Hall of Fame – Players. collegebasketballexperience.com. [dostęp 2018-04-15]. (ang.).
  13. All-Star Game Replacements for Injured Players. nba.com. [dostęp 2018-02-20]. (ang.).
  14. Dominique Wilkins – Bio. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  15. a b c All-NBA Teams. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  16. All-Rookie Teams. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  17. NBA 75th Anniversary Team announced. nba.com. [dostęp 2021-12-01]. (ang.).
  18. NBA Scoring Leaders Year by Year. landofbasketball.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  19. NBA Players of the Month. basketball-reference.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  20. NBA Players of the Week. basketball-reference.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  21. a b 1996 – European Champion. paobc.gr. [dostęp 2014-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (9 sierpnia 2014)]. (ang.).
  22. a b 1996 – Greek Cup winner. paobc.gr. [dostęp 2014-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (3 lutego 2017)]. (ang.).