Dina Joffe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dina Joffe
Imię i nazwisko Dina Joffe
Data i miejsce urodzenia 18 grudnia 1952
Ryga
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna
Strona internetowa

Dina Joffe (ur. 18 grudnia 1952 w Rydze) – łotewska pianistka; laureatka II nagrody na IX Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Naukę rozpoczęła w Specjalnej Szkole Muzycznej im. Emila Darzina w Rydze. W latach 1968–1976 studiowała w Centralnej Szkole Muzycznej w Moskwie, a następnie w Konserwatorium Moskiewskim. Jej nauczycielką była prof. Wiera Gornostajewa, kontynuatorka szkoły Heinricha Neuhausa.

Konkursy pianistyczne[edytuj | edytuj kod]

Wystąpiła na kilku konkursach pianistycznych:

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po konkursowych sukcesach rozpoczęła międzynarodową karierę. Występowała m.in. w Niemczech, Anglii, ZSRR (potem Rosji), Izraelu, Japonii, Stanach Zjednoczonych, Finlandii, Polsce i we Francji, koncertując ze sławnymi muzykami i dyrygentami, takimi jak Zubin Mehta, Neville Marriner, Walerij Giergijew, Gidon Kremer, Jurij Baszmet i Jacek Kaspszyk. Uczestniczy w wielu międzynarodowych festiwalach muzycznych w Europie, Japonii i Stanach Zjednoczonych. Wystąpiła na Międzynarodowym Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju i kilkukrotnie na festiwalu Chopin i jego Europa.

Była jurorem międzynarodowych konkursów pianistycznych m.in. w Cleveland, Kijowie, Odessie i Takamatsu.

Oprócz kariery pianistycznej jest też pedagogiem. W latach 1989–1996 była profesorem Akademii Muzycznej Samuela Rubina (obecnie Jerozolimska Akademia Muzyki i Tańca), a także prowadziła kursy mistrzowskie w Paryżu, Nowym Jorku, Hamburgu, Tokio i w Królweskiej Akademii Muzycznej w Londynie. Od 2000 roku prowadzi zajęcia na Summit Music Festival w Nowym Jorku i na Międzynarodowej Akademii im. Antona Rubinsteina w Niemczech.

Repertuar i dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Dokonała wielu nagrań radiowych, telewizyjnych i fonograficznych. W jej repertuarze znajdują się utwory m.in. Chopina, Schumanna, Schuberta, Francka i Prokofiewa.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]