Brytyjskie Wyspy Dziewicze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brytyjskie Wyspy Dziewicze
British Virgin Islands
Flaga Brytyjskich Wysp Dziewiczych
Herb Brytyjskich Wysp Dziewiczych
Flaga Brytyjskich Wysp Dziewiczych Herb Brytyjskich Wysp Dziewiczych
Dewiza: (ang.) The Land, The People, The Light
(Kraj, Naród, Światłość)
Hymn: God Save the Queen
Położenie Brytyjskich Wysp Dziewiczych
Język urzędowy

angielski

Stolica

Road Town

Status terytorium

terytorium zamorskie

Zależne od

Wielkiej Brytanii

Głowa terytorium

królowa Elżbieta II

W jej imieniu

gubernator John Rankin

Szef rządu

premier Andrew Fahie

Powierzchnia
 • całkowita
 • wody śródlądowe


153 km²
1,6%

Liczba ludności (2017)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia


35 015[1]
229 osób/km²

waluta

dolar amerykański (USD)

Rok utworzenia

wydzielenie z kolonii Saint Christopher, Nevis, Anguilla i Wyspy Dziewicze
1871

Religia dominująca

protestantyzm (78,4%)

Strefa czasowa

UTC -4

Kod ISO 3166

VG/VGB/092

Domena internetowa

.vg

Kod samochodowy

BVI

Kod samolotowy

VP-LV

Kod telefoniczny

+1 (284)

Mapa Brytyjskich Wysp Dziewiczych

Brytyjskie Wyspy Dziewicze (ang. British Virgin Islands, BVI) – brytyjskie terytorium zamorskie w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego, obejmujące 36 wysp i wysepek (w tym 11 niezamieszkanych) w północnej części archipelagu Wysp Dziewiczych. Największe wyspy to: Tortola – 54 km², Anegada – 39 km², Virgin Gorda – 21 km² oraz Jost Van Dyke – 8 km².

Powierzchnia kolonii wynosi 153 km², zamieszkuje ją 22,6 tys. osób (2005), z czego 1/3 w stolicy – Road Town na Tortoli. Mieszkańcy zajmują się głównie rolnictwem (sadownictwo, warzywnictwo, hodowla zwierząt) i rybołówstwem. Bardzo dobrze rozwinięta jest także turystyka – średnio rocznie odwiedza je ok. 100 tys. turystów.

Brytyjskie Wyspy Dziewicze są jednym z najbardziej popularnych rajów podatkowych. W 2004 było tam zarejestrowanych ok. 550 tys. firm. Stanowi to ok. 40% wszystkich firm typu offshore na świecie. Przychody Wysp związane z obsługą takich firm są obecnie większe niż przychody z turystyki.

Wyspy zostały odkryte w 1493 roku przez Kolumba. W 1648 roku Tortolę zajęli Holendrzy. Jednak od 1666 roku niepodzielnie panują tu Brytyjczycy. Od 1866 roku wyspy są oficjalnie kolonią brytyjską, a od 1967 roku posiadają wewnętrzną autonomię.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Struktura etniczna[edytuj | edytuj kod]

Osoby czarnoskóre stanowią 76,3% populacji, Latynosi 5,5%, biali 5,4%, osoby o mieszanej etniczności 5,3%, Indianie 2,1% Hindusi 1,6%, inni 3%[2].

Struktura religijna[edytuj | edytuj kod]

Struktura religijna kraju w 2010 roku według Pew Research Center[3][4]:

Emisja gazów cieplarnianych[edytuj | edytuj kod]

Emisja równoważnika dwutlenku węgla z Brytyjskich Wysp Dziewiczych wyniosła w 1990 roku 0,039 Mt, z czego 0,026 Mt stanowiła emisja dwutlenku węgla, a trochę mniej emisja metanu. W przeliczeniu na mieszkańca emisja wyniosła wówczas 1,6 t dwutlenku węgla, a w przeliczeniu na 1000 dolarów PKB 190 kg. Od tego czasu emisje wahają się, z bardziej zauważalnymi wzrostami w 2007 i 2012. Głównym źródłem emisji przez cały czas była energetyka. W 2018 emisja dwutlenku węgla pochodzenia kopalnego wyniosła 0,153 Mt, a w przeliczeniu na mieszkańca 4,822 t i w przeliczeniu na 1000 dolarów PKB 283 kg[6].

Mapa konturowa Brytyjskich Wysp Dziewiczych
Geographylogo.svg
Porty lotnicze na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The World Factbook — Central Intelligence Agency, www.cia.gov [dostęp 2017-10-03] (ang.).
  2. Central America :: British Virgin Islands — The World Factbook - Central Intelligence Agency, www.cia.gov [dostęp 2020-09-29].
  3. Religious Composition by Country, in Percentages. The Pew Research Center. [dostęp 2014-06-27].
  4. Christian Population as Percentages of Total Population by Country. The Pew Research Center. [dostęp 2014-06-27].
  5. Central America :: British Virgin Islands — The World Factbook - Central Intelligence Agency, www.cia.gov [dostęp 2020-06-13].
  6. British Virgin Islands, [w:] F. Monforti-Ferrario i inni, Fossil CO2 and GHG emissions of all world countries. 2019 report – Study [pdf], Luksemburg: Publications Office of the European Union, 2019, s. 64, DOI10.2760/687800, ISBN 978-92-76-11100-9 (ang.).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]