Róża Etkin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Róża Etkin
Róża etkin-moszkowska.jpg
Róża Etkin w 1927 r.
Imię i nazwisko Róża Etkin-Moszkowska
Data i miejsce urodzenia 1908
Warszawa
Data i miejsce śmierci 16 stycznia 1945
Warszawa
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna

Róża Etkin-Moszkowska (ur. 1908 w Warszawie, zm. 16 stycznia 1945 tamże) – polska pianistka żydowskiego pochodzenia, laureatka III nagrody na I Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina (1927).

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Warszawie w rodzinie polskich Żydów. Gry na fortepianie uczyła się od najmłodszych lat. Uczyła się w Wyższej Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie fortepianu Aleksandra Michałowskiego. Na estradzie zadebiutowała 20 czerwca 1920. W 1924 roku wystąpiła z orkiestrą Filharmonii Warszawskiej pod dyrekcją Grzegorza Fitelberga.

W 1927 wzięła udział w I Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina, do którego przystąpiła jako najmłodsza uczestniczka. Została laureatką III nagrody. W maju tego samego roku wyjechała do Berlina, gdzie podjęła studia pianistyczne w Konservatorium Klindworth-Scharwenka. Jej debiut w Berlinie (w sali im. Carla Bechsteina) został bardzo dobrze oceniony przez prasę i publiczność. W stolicy Niemiec poznała architekta Ryszarda Moszkowskiego, bratanka kompozytora Maurycego Moszkowskiego, z którym wkrótce wzięła ślub. Po powrocie do Polski występowała w audycjach Polskiego Radia, na wieczorach Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej, a także systematycznie koncertowała w salach Filharmonii Warszawskiej i Konserwatorium Warszawskiego.

Podczas II wojny światowej przebywała wraz z mężem w Warszawie, przez cały okres po aryjskiej stronie, gdzie ukrywała się w domach zaprzyjaźnionych Polaków. Jej ostatnią kryjówką był zamaskowany schowek piwniczny, gdzie mieszkała wraz z mężem i sześcioma innymi osobami. Zginęła 16 stycznia 1945 w niejasnych okolicznościach. Według relacji niektórych świadków, zabił ją granat wrzucony do piwnicy. Według innych, kryjówkę Moszkowskich zdradził dym z rozpalonego piecyka. Niemcy aresztowali małżeństwo i rozstrzelali na Żoliborzu.

Pozostawiła po sobie kilka nagrań płytowych. W jej repertuarze były utwory m.in. Chopina, Liszta, Mendelssohna, Rachmaninowa i Bacha.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • S. Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 41–44.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]