Abram Lufer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Abram Lufer
Imię i nazwisko Abram Lufer
Data i miejsce urodzenia 25 sierpnia 1905
Kijów
Data i miejsce śmierci 13 lipca 1948
Kijów
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna

Abram Lufer (ros. Абрам Михайлович Луфер, ur. 25 sierpnia 1905 w Kijowie; zm. 13 lipca 1948 tamże) – radziecki pianista pochodzenia ukraińskiego, laureat IV nagrody na II Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca pedagogiczna[edytuj | edytuj kod]

W 1925 roku ukończył naukę w Kijowskim Technikum Muzycznym. W latach 1925–1928 uczęszczał do Wyższego Instytutu Muzyczno-Dramatycznego im. Łysenki w Kijowie (dyplom z wyróżnieniem). W tym samym roku objął w Instytucie klasę fortepianu, a od 1929 był kierownikiem katedry fortepianu specjalnego na tej uczelni. Od 1935 roku był profesorem Konserwatorium. Wśród jego uczniów była Tatiana Goldfarb (laureatka IX nagrody na III Konkursie Chopinowskim) i Ryszard Bakst (laureat VI nagrody na IV Konkursie Chopinowskim).

Kariera pianistyczna[edytuj | edytuj kod]

Koncertował na terenie ZSRR i brał udział w konkursach pianistycznych. W 1930 roku zwyciężył na ukraińskim Ogólnokrajowym Konkursie Pianistycznym w Charkowie. W 1932 roku został laureatem IV nagrody na II Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W finale zdobył tyle samo punktów co Bolesław Kon (III nagroda), ale ówczesny regulamin konkursu nie przewidywał nagród ex aequo. O kolejności miejsc zdecydowało losowanie. Występy Lufera wysoko ocenił m.in. krytyk muzyczny Piotr Rytel.

Dzięki sukcesom na konkursach zaczął występować z Filharmonią Kijowską i nagrywać utwory dla radia. Uczestniczył też w procesie reformowania szkolnictwa muzycznego w Kijowie. Dzięki jego działaniom w strukturze Konserwatorium wyodrębniono Technikum Muzyczne oraz kilka fakultetów muzycznych.

Ostatnie lata[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej był dyrektorem Konserwatorium w Swierdłowsku oraz kierownikiem katedry fortepianu specjalnego (1941–1944). Po wojnie wrócił do Kijowa i objął stanowisko dyrektora Konserwatorium. Zmarł 13 lipca 1948 roku w Kijowie.

Repertuar[edytuj | edytuj kod]

Dysponował bogatym repertuarem, w którym znajdowały się utwory Fryderyka Chopina, Roberta Schumanna, Franciszka Liszta, Borysa Latoszyńskiego i Lwa Rewuckiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • S. Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 64–65.