Neso (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Neso
Symulacja wyglądu księżyca Neso
Symulacja wyglądu księżyca Neso
Planeta Neptun
Odkrył Matthew Holman, John Kavelaars, Tommy Grav, Wesley Fraser i Dan Milisavljevic
Data odkrycia 14 sierpnia 2002
Tymczasowe oznaczenie S/2002 N4
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 50 258 000[1] km
Mimośród 0,4243[1]
Okres obiegu 9880,63[1] d
Nachylenie do ekliptyki 131,265[1]°
Długość węzła wstępującego 49,151[1]°
Argument perycentrum 86,441[1]°
Anomalia średnia 260,648[1]°
Własności fizyczne
Średnica równikowa 60[2][3] km
Średnia gęstość 1,5[3] g/cm3
Albedo 0,04[3]
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
24,6[3]m

Neso (Neptun XIII) – najbardziej zewnętrzny księżyc Neptuna, odkryty przez Matthew J. Holmana i in. oraz Bretta J. Gladmana i in. w 2003 r. ze zdjęć zrobionych w 2002 r. Otrzymał tymczasowe oznaczenie S/2002 N 4.

Nazwa księżyca pochodzi od jednej z Nereid w mitologii greckiej[4].

Neso krąży wokół Neptuna w średniej odległości ponad 50 milionów km, czyli około 1/3 j.a., najdalej od planety spośród wszystkich znanych księżyców w Układzie Słonecznym[1]. Jedno okrążenie zajmuje jej ok. 27 lat, obiega ona Neptuna przeciwnie do kierunku jego obrotu wokół własnej osi. Podobieństwo orbit Neso i Psamathe sugeruje, że mogły one powstać w wyniku rozpadu jednego księżyca miliardy lat temu[4].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g h Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2016-02-14].
  2. David R. Williams: Neptunian Satellite Fact Sheet (ang.). NASA, 2015-10-13. [dostęp 2016-02-14].
  3. a b c d Planetary Satellite Physical Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2015-02-19. [dostęp 2016-02-14].
  4. a b Neso (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2016-02-14].