Sonic Heroes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sonic Heroes
Producent Sonic Team[1]
Wydawca Sega[1]
Dystrybutor CD Projekt[1]
Seria gier Sonic the Hedgehog
Silnik RenderWare
Data wydania GameCube:
JP 30 grudnia 2003[2]
USA 6 stycznia 2004[2]
EU 6 lutego 2004

PlayStation 2, Xbox:
JP 30 grudnia 2003[2]
USA 27 stycznia 2004[2]
EU 6 lutego 2004
Microsoft Windows:
USA 16 listopada 2004[1]
EU 26 listopada 2004
JP 9 grudnia 2004
PL 4 lutego 2005[1]
PlayStation 3:
EU 22 lutego 2012[2]
JP 17 września 2014

Gatunek gra platformowa, gra zręcznościowa[1]
Tryby gry gra jednoosobowa, gra wieloosobowa
Kategorie wiekowe CERO: A
ESRB: E
ACB: G
PEGI: 3+
Język angielski, niemiecki, francuski, włoski, hiszpański
Wymagania sprzętowe
Platforma PlayStation 2, Xbox, GameCube, Microsoft Windows, PlayStation 3
Nośniki DVD (x1) lub CD-ROM (x2), Gamecube Optical Disc, PlayStation Network
Kontrolery kontroler konsoli, klawiatura, mysz
Poprzednik Sonic Adventure 2
Kontynuacja Shadow the Hedgehog
 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

GC: 74,27% (z 47 recenzji)[3]

Metacritic

GC: 72/100 (z 49 recenzji)[4]

Sonic Heroes (jap. ソニック ヒーローズ Sonikku Hīrōzu)gra komputerowa z serii Sonic the Hedgehog wydana na konsole GameCube, Xbox i PlayStation 2 30 grudnia 2003 w Japonii[2], a w późniejszym okresie na platformy PlayStation 3 oraz Microsoft Windows[1]. Sonic Heroes porzuca styl gatunku przygodowej gry akcji i opartej na eksploracji rozgrywki swoich poprzedników – Sonic Adventure (1998) i Sonic Adventure 2 (2001), powracając do liniowej rozgrywki znanej z gier na konsolę Sega Genesis. Jej cechą, odróżniającą od innych gier z Sonikiem, jest rozgrywka wieloosobowa polegająca na poruszaniu się drużyną składającą się z trzech różnych bohaterów.

Fabuła gry[edytuj | edytuj kod]

Team Sonic – spędzający beztrosko czas Sonic, zostaje dogoniony przez Tailsa i Knucklesa, lecących w samolocie Tornado. Tails przekazuje Sonicowi animowany list od doktora Eggmana: twierdzi on, iż skonstruował broń totalnej zagłady i broń ta będzie gotowa do użytku w ciągu trzech dni. O ile Tails wydaje się być zmartwiony wyzwaniem rzuconym przez Eggmana, Sonic traktuje to raczej jako zaproszenie do zabawy. Tak więc bez chwili zastanowienia bohaterowie ruszają, aby powstrzymać złowrogiego doktora.

Team Dark – Rouge, dowiedziawszy się o tajemniczym skarbie Eggmana, jest właśnie w trakcie misji w jednej z jego baz. Zauważa spoczywającego w kapsule Shadowa, który zaginął po wydarzeniach związanych z kolonią kosmiczną ARK (pochodził z gry Sonic Adventure 2). Gdy próbuje otworzyć kapsułę, jeden z robotów Eggmana przypuszcza na nią atak (myśląc, że sama jest robotem doktora), na szczęście z opresji ratuje ją Shadow. Jak się później okazuje robotem, który zaatakował nietoperzycę jest Omega, zbuntowany przeciw Eggmanowi, ponieważ ten zdezaktywował go i umieścił w opuszczonej bazie. Shadow natomiast cierpi na amnezję, co pozwala Rouge na szybkie sformowanie drużyny, której głównym celem jest odnalezienie doktora oraz jego tajemniczego skarbu.

Team Rose – Amy odpoczywająca na plaży wraz z przyjaciółmi, wspomina Sonica, którego zdjęcie zauważyła w gazecie, na którym ten ucieka trzymając w rękach Froggy’ego oraz Chocola Chao. Gdy wiatr wyrywa jej zdjęcie z rąk (dzięki pomocy Cream i Biga udaje się je odzyskać), Amy postanawia działać. Ponieważ tęsknota za swoimi przyjaciółmi udziela się również Cream i Bigowi postanawiają oni ruszyć na poszukiwanie Sonica, Froggy’ego oraz Chocoli.

Team Chaotix – błogie życie detektywów bez zlecenia kończy się, gdy do biura Chaotix niczym pocisk wpada Charmy ogłaszając przydział nowego zadania. Z paczki przyniesionej przez niego wypada krótkofalówka, przez którą słychać tajemniczy głos obiecujący sowite wynagrodzenie za wykonanie pracy. Mimo podejrzeń Espio, Vector i Charmy zachęceni dużym zyskiem postanawiają podjąć zlecenie.

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Gra składa się z etapu treningowego (Trening), czternastu tras do pokonania (Race), dwóch poziomów, w których drużyna gracza ściera się z drużyną przeciwną (Battle), pięciu potyczek z bossem doktorem Eggmanem i dwóch z głównym oponentem, Metal Sonikiem. Każda trasa dzieli się na dwa podetapy, które oceniane są według szkolnego systemu ocen w Ameryce (od najgorszej E do najlepszej A), tak jak to było w Sonic Adventure 2. Zebranie 141 ocen A odblokowuje dodatkowy Tryb Super Trudności (Super Hard Mode), charakteryzujący się jeszcze większą liczbą przeciwników.

Gra wieloosobowa[edytuj | edytuj kod]

Możliwa jest również gra wieloosobowa w siedmiu dostępnych trybach rozgrywki: action stage, battle, special stage, ring race, bobsleigh race, quick race oraz expert race.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Sonic Heroes (PC) (pol.). Gry-Online. [dostęp 2014-12-29].
  2. a b c d e f Sonikku hiirôzu (Video Game 2003) – Release Info (ang.). IMDb. [dostęp 2014-12-29].
  3. Sonic Heroes for GameCube (ang.). GameRankings. [dostęp 2015-01-05].
  4. Sonic Heroes for GameCube Reviews (ang.). Metacritic. [dostęp 2015-01-05].