Agi Jambor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Agi Jambor
Imię i nazwisko Agi Jambor
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1910
Budapeszt
Data i miejsce śmierci 3 lutego 1997
Baltimore
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna

Agi Jambor (ur. 2 lutego 1910 w Budapeszcie; zm. w 3 lutego 1997 w Baltimore) – węgierska pianistka; laureatka V nagrody na III Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Gry na fortepianie uczyła się w Szkole Muzycznej Fodora w Budapeszcie. W latach 1926–1931 studiowała w Hochschule für Musik w Berlinie w Edwina Fischera. Swe umiejętności doskonaliła w Paryżu i w Królewskiej Akademii Muzycznej w Budapeszcie. W 1933 jej mężem został węgierski fizyk i pianista Imre Patai.

Działalność estradową rozpoczęła w bardzo młodym wieku. W 1937 roku wzięła udział w Konkursie Chopinowskim w Warszawie, gdzie zajęła V miejsce. Później koncertowała w wielu krajach Europy, w tym kilka razy w Polsce.

W trakcie drugiej wojny światowej przebywała w Holandii i na Węgrzech. Urodziła syna, który zmarł po dwóch tygodniach. W 1944 brała udział w węgierskim ruchu oporu. W 1947 wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych. Tam rozpoczęła pracę pedagogiczną w Bryn Mawr College (klasa fortepianu). W 1949 zmarł jej mąż. W 1951 dała koncert dla prezydenta Harry'ego Trumana.

W latach 1959–1960 jej mężem był brytyjski aktor Claude Rains.

Zmarła 3 lutego 1997 r. w Baltimore.

Repertuar[edytuj | edytuj kod]

Grywała głównie utwory Chopina, ale także Bacha i Mozarta. Nagrała wiele płyt dla różnych firm fonograficznych. Była też autorką Sonaty fortepianowej "Victims of Auschwitz".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]