Talassa (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Talassa
Talassa, zdjęcie wykonane przez sondę Voyager 2
Talassa, zdjęcie wykonane przez sondę Voyager 2
Planeta Neptun
Odkrył Richard J. Terrile (Voyager Imaging Team)
Data odkrycia sierpień 1989
Tymczasowe oznaczenie S/1989 N 5
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 50 074[1] km
Mimośród 0,0002[1]
Okres obiegu 0,311[1] d
Nachylenie do płaszczyzny Laplace’a 0,135[1]°
Długość węzła wstępującego 145,980[1]°
Argument perycentrum 237,065[1]°
Anomalia średnia 262,923[1]°
Własności fizyczne
Wymiary 108×100×52[2] km
Masa 3,7 × 1017 kg
Średnia gęstość 1,3[3] g/cm3
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni 0,013 m/s2
Albedo 0,091[3]
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
23,32[3]m
Temperatura powierzchni ~51 K

Talassa (Neptun IV, ang. Thalassa) – drugi (w kolejności od planety) księżyc Neptuna. Nazwa satelity pochodzi od Talassy, córki Eteru i Hemery z mitologii greckiej[4]. Thalassa jest również greckim określeniem morza.

Talassa została odkryta w sierpniu 1989 roku ze zdjęć zrobionych przez sondę Voyager 2. Otrzymała tymczasowe oznaczenie S/1989 N 5[4].

Ma nieregularny kształt i nie wykazuje śladów jakiejkolwiek modyfikacji geologicznej. Orbita Talassy znajduje się wewnątrz granicy Roche’a, przez co siły pływowe działające na ten księżyc spowodują, że pewnego dnia spadnie na Neptuna lub rozpadnie się na kawałki, a jego pozostałości zasilą pierścień planety.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2016-02-14].
  2. David R. Williams: Neptunian Satellite Fact Sheet (ang.). NASA, 2015-10-13. [dostęp 2016-02-14].
  3. a b c Planetary Satellite Physical Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2015-02-19. [dostęp 2016-02-14].
  4. a b Thalassa (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2016-02-14].

Linki zewnętrzne[edytuj]

  • Thalassa (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2016-02-14].