Władysław Sołtan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław Sołtan
Władysław Sołtan.jpg
Data i miejsce urodzenia 7 lipca 1870
Twer, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 7 lutego 1943
Warszawa
Wojewoda warszawski
Okres od 22 marca 1924
do 24 listopada 1927
Poprzednik brak
Następca Stanisław Twardo
Minister spraw wewnętrznych
Okres od 19 grudnia 1923
do 21 marca 1924
Poprzednik Władysław Kiernik
Następca Zygmunt Hübner
Wojewoda warszawski
Okres od 19 listopada 1919
do 19 grudnia 1923
Poprzednik brak
Następca brak
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Wawrzyn Akademicki Komandor Orderu Białej Róży Finlandii

Władysław Eugeniusz Sołtan[1] (Pereświet-Sołtan) (ur. 7 lipca 1870 w Twerze, zm. 7 lutego 1943 w Warszawie) – polski prawnik, działacz państwowy II Rzeczypospolitej; ojciec Jerzego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent prawa uniwersytetu w Dorpacie. Pracował jako adwokat w Rydze i Petersburgu. Dyrektor Ryskiego Katolickiego Towarzystwa Dobroczynności, wiceprezes Polskiego Komitetu Organizacyjnego w Rydze i członek Konwentu Polonia. W 1911 osiadł w rodzinnym majątku w Inflantach.

Wojewoda warszawski (19 listopada 1919 – 19 grudnia 1923, 22 marca 1924 – 24 listopada 1927). Delegat rządu polskiego na Litwie Środkowej (4 lutego 1922 – 6 kwietnia 1922; do rezolucji Sejmu Ustawodawczego o bezwarunkowej inkorporacji Litwy Środkowej do Polski wbrew stanowisku rządu RP i Józefa Piłsudskiego).

Minister spraw wewnętrznych w rządzie Władysława Grabskiego (19 grudnia 1923[2] – 21 marca 1924).

Prezes Polskiej Macierzy Szkolnej, w latach 1936–1939 przewodniczący Porozumienia Organizacji Współdziałających w Zwalczaniu Komunizmu.

Honorowy obywatel Włocławka i Żyrardowa[3]. Dawny patron obecnego pl. Jana Pawła II w Żyrardowie[4].

Podczas okupacji niemieckiej był przewodniczącym Naczelnej Rady Konspiracji Harcerstwa Polskiego.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek Jerzy Minakowski: Władysław Eugeniusz Sołtan. Genealogia potomków Sejmu Wielkiego. [dostęp 2009-07-20].
  2. II. Ruch służbowy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych od 1 grudnia 1923 do 1 stycznia 1924 r.. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych”. 1, s. 20, 1 marca 1924. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. 
  3. Andrzej Góralski, Czerwony wrzód samorządów, "Życie Żyrardowa", nr 32 z 8 sierpnia 1991, s. 1, 4
  4. Zabytki, zyrardow.pl [dostęp: 9 grudnia 2011]
  5. a b c Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 684.
  6. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 21.
  7. Rocznik Polskiej Akademii Literatury 1937-1938, Warszawa 1939, s. 175.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik biograficzny adwokatów polskich, tom II, zeszyt 3/4: M – Ż. Warszawa, 2007 (autor biogramu J. Wolski).
  • „Kto był kim w II Rzeczypospolitej”, pod red. prof. Jacka. M. Majchrowskiego, Warszawa 1994, wyd I