Siły powietrzne i obrona przeciwlotnicza Słowenii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siły powietrzne i obrona przeciwlotnicza Słowenii
Vojaško Letalstvo in Zracna Obramba Slovenske Vojske
Sign of Slovenian Army.svg
Historia
Państwo  Słowenia
Sformowanie 1991
Organizacja
Dyslokacja Cerklje ob Krki, Brnik
Podległość Ministerstwo Obrony Słowenii
Rodzaj sił zbrojnych lotnictwo
Pilatus PC-9M Hudournik podchodzi do lądowania
Śmigłowiec AS 532AL Cougar

Siły powietrzne i obrona przeciwlotnicza Słowenii (w skrócie BRZOL) nie stanowią odrębnej broni, a są integralną częścią Słoweńskich Sił Zbrojnych.

Zadania[edytuj | edytuj kod]

Zadaniem sił powietrznych i obrony przeciwlotniczej jest zapewnienie bezpieczeństwa przestrzeni powietrznej Republiki Słowenii (przy wsparciu lotnictwa włoskiego, a także zapewnianie wsparcia lotniczego siłom lądowych i nawodnych w wykonywaniu ich zadań w ramach operacji połączonych. Zadania te to głównie:

  • patrolowanie i kontrola przestrzeni powietrznej kraju
  • niesienie pomocy w przypadkach naturalnych, humanitarnych i technologicznych katastrof
  • udział w operacjach poszukiwawczo-ratunkowych

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Samolot Producent Typ Wersja Liczba sztuk
Szkolne
Pilatus PC-9M Hudournik  Szwajcaria szkolno-bojowy PC-9M 9
Zlín Z-242  Czechy szkolenie podstawowe Z 242 L 8
Śmigłowce
Bell 206  Stany Zjednoczone śmigłowiec użytkowy 206B-3 JetRanger III 4
Bell 412  Stany Zjednoczone śmigłowiec użytkowy 8
Eurocopter Cougar  Francja Śmigłowiec transportowy AS532 UL/AL 4
Transportowe
Pilatus PC-6  Szwajcaria wielozadaniowy 2
Let L-410 Turbolet  Czechy transportowy 1

Historia słoweńskiego lotnictwa[edytuj | edytuj kod]

Historia słoweńskiego lotnictwa sięga czasu I wojny światowej, kiedy to wielu Słoweńców służyło w lotnictwie wojskowym Austro-Węgier. Później, w okresie istnienia SFR Jugosławii, lokalne siły samoobrony posiadały kilkanaście samolotów i wyszkolonych pilotów.

21 czerwca 1991 roku Teritorialna Obramba Słowenii wystąpiła z sił wsparcia armii jugosłowiańskiej (cztery dni przed ogłoszeniem niepodległości), w odpowiedzi na zajęcie przez armię będących w jej posiadaniu dwunastu samolotów Soko J-20 Kraguj. 28 czerwca pilot sił powietrznych Jugosławii uprowadził do Słowenii helikopter Gazelle, który stał się zaczynem lotnictwa republiki. W czasie 10-dniowej wojny o niepodległość doszły doń trzy eks-policyjne Bell 412 i jeden Agusta A-109. 9 czerwca 1992 roku Oddział Lotniczy Armii Słoweńskiej został przemianowany na 15 Brygadę Lotnictwa Wojskowego (słow. 15 Brigada Vojaskega Letalstva). 15 Brigada została podzielona na dwa dywizjony: płatowców i śmigłowców, które działały w oparciu o bazy w Brniku i Cerklje ob Krki. 15 Brigada była podporządkowana Dowództwu Sił Powietrznych i Obrony Przeciwlotniczej z siedzibą w Kranj. W roku 2004 Słowenia weszła do NATO. Obecnie NATO zapewnia obronę przestrzeni powietrznej republiki. 8 listopada 2004 roku 15 Brigada została oficjalnie rozwiązana. W jej miejsce sformowano trzy nowe jednostki: 15 Batalion Helikopterów, Szkoła Lotnicza i Baza Sił powietrznych.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Odznaka pilota

15 Batalion Helikopterów zajmuje bazę lotniczą Brnik. Jednostka jest wyposażona w osiem śmigłowców Bell 412 i cztery AS-532 Cougar. Główne zadania jednostki to organizowanie szkolenia pilotów i personelu naziemnego, prowadzenie misji poszukiwawczych i ratowniczych we współpracy z właściwymi służbami cywilnymi, zapewnianie zaopatrzenia w terenach górskich, gaszenie pożarów, a także wspieranie w działaniach Sił Powietrznych i Wojsk Lądowych.

Szkoła Lotnicza Sił Powietrznych znajduje się w bazie w Cerklje ob Krki. Szkoła prowadzi podstawowe i zaawansowane programy szkoleniowe dla przyszłych pilotów, do którego to celu wykorzystuje dwa samoloty Zlin 143L, Zlin 242L i cztery helikoptery Bell JetRanger, organizuje ćwiczenia pilotów wojskowych, a ponadto zapewnia wsparcie ogniowe i taktyczne innym rodzajom sił zbrojnych przy użyciu dwóch samolotów Pilatus PC-9 i dziewięciu Pilatus PC-9M. Do szkoły należy także Oddział Spadochronowy z siedzibą w bazie Brnik, prowadzący szkolenia spadochronowe dla personelu latającego Sił Powietrznych.

Baza Sił Powietrznych, znajdująca się w Cerklje ob Krki, zapewnia wsparcie logistyczne, jak na przykład zaopatrzenie paliwowe. Baza posiada dwa samoloty Pilatus PC-6 i jeden Let L-410 Turbolet. Jej zadaniem jest zaopatrywanie, pomoc techniczna i obsługa samolotów, szkolenie personelu naziemnego, prowadzenie dokumentacji technicznej samolotów itp. Wprawdzie lotnictwo wojskowe Słowenii istnieje od zaledwie 15 lat, stara się ono przystosowywać do warunków zmieniającego się świata. W tym świetle w roku 2007 rozpoczęto kolejną restrukturyzację, podporządkowując 15 Batalion Helikopterów i Szkołę Lotniczą jednemu dowództwu, co ułatwia logistykę i zmniejsza liczebność personelu. Po podjęciu decyzji o przejściu lotnictwa republiki na samoloty odrzutowe od roku 2015, w bazie Cerklje podjęto kolejne prace restrukturyzacyjne.

W roku 2007 słoweńskie ministerstwo obrony testowało w bazie Cerklje samoloty transportowe CASA C-295 i C-27J Spartan. Wybrano dwa samoloty Casa C-295; pierwszy z nich miał być dostarczony w roku 2008, drugi w 2010. Zamówienie na pierwszy zostało złożone w styczniu 2008 roku, ale w lutym program sprzedaży hiszpańskich samolotów został zamrożony w związku z tragiczną katastrofą w Mirosławcu, w której zginęło dwudziestu polskich wojskowych. Słowenia planuje ponowne starania o nabycie nowych samolotów transportowych w roku 2012.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "World Military Aircraft Inventory", Aerospace Source Book 2007, Aviation Week & Space Technology, 15 stycznia 2007.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]