Aleksiej Rykow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksiej Iwanowicz Rykow
Alexejrykov.jpg
Data i miejsce urodzenia 1881
Saratów
Data i miejsce śmierci 1938
Moskwa
Przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych ZSRR
Okres urzędowania od 1924
do 1930
Poprzednik Włodzimierz Lenin
Następca Wiaczesław Mołotow

Aleksiej Iwanowicz Rykow (Алексей Иванович Рыков) (ur. 25 lutego 1881 w Saratowie, stracony 15 marca 1938 w miejscu egzekucji Kommunarka pod Moskwą) – polityk radziecki.

Do SDPRR wstąpił w 1898 roku, popierał frakcję bolszewików, organizował strajki i demonstracje. Pracował jako działacz partyjny w Moskwie, St. Petersburgu. Odegrał aktywną rolę w Rewolucji 1905 roku. Wielokrotnie aresztowany i zsyłany.

W 1917 został członkiem KC i Rady Piotrogrodzkiej; od 1922 był członkiem Biura Politycznego. W 1917 był ludowym komisarzem spraw wewnętrznych w rządzie Lenina, następnie w latach 1918-1921 przewodniczącym Najwyższej Rady Gospodarki Narodowej i w latach 1921-1924 wiceprzewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych. Po śmierci Lenina został szefem rządu (przewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych ZSRR). Poparł wraz z Nikołajem Bucharinem Józefa Stalina, Grigorija Zinowjewa i Lwa Kamieniewa przeciwko Lwu Trockiemu, następnie Stalina przeciwko lewicowej opozycji (Zinowjew, Kamieniew). W 1929 wystąpił razem z Bucharinem przeciwko kolektywizacji rolnictwa i forsownej industrializacji, co nazwano odchyleniem prawicowym. W 1930 został odwołany z funkcji szefa rządu oraz z Biura Politycznego. Jego miejsce w rządzie zajął Wiaczesław Mołotow. W latach 1931-1936 był ludowym komisarzem łączności. Został aresztowany w lutym 1937 w czasie plenum KC WKP(b), a następnie osądzony w marcu 1938 w procesie pokazowym wraz z Bucharinem, Gienrichem Jagodą, Nikołajem Krestinskim i innymi, skazany na śmierć i rozstrzelany.

Został zrehabilitowany w 1988.

Literatura, linki[edytuj | edytuj kod]