Irak al-Manszija

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Irak al-Manszija
عراق المنشية
Państwo  Mandat Palestyny
Dystrykt Dystrykt Gazy
Wysokość 125 m n.p.m.
Populacja (1945)
• liczba ludności

2 220
Data zniszczenia 1 marca 1949
Powód zniszczenia atak Sił Obronnych Izraela
Obecnie Kirjat Gat, Gat, Sde Mosze
Położenie na mapie Mandatu Palestyny
Mapa lokalizacyjna Mandatu Palestyny
Irak al-Manszija
Irak al-Manszija
Ziemia 31°36′17″N 34°46′59″E/31,604722 34,783056Na mapach: 31°36′17″N 34°46′59″E/31,604722 34,783056
Strona internetowa

Irak al-Manszija (arab. عراق المنشية) - nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Gazy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej (al-Nakba), po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 1 marca 1949.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wioska Irak al-Manszija leżała na pograniczu wzgórz Szefeli z nadmorską równiną. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 17 901 ha. We wsi mieszkało wówczas 2 220 osób[1].

własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary)
Arabowie 13 838
Żydzi 3 468
publiczne 595
Razem 17 901
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie (hektary) Żydzi (hektary)
uprawy nawadniane 53 0
uprawy zbóż 13 463 3 433
nieużytki 748 0
zabudowane 169 35

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1596 Irak al-Manszija była małą wioską z populacją liczącą 61 mieszkańców, którzy płacili podatki z upraw pszenicy, jęczmienia, oraz hodowli kóz i pszczół[2].

W okresie panowania Brytyjczyków Iraq Suwajdan rozwijała się jako duża wioska. Były tutaj dwa meczety. W 1934 otworzono szkołę podstawową dla chłopców, w której w 1945 uczyło się 201 uczniów[1]. W 1942 odsprzedano część ziemi żydowskiej organizacji syjonistycznej. W ten sposób powstał sąsiedni kibuc Gat.

Podczas I wojny izraelsko-egipskiej w maju 1948 wioskę zajęły wojska egipskie. W październiku Izraelczycy przeprowadzili Operację Joav w wyniku której około 4 tys. egipskich żołnierzy zostało otoczonych w tzw. "worku Faluja" (rejon wiosek al-Faluja i Irak al-Manszija)[3]. Zawarte 24 lutego 1949 izraelsko-egipskie zawieszenie broni umożliwiło Egipcjanom wycofanie swoich wojsk z okrążenia, natomiast obszar "worka Faluja" miał przejść pod kontrolę izraelską[4]. W dniu 26 lutego egipska brygada swobodnie wycofała się w kierunku półwyspu Synaj, a 1 marca obie wioski zostały zajęte przez Izraelczyków. Doszło wówczas do naruszenia warunków zawieszenia broni, ponieważ izraelscy żołnierze zaczęli zmuszać arabską ludność cywilną do opuszczenia wiosek. Mediator ONZ Ralph Bunche raportował, że zastraszanie cywilów obejmowało przypadki pobicia, kradzieże i usiłowania dokonania gwałtu[5]. Z tego powodu wszyscy mieszkańcy do 22 kwietnia opuścili swoje wioski, a 27 kwietnia Izraelczycy przystąpili do wyburzania domów[5].

Miejsce obecnie[edytuj | edytuj kod]

Na gruntach należących do Irak al-Manszija powstało w 1955 miasto Kirjat Gat, natomiast ziemie uprawne przejął kibuc Gat oraz utworzony w 1956 moszaw Sde Mosze.

Palestyński historyk Walid Khalidi, tak opisał pozostałości wioski Irak al-Manszija: "Po wsi pozostały jedynie ślady ulic z rozrzuconymi kaktusami"[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Welcome To 'Iraq al-Manshiyya (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2011-10-05].
  2. Wolf-Dieter Hütteroth, Kamal Abdulfattah: Historical Geography of Palestine, Transjordan and Southern Syria in the Late 16th Century. Erlangen: Erlanger Geographische Arbeiten, 1977, s. 149.
  3. Carta Jerusalem, Battle Sites in the Land of Israel. W: Israel:Carta. s. 29-30. ISBN 965-220-494-3.
  4. Tekst porozumienia izraelsko-egipskiego (ang.). [dostęp 2009-03-20].
  5. 5,0 5,1 Bunche to Shiloah, 4 Mar. 1949, Israel State Archives FM 2431\1. W: Benny Morris: The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge: Cambridge University Press, 2004, s. 522. (ang.)