Diazotan izosorbidu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Diazotan izosorbidu
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H8N2O8
Masa molowa 236,14 g/mol
Wygląd biały lub prawie biały, miałki krystaliczny proszek[1]
Identyfikacja
Numer CAS 87-33-2
PubChem 6883
DrugBank DB00883
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC C01 DA08
C01 DA58
C05 AE02
Stosowanie w ciąży kategoria C

Diazotan izosorbidu (łac. Isosorbidi dinitras) – organiczny związek chemiczny z grupy estrów, pochodna izosorbidu zawierająca dwie grupy azotanowe. Stosowany jako lek silnie rozszerzający naczynia krwionośne. W organizmie jest metabolizowany do 2-monoazotanu izosorbidu i 5-monoazotanu izosorbidu.

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Polega na uwalnianiu tlenku azotu i rozszerzaniu naczyń krwionośnych, głównie żylnych i tętniczych (w tym wieńcowych) oraz w mniejszym stopniu obwodowych naczyń przedwłosowatych. Powoduje to zmniejszenie obciążenia lewej komory serca, zwłaszcza wstępnego. Zmniejszeniu ulega rozmiar komór serca i napięcie mięśnia komór. W konsekwencji zmniejsza się zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen oraz poprawia przepływ krwi i utlenowanie mięśnia.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

Bezwzględne:

Względne:

Ostrożnie:

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Ciężkie zatrucie:

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

  • Aerosonit
  • Cardiosorbid
  • Cardonit
  • Isoket
  • Sorbonit

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Farmakopea Polska VIII, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491, ISBN 978-83-88157-53-0.
  2. a b Isosorbide dinitrate, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2012-07-21] (ang.).
  3. a b Isosorbide dinitrate, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00883 (ang.).
  4. Diazotan izosorbidu (ang.). [martwy link] The Chemical Database. Wydział Chemii Uniwersytetu w Akronie. [dostęp 2012-07-21].[niewiarygodne źródło?]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Indeks leków Medycyny Praktycznej 2006. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2006, s. 323-324. ISBN 83-7430-060-4.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.