Orędzie paschalne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Diakon wykonujący Exsultet przed paschałem
Pierwsza część pełnej wersji Orędzia Wielkanocnego (Exsultet) po polsku (w formacie Ogg Vorbis)

Problem z odtwarzaniem pliku? Zobacz Pomoc.

Orędzie paschalne lub Orędzie Wielkanocne (łac. Exsultet) – starożytna pieśń, przypisywana św. Ambrożemu lub św. Augustynowi[1]. W niezmiennej formie trwała od VII wieku do reform liturgicznych po Soborze Watykańskim II. Obecnie została znacznie skrócona, lecz jej pełną wersję można usłyszeć podczas celebracji w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego[potrzebne źródło]. Należy do liturgicznego orędzia podczas Wigilii Paschalnej związanego z zapaleniem światła w sobotni wieczór. Wykonuje go diakon. W wyjątkowych sytuacjach może go wykonać kantor (opuszcza wtedy fragment "A zatem proszę was..." i wezwanie "Pan z wami"). Exsultet śpiewa się na początku liturgii Wigilii Paschalnej, po procesji do ołtarza, w momencie ustawienia zapalonego paschału pośrodku prezbiterium kościoła i jego okadzeniu. Podczas wykonywania Exsultetu wszyscy zgromadzeni powinni stać.

Tekst wraz z nutami Orędzia Wielkanocnego jest zawarty w Mszale Rzymskim. Uroczyste wykonanie Exsultetu trwa od 10 do 15 minut.

Orędzie paschalne zawiera m.in. pochwałę ofiary paschalnej Chrystusa i sakramentu chrztu oraz dziękczynienie za zmartwychwstanie Chrystusa i wybawienie ludzkości z grzechu. Pieśń podkreśla wspaniałość Bożego dzieła odkupienia świata, począwszy od grzechu Adama, aż do zbawienia, które dokonało się w Chrystusie.

Przypisy

  1. Michał Nowodworski: Encyklopedja Kościelna. T. V. Warszawa: 1874, s. 204.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]