Przejdź do zawartości

Urząd rejonowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Obszary właściwości urzędów rejonowych (stan na 31 grudnia 1998).

Urząd rejonowy – urząd rządowej administracji ogólnej, działający w Polsce w latach 1990–1998. Terytorialny zasięg działania urzędu obejmował obszar kilku gmin w ramach jednego województwa.

W całej Polsce urzędy rejonowe powołano 27 sierpnia 1990[1] na mocy ustawy z dnia 22 marca 1990 roku[2] oraz rozporządzenia Ministra – szefa Urzędu Rady Ministrów z dnia 1 sierpnia 1990 roku. Ich liczba wynosiła początkowo 254[1], następnie została powiększona do 267 (1 lutego 1991)[3], a ostatecznie do 268 (16 września 1997)[4]. W granicach urzędów rejonowych znajdowało się zwykle po kilka gmin. Urzędy nie stanowiły organów samorządowych, lecz wykonywały zadania i kompetencje administracji rządowej. Na czele urzędów rejonowych stali kierownicy powoływani przez wojewodów. Urzędy działały do 31 grudnia 1998, do momentu reaktywowania powiatów w dniu 1 stycznia 1999[5], stanowiąc ich instytucjonalną bazę[6].

Urzędy rejonowe według województw (stan na 31 grudnia 1998)

[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie:

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Utworzony 1 lutego 1991.
  2. ↑ Utworzony 16 września 1997.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 Dz. U. z 1990 r. Nr 54, poz. 316 (ISAP).
  2. ↑ Dz. U. z 1990 r. Nr 21, poz. 123 (ISAP).
  3. ↑ Dz. U. z 1991 r. Nr 3, poz. 16 (ISAP)
  4. ↑ Dz. U. z 1997 r. Nr 102, poz. 649 (ISAP)
  5. ↑ Norbert Mika: Dzieje Ziemi Raciborskiej. Kraków: Avalon, 2010, s. 186–189. ISBN 978-83-7730-003-9. (pol.).
  6. ↑ Andrzej Gawryszewski, Ludność Polski w XX wieku, Warszawa: Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN, 2005, s. 56, ISBN 83-87954-66-7, ISSN 1643-2312.