Al-Malha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Al-Malha
المالحه
Państwo  Mandat Palestyny
Dystrykt Dystrykt Jerozolimy
Wysokość 750 m n.p.m.
Populacja (1945)
• liczba ludności

1940
Data zniszczenia 15 lipca 1948
Powód zniszczenia atak Sił Obronnych Izraela
Obecnie Malha
Położenie na mapie Mandatu Palestyny
Mapa lokalizacyjna Mandatu Palestyny
Al-Malha
Al-Malha
Ziemia 31°45′08″N 35°10′55″E/31,752222 35,181944
Strona internetowa

Al-Malha (arab. المالحه) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Jerozolimy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 15 lipca 1948 roku.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wioska al-Malha leżała w północnej części wzgórz Judei, w odległości około 3 kilometrów na zachód od Jerozolimy. Według danych z 1945 roku do wsi należały ziemie o powierzchni 6828 ha. We wsi mieszkało wówczas 1940 osób[1].

własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary)
Arabowie 5798
Żydzi 922
publiczne 18
Razem 6 828
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie (hektary) Żydzi (hektary)
uprawy oliwek 1370 0
uprawy nawadniane 2613 5
uprawy zbóż 1013 246
nieużytki 2194 429
zabudowane 86 242

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1596 roku we wsi mieszkało 286 mieszkańców, którzy płacili podatki z upraw pszenicy, jęczmienia, oliwek, owoców i hodowli kóz[2]. W okresie panowania Brytyjczyków al-Malha była dużą wioską. W wiosce był jeden meczet Umar ibn al-Khattab i szkoła podstawowa dla chłopców[1].

Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w 1948 roku mieszkańcy al-Malhy i pobliskich arabskich wiosek al-Qastal, Sur Baher i Deir Jassin podpisali pakt o nieagresji z żydowską organizacją paramilitarną Hagana[3]. Gdy jednak 9 kwietnia 1948 roku doszło do masakry w Deir Jassin, mieszkańcy al-Malhy, al-Qastal i Sur Baher zaczęli w popłochu uciekać[4]. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 roku do wioski al-Malha wkroczyli egipscy żołnierze, którzy wsparli arabskie milicje działające w południowej części Jerozolimy. W dniu 14 lipca 1948 roku wioskę zaatakowali żołnierze żydowskiej organizacji paramilitarnej Irgun. Kilka godzin później Arabowie przeprowadzili kontratak umacniając swoje pozycje. Wówczas siły Irgunu wsparli żołnierze Palmach, wchodzący w skład Brygady „Ecjoni”. Po ciężkich walkach zajęli oni wioskę w dniu 15 lipca, jednak walki trwały jeszcze przez następny dzień. Mieszkańcy al-Malhy uciekli do pobliskiego miasta Betlejem. Po wojnie opuszczone domy zaczęli zajmować żydowscy imigranci z krajów Bliskiego Wschodu, najczęściej z Iraku. Następnie wioskę przyłączono jako jedno z osiedli do aglomeracji miejskiej Jerozolimy.

Miejsce obecnie[edytuj | edytuj kod]

Tereny wioski al-Malha stanowią obecnie część osiedla Malha (Jerozolima). Palestyński historyk Walid Khalidi, tak opisał pozostałości wioski al-Malha: "Większość domów nadal stoi i jest zajmowana przez żydowskie rodziny, chociaż kilka domów położonych w południowej części wioski zostało zniszczonych. Zamieszkałe domy zazwyczaj są dwukondygnacyjnymi budowlami wzniesionymi z kamienia wapiennego, z łukowatymi oknami i drzwiami. Niektóre domy mają balkony z dachami, które są podtrzymywane przez kolumny. Budynek szkoły jest opuszczony, a sale wypełnione śmieciami. Niektóre ulice są szerokie, podczas gdy inne uliczki są wąskie. W centrum wioski stoi meczet z wysokim okrągłym minaretem. Jest on zamknięty i zaniedbany. Ocalał także cmentarz wsi"[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Welcome To al-Maliha (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2011-09-09].
  2. Wolf-Dieter Hütteroth, Kamal Abdulfattah: Historical Geography of Palestine, Transjordan and Southern Syria in the Late 16th Century. Erlanger Geographische Arbeiten. Erlangen: Vorstand der Fränkischen Geographischen Gesellschaft, 1977, s. 118.
  3. Benny Morris: The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge: Cambridge University Press, 2004, s. 75, 91. ISBN 9780521009676. [dostęp 2011-09-10]. (ang.)
  4. Benny Morris: The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge: Cambridge University Press, 2004, s. 239. ISBN 9780521009676. [dostęp 2011-09-10]. (ang.)