Sint Eustatius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sint Eustatius
Flaga Sint Eustatius
Herb Sint Eustatius
Flaga Sint Eustatius Herb Sint Eustatius
Dewiza: (łac.) Superba et Confidens
(Dumna i Pewna)
Położenie Sint Eustatius
Język urzędowy holenderski, angielski
Stolica Oranjestad
Status terytorium gmina zamorska
Zależne od Holandii
Głowa terytorium król Wilhelm Aleksander
W jego imieniu komisarz Mike Franco
Powierzchnia
 • całkowita

21 km²
Liczba ludności (2016)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia

3193[1]
152 osób/km²
Jednostka monetarna Dolar amerykański (USD)
Strefa czasowa UTC -4
Domena internetowa .an
Kod telefoniczny +599
Mapa Sint Eustatius

Sint Eustatius – należąca do Holandii wyspa leżąca na Karaibach. Wchodzi w skład Archipelagu Małych Antyli. Powierzchnia wyspy wynosi 21 km² Liczba ludności wynosi 2498 mieszkańców.

Na podstawie reformy konstytucyjnej Królestwa Niderlandów, 10 października 2010 Antyle Holenderskie przestały istnieć, a Sint Eustatius, do tej pory jedna z 5 jednostek tego terytorium, stała się holenderską „gminą zamorską”, która będzie mogła zostać włączona, jeśli sobie tego zażyczy, do Unii Europejskiej jako jej region peryferyjny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wyspa została odkryta przez Krzysztofa Kolumba w 1493 roku, a w 1636 roku skolonizowali ją Holendrzy. Od roku 1678 Sint Eustatius znalazła się pod bezpośrednim dowództwem Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej. W czasach kolonialnych, ta niewielka wyspa dla Holandii odgrywała duże znaczenie w uprawie trzciny cukrowej. Wyspa przez pewien okres w XVIII w. znajdowała się pod panowaniem angielskim, a potem francuskim. Jednak od 1784 roku posiadłość ta ponownie znalazła się pod administracją Holandii.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Geografia Sint Eustatius.

Sint Eustatius należy do antylskiego łuku wulkanicznego, a jej rzeźba ma górzysty charakter. Najwyższym wzniesieniem jest wulkan Mazinga o wysokości 602 m n.p.m. Wyspa leży w strefie klimatu równikowego, modelowanego przez pasaty. Wyspę porasta subtropikalna i tropikalna roślinność, z fragmentami lasów tropikalnych. W pobliżu Sint Eustatius rosną rafy koralowe. Wyspa należy do antylskiej krainy neotropikalnej.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z danymi statystycznymi za 2013 r.[2]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. CBS StatLine - Caribisch Nederland; bevolkingsontwikkeling, geboorte, sterfte, migratie, statline.cbs.nl [dostęp 2017-10-03].
  2. The Caribbean Netherlands in figures 2013. The Hague/Heerlen/Kralendijk: Statistics Netherlands, 2014, s. 90.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tuchman, Barbara W. The First Salute: A View of the American Revolution New York:Ballantine Books, 1988
  • Encyklopedia Geograficzna Świata: Ameryka Północna. Wydawnictwo OPRES Kraków 1996 ​ISBN 83-85909-20-6

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]