Anwil Włocławek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Basketball pictogram.svg WTK Anwil Włocławek SSA
Włocławskie Towarzystwo Koszykówki "Anwil Włocławek" Sportowa Spółka Akcyjna
Przydomek Rottweilery
Maskotka Rottweiler "Roti"
Barwy niebiesko-białe
Data założenia 1991
Liga Tauron Basket Liga
Adres Włocławek, Polska
Hala sportowa Hala Mistrzów
Prezes Arkadiusz Lewandowski Polska
Trener Milija Bogicević Serbia
Asystent trenera Andrzej Pluta Polska
Marcin Woźniak Polska
Kit body bluesides.png
Stroje
domowe
Kit body whitesides.png
Kit shorts whitesides.png
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Włocławskie Towarzystwo Koszykówki Anwil Włocławekpolski klub koszykarski, grający w Polskiej Lidze Koszykówki nieprzerwanie od 1992.

Nazwy[edytuj | edytuj kod]

  • Provide (1991-1992);
  • Nobiles (1992-1996);
  • Nobiles/Azoty (1996-1997);
  • Anwil/Nobiles (1997-1998);
  • Nobiles/Anwil (1998-1999);
  • Anwil (od 1999).

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1990 grupa sponsorów postanowiła przejąć opiekę nad III-ligową drużyną Włocławii. Utworzono również kierownictwo sekcji w składzie: Andrzej Dulniak, Artur Radke i Zbigniew Polatowski. Pierwszymi zagranicznymi wzmocnieniami w historii byli: Jewgienij Pustogwar oraz Siergiej Słaniewski. Drużyna wygrywając rywalizację na szczeblu regionu oraz nie ponosząc żadnej porażki w półfinałach i finałach, wywalczyła awans do II ligi.

Sezon 1991/1992[edytuj | edytuj kod]

Skład: Roman Bruździński, Andrzej Czerwiński, Arkadiusz Czyżnielewski, Jarosław Dubicki, Igor Griszczuk, Adam Kadej, Wojciech Kobielski, Andrzej Korejwo, Wawrzyniec Królikowski, Maciej Marciniak, Jewgienij Pustogwar, Ireneusz Szumiński, Mirosław Wiśniewski.

Trenerzy: Mirosław Noculak (II liga) i Szczepan Waczyński (baraże)

Byli czołową drużyna II ligi. O sile Provide-Włocławii stanowili tacy gracze jak: Igor Griszczuk, Jewgienij Pustogwar, czy Jarosław Dubicki. Zespół z Kujaw uplasował się na drugim miejscu w tabeli, przegrywając z Pogonią Szczecin jedynie różnicą koszy i o awans do ekstraklasy musieli walczyć w barażach z Górnikiem Wałbrzych. Pojedynki obydwóch drużyn były niesamowicie ciekawe. Jednak lepsi okazali się zawodnicy z Kujaw, wygrywając rywalizację 3:1 (107:106, 85:94, 100:95, 104:91) i tym samym osiągając awans do ekstraklasy koszykarzy.

Miejsce po sezonie: awans do ekstraklasy!

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 2 (19/3)

Sezon 1992/1993[edytuj | edytuj kod]

Skład: Roman Bruździnski, Andrzej Czerwiński, Igor Griszczuk, Wojciech Kobielski, Andrzej Korejwo, Wawrzyniec Królikowski, Maciej Marciniak, Roman Olszewski, Jewgienij Pustogwar, Wojciech Puścion, Grzegorz Skiba, Mirosław Wiśniewski.

Igor Griszczuk

Trenerzy: Szczepan Waczyński i Maciej Mackiewicz (asystent)

W pierwszym sezonie w I lidze doszło do zmiany strategicznego sponsora drużyny. Ze względu na fakt, iż spółka Provide wycofała się ze sponsorowania – klub pod swą opiekę wzięła Kujawska Fabryka Farb i Lakierów "Nobiles". Lepszej inauguracji rozgrywek ekstraklasy nie można było sobie wymarzyć. Nobiles wygrał we Włocławku z Zastalem Zielona Góra 100:94. Na początku celem było pewne miejsce w I lidze, jednak z każdym zwycięstwem coraz częściej myślano o pierwszej ósemce najlepszych drużyn. Zespół z Kujaw zaskoczył chyba wszystkich. W sezonie zasadniczym wygrali z takimi drużynami jak: Śląsk Wrocław, czy Lech Poznań. Nobiles awansował do play-off z siódmej pozycji, gdzie spotkał się w pierwszej rundzie ze Stalą Bobrek Bytom. Początek rywalizacji nie był udany, Nobiles przegrał dwa pierwsze spotkania (84:88, 80:93). Jednak nie poddali się i walczyli do końca. W efekcie zwyciężyli w trzech kolejnych meczach (109:91, 69:68, 90:83), co dało awans do półfinału. Tam los ich zetknął z ASPRO Wrocław – jednym z czołowych kandydatów do medalu. Zespół z Kujaw pokonał również i tę przeszkodę, wygrywając w stosunku 3-2 (103:115, 94:86, 95:92, 56:72, 72:69) i dotarł do finału rozgrywek o mistrzostwo Polski. W finale czekał już inny zespół z Wrocławia – PCS Śląsk. Mistrzowie Polski okazali się zbyt wymagającym rywalem dla beniaminka z Włocławka, Nobiles przegrał ze Śląskiem 0-3 (73:121, 84:92, 65:101). Królem strzelców sezonu został Igor Griszczuk (1044 pkt.), trzecie miejsce zajął Roman Olszewski (1027 pkt.). Oprócz srebrnych medali zespół wywalczył także prawo reprezentowania polskiej koszykówki w rozgrywkach o Puchar Europy.

Miejsce po sezonie:2 Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans):7 (12/10, 19/13)

Sezon 1993/1994[edytuj | edytuj kod]

Skład: Jerzy Bińkowski, Roman Bruździński, Andrzej Czerwiński, Igor Griszczuk, Mirosław Kabała, Andrzej Korejwo, Wawrzyniec Królikowski, Roman Olszewski, Wojciech Pietrzak, Tomasz Protasiuk, Wojciech Puścion, Grzegorz Skiba, Aleksiej Ugriumow.

Trenerzy: Szczepan Waczyński (mecze 1-5), Wojciech Krajewski (mecze 6-42), Maciej Mackiewicz (asystent)

Po udanym poprzednim sezonie nikt już nie lekceważył drużyny z Włocławka. Nobiles przez cały sezon zasadniczy grał bardzo dobrze, co pozwoliło zająć im drugie miejsce przed fazą play-off. Najlepsi w Polsce szybko przebrnęli przez ćwierćfinał, wygrywając z Aspro Brzeg Dolny trzy mecze z rzędu – 102:88, 105:98, 116:67. Także walka w półfinale z Lechem Batimex Poznań nie sprawiła większych problemów (wyniki spotkań – 119:108, 109:87, 97:90). Natomiast w finale Nobiles spotkał się po raz drugi z wrocławskim klubem, przegrywając 1:3 (83:74, 79:87, 80:81, 73:81).

Miejsce po sezonie: 2 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 2 (15/7, 20/12)

Sezon 1994/1995[edytuj | edytuj kod]

Skład: Krzysztof Blachowski, Daniel Bógdał, Roman Bruździński, Andrzej Czerwiński, Przemysław Klimczak, Wojciech Pietrzak, Marcin Smoliński, Paweł Urbański, Siergiej Żełudok, Grzegorz Skiba, Roman Olszewski, Mirosław Kabała, Tomasz Jankowski, Igor Griszczuk, Henryk Wardach.

Trenerzy: Wojciech Krajewski i Wojciech Kobielski (asystent)

W tym sezonie najlepszy polski klub koszykarski po raz pierwszy mieli zaprezentować się w europejskich pucharach. Jednak na początku Nobiles musiał przebrnąć przez rundę wstępną. Tam wygrał z takimi rywalami jak: Tapiolan Honka Espoo (Finlandia), Žalgiris Kowno (Litwa), AD Ovarese Ovar (Portugalia) i awansował do rozgrywek grupowych. Nobiles zajął czwarte miejsce w grupie i nie awansował dalej. Jednak punkty zdobyte przez WTK dały Polsce 15. miejsce w rankingu Federacji Narodowych w Europie. Natomiast w lidze nie było najgorzej. Klub z Włocławka zajął trzecie miejsce po sezonie zasadniczym i już w ćwierćfinale pokonał mistrza Polski – Śląsk Wrocław 3:0 (86:77, 88:72, 86:76). Przygoda w fazie play-off skończyła się na półfinale. Włocławianie przegrali po zaciętych meczach z Mazowszanką Pruszków 3:2 (69:82, 83:90 ,90:78, 68:67, 60:76). Mecz o trzecie miejsce to potyczka ze Śnieżką Aspro Świebodzice. WTK zdobyło trzecie miejsce, wygrywając gładko 3:0 (101:82, 98:76, 85:78). Za rok 1994 Włocławskie Towarzystwo Koszykówki Nobiles zostało odznaczone dyplomem fair play Polskiego Komitetu Olimpijskiego za szczególne zasługi w promowaniu wartości fair play w środowisku kibiców.

Miejsce po sezonie: 3 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 3 (18/4)

Sezon 1995/1996[edytuj | edytuj kod]

Skład: Mirosław Kabała, Tomasz Jankowski, Igor Griszczuk, Ikie Corbin, Andrzej Wierzgacz, Roman Olszewski, Jarosław Krysiewicz, Wojciech Pietrzak, Tomasz Protasiuk, Paweł Urbański, Sebastian Młyńczyk, Przemysław Klimczak, Marek Jankowski, Daniel Bógdał.

Trenerzy: Wojciech Krajewski i Wojciech Kobielski (asystent)

Pierwszym Amerykaninem klubu z Włocławka okazał się Ike Corbin. Celem zespołu na ten sezon była znów walka o mistrzostwo. Przez sezon zasadniczy włocławianie szli jak burza. WTK przystąpiło do fazy play-off z pierwszego miejsca. Jednak w pierwszej rundzie WTK zmierzyło się z toruńska Elaną i wygrało dopiero po pięciu spotkaniach. W półfinale Nobiles uległ Śląskowi 1:3 i pozostała walka o brązowy medal. Niestety i tam Nobiles przegrał. Tym razem pogromcą ekipy z Włocławka okazała się Polonia Przemyśl. W tym samym sezonie włocławianie ponownie okazali się jedynym polskim klubem liczącym się na arenie europejskiej. W swych występach w Pucharze Europy awansowali do fazy rozgrywek grupowych, gdzie mieli okazję zmierzyć się m.in. z PAOK Saloniki, Dynamo Moskwa, Olimpią Smelt Lublana. Nie wypadli w tej konfrontacji okazale – zajęli przedostatnie miejsce w grupie, doznając m.in. dwóch druzgocących porażek z PAOK Saloniki: 66:109 (35:49) i 57:112 (30:58). Po sezonie 95/96 nastąpiła zmiana trenera. Wojciecha Krajewskiego zastąpił Jacek Gembal. Jednak i on nie zagrzał długo miejsce na ławce zespołu z Włocławka. Do końca tego sezonu jako pierwszy trener pracował Wojciech Kobielski.

Miejsce po sezonie: 4 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 1 (16/6)

Sezon 1996/1997[edytuj | edytuj kod]

Skład: Charles Claxton, Mariusz Sobacki, Igor Griszczuk, Tomasz Jankowski, Wojciech Pietrzak, Robert Kościuk, Henryk Wardach, Ryan Jamison, Andrzej Wierzgacz, Andrzej Czerwiński, Jarosław Dubicki, Daniel Stec, Tomasz Andrzejewski, Marcin Kuczkowski, Roman Bruździński.

Trenerzy: Jacek Gembal (mecze 1-6) i Wojciech Kobielski (asystent) oraz Wojciech Kobielski (mecze 7-39) i Marian Woźniak (asystent)

Ten sezon zapowiadał się jeszcze gorzej niż ubiegły. Po przeciętnych występach w rundzie zasadniczej włocławianie szybko polegli w ćwierćfinale z Komfortem/Forbo Stargard Szczeciński 73:77, 70:87, 70:76. Za to musieli jednak zapłacić kary finansowe, jakie nałożył na nich zarząd klubu w związku z kompromitującą postawą w całym sezonie. Szansą na uratowanie twarzy miało być zdobycie po raz trzeci z rzędu Pucharu Polski – nie doszło jednak i do tego po porażce z Polonią Przemyśl 113:114 (102:102, 54:56). Natomiast w europejskich rywalizacjach Nobiles/Azoty radził sobie bardzo dobrze. Z trzeciego miejsca w grupie A awansował do 1/16 Pucharu Europy, gdzie przegrali dwumecz z FC Porto.

Miejsce po sezonie: 5 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 5 (16/10, 22/14)

Sezon 1997/1998[edytuj | edytuj kod]

Skład: Igor Griszczuk, Roman Prawica, David Van Dyke, Mariusz Sobacki, Keith Williams, Tomasz Andrzejewski, Wojciech Błoński, Roman Bruździński, Andrzej Czerwiński, Dominik Frontczak, Marcin Kuczkowski, Wojciech Pietrzak, Norbert Stańko, Sladjan Stojković, Henryk Wardach, Andrzej Wierzgacz, Robert Witka, Frazier Johnson, Jerrel Horne.

Trenerzy: Rajko Toroman (mecze 1-12) i Wojciech Kobielski (asystent); Wojciech Kobielski (mecze 13-14); Eugeniusz Kijewski (mecze 15-51) i Wojciech Kobielski (asystent)

Cały sezon natomiast upłynął pod znakiem poszukiwań ratunku dla dramatycznej sytuacji, w jakiej znalazła się włocławska koszykówka. W ten sposób funkcję I trenera objął szkoleniowiec reprezentacji Polski – Eugeniusz Kijewski. Do Włocławka ściągnięto amerykańską, nieco przykurzoną, gwiazdę polskich parkietów – Keitha Williamsa. Perłą jednakowoż okazał się sprowadzony do Polski w połowie sezonu amerykański środkowy David van Dyke. Nobiles/Azoty musiał wziąć udział w barażach i walczyć z PKK Wartą Szczecin o wejście do fazy play-off. W efekcie dostał się do pierwszej ósemki, jednak już w ćwierćfinale poległ z bardzo silną ekipą Ericssona Bobrów Bytom. Włocławianie skończyli sezon na 7 siódmym miejscu.

Miejsce po sezonie: 7 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 7 (22/20)

Sezon 1998/1999[edytuj | edytuj kod]

Skład: Alan Gregov, Dariusz Kondraciuk, Igor Griszczuk, Vlatko Ilić, Bartłomiej Tomaszewski, Tomasz Jankowski, Arkadiusz Makowski, David Van Dyke, Roman Prawica, Tomasz Andrzejewski, Hubert Radke, Robert Witka, Marcin Cieślak, Maciej Schwarz.

Trenerzy: Eugeniusz Kijewski i Wojciech Kobielski (asystent)

Celem było powrócenie do czołówki. Na początku wszystko się udawało. Włocławianie szli jak burza. Na start w play-offach wygrali z ekipą z Torunia 3:1. Walka o brąz dla koszykarzy Ericcsona Bobrów Bytom, którzy przegrali z zespołem z Włocławka 3:0. W finale czekał już Zepter Śląsk Wrocław. Siedem meczów stojących na najwyższym poziomie i... wygrana Śląska. Po raz kolejny zespół z Włocławka musiał zadowolić się srebrnym medalem. Jednak nikt z kibiców Nobilesu nie pamiętał o stracie Gregova, która zadecydowała o zwycięstwie Wrocławian. Gdy o 3 nad ranem, autokar z drużyną podjechał pod halę OSiR-u szału radości nie było końca. Jak się okazało to była największa szansa Igora Griszczuka, aby pokonać Śląsk w finale. Jednak to nie załamało włocławian. Byli jeszcze bardziej żądni rewanżu. Do Włocławka przyszedł Raimonds Miglinieks. Ten sam, który w ubiegłym sezonie karcił Nobiles celnymi trójkami z 8 metrów.

Miejsce po sezonie: 2 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 2 (24/6)

Sezon 1999/2000[edytuj | edytuj kod]

Skład: Raimonds Miglinieks, Tomasz Jankowski, Edgars Šneps, Roman Prawica, Dariusz Kondraciuk, Igor Griszczuk, Arkadiusz Makowski, Bartłomiej Tomaszewski, Dainius Adomaitis, Ivan Grgat, Theodore Jeffries, Marcus Timmons, Marcin Cieślak, Robert Witka, Tomasz Andrzejewski

Trenerzy: Eugeniusz Kijewski (mecze 1-16) i Wojciech Kobielski (asystent) oraz Daniel Jusup (mecze 17-42) i Wojciech Kobielski (asystent)

Sezon zasadniczy był udany. Jednak po porażce z zespołem ze Szczecina z posadą trenera pożegnał się Eugeniusz Kijewski. Na jego miejsce przyszedł Daniel Jusup, który od razu wziął sprawy w swoje ręce. Najpierw ze składem pożegnał się Timmons, a parę tygodni później Jeffries. W ich miejsce Jusup ściągnął Litwina – Dainusa Adomaitisa, specjalistę od zadań obronnych i swojego krajana – Chorwata Ivana Grgata. Po raz kolejny mimo wielu konfliktów Anwil awansował do finału. Włocławianie o mistrzostwo Polski zmierzyli się... z Zepterem Śląskiem Wrocław. Po dwóch zwycięstwach we Wrocławiu 78:64 i 62:48 wrocławianie przyjechali do Włocławka, by tu najpierw minimalnie ulec 57:59 w meczu pierwszym, lecz już w kolejnym po dogrywce pokonać Anwil 71:70. W Hali Ludowej Śląsk postawił już kropkę nad i, wysoko zwyciężając 84:71.

Miejsce po sezonie: 2 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 3 (22/8)

Sezon 2000/2001[edytuj | edytuj kod]

Skład: Davor Marcelić, Roman Prawica, Vladimir Krstić, Igor Griszczuk, Bartłomiej Tomaszewski, Tomasz Jankowski, Paweł Szcześniak, Miladin Mutavidzić, Edgars Šneps, Jewgienij Kisurin, Tomasz Andrzejewski, Marcin Cieślak, Marcin Twierdziński.

Trenerzy: Daniel Jusup (mecze 1-23) i Wojciech Kobielski (asystent); Wojciech Kobielski (mecze 24-33) i Marian Woźniak (asystent); Stevan Tot (mecze 34-43) i Wojciech Kobielski (asystent)

Kolejny sezon z tym samym celem – zdobycia mistrzostwa Polski. Pomóc to osiągnąć mieli tacy gracze jak Vladimir Krstić, czy Davor Marcielić. Anwil znów awansował do finału. Znów była szansa na mistrzostwo. Znów zespół nie wykorzystał jej. Pogromcą okazał się znowu Śląsk Wrocław. Podopieczni Muliego Katzurina wygrali tę potyczkę 4:1.

Miejsce po sezonie: 2 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 2 (23/5)

Sezon 2001/2002[edytuj | edytuj kod]

Jeff Nordgaard

Skład: Jeff Nordgaard, Ed O'Bannon, Mladen Silobad , Igor Griszczuk, Roman Prawica, Mattew Santangelo, Aleksander Koul, Marek Andruška, Goran Savanović, Armands Šķēle, Vladimir Anzulović, Hrvoje Henjak, Luka Pavićević, Marcin Cieślak, Robert Witka

Trenerzy: Stevan Tot (mecze 1-15) i Djuro Cusić (asystent) oraz Aleksandar Petrović (mecze 16-46) i Djuro Cusić (asystent)

Trener Stevan Tot, mając do dyspozycji bardzo duży budżet, ściągnął do Włocławka takie gwiazdy, jak Aleksander Koul czy Ed O'Bannon. Wspierać ich mieli Goran Savanović i Jeff Nordgaard. 6-letni kontrakt podpisał również Armands Šķēle, który w oczach wielu kibiców miał być drugim Igorem Griszczukiem. Dużo się mówiło, że to jest sezon Anwilu Włocławek. W tym roku również została zbudowana nowa hala, w której rozgrywają do dziś mecze koszykarze z Włocławka – Hala Mistrzów. Anwil przeszedł jak burza sezon zasadniczy i dopiero w półfinale napotkali silnego przeciwnika – Prokom Trefl Sopot. Po zaciętych spotkaniach podopieczni Aleksandra Petrovicia polegli w stosunku 3:2 i została walka o brązowy medal. Jednak i w "małym finale" włocławianie przegrali ze Stalą Ostrów Wlkp. W lidze Anwil nie zachwycił, jednak to co zrobił w Pucharze Saporty zasługuje na pochwałę. Zespół z Włocławka dotarł aż do półfinału, ulegając dopiero Pamesie Walencje w dwóch spotkaniach. Ten sezon jest również ostatnim sezonem Igora Griszczuka jako zawodnika. Griszczuk został drugim trenerem.

Anwil fetuje zdobycie mistrzostwa 2003

Miejsce po sezonie: 4 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 4 (14/8)

Sezon 2002/2003[edytuj | edytuj kod]

A. Urlep podczas meczu PLK

Skład: Marek Andruśka, Tomasz Andrzejewski, Živko Badžim, Dušan Bocevski, Valdas Dabkus, Damir Krupalija, Kris Lang, Igor Milicić, Jeff Nordgaard, Tomas Pačėsas, Andrzej Pluta, Maciej Raczyński, Armands Šķēle, Milan Soukup, Piotr Szczotka, Robert Witka.

Trenerzy: Andriej Urlep, Igor Griszczuk (asystent) i David Dedek (asystent)

Nikt się nie spodziewał, że do Włocławka przyjdzie Andriej Urlep. Słoweniec miał na koncie 4 mistrzostwa Polski w 4 sezonach spędzonych w naszym kraju. Kibice z Włocławka liczyli, że i w tym sezonie "magia Urlepa" zadziała i Anwil zdobędzie pierwsze mistrzostwo w historii klubu. Sezon zasadniczy włocławianie zakończyli na drugim miejscu. W ćwierćfinale i półfinale zawodnicy Urlepa nie przegrali ani jednego meczu. Jednak w finale nie było tak łatwo. Naszpikowany gwiazdami zespół Prokomu Trefla Sopot chciał również zdobyć złoto. Pierwszy mecz wygrywali włocławianie, którzy dzięki "złotemu" rzutowi Jeffa Nordgaarda zapewnili sobie zwycięstwo w ostatnich sekundach. Po meczach we Włocławku był remis – 2:2. Teraz czekał Anwil mecz w Sopocie. Jak się później okazało – wygrany mecz. Teraz przed drużyną z Włocławka była wielka szansa na zdobycie upragnionego złota. Prowadzili 3:2 i czekał ich mecz przed własną publicznością. Po dramatycznym i emocjonującym do ostatniej sekundy meczu Anwil Włocławek zdobył pierwsze mistrzostwo Polski.

Miejsce po sezonie: 1 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 2 (19/3)

Sezon 2003/2004[edytuj | edytuj kod]

Skład: Jānis Blūms, Dušan Bocevski, Vladimir Krstić, Sharone Wright, Robert Witka, Gatis Jahovičs, Donatas Zavackas, Tomas Nagys, Piotr Szczotka, Gintaras Kadžiulis, Armands Šķēle, Marek Miszczuk.

Trenerzy: Andrej Urlep, Igor Griszczuk (asystent) i David Dedek (asystent)

Tym razem do Włocławka przyjechali młodzi, perspektywiczni gracze, którzy wciąż się jeszcze uczyli prawdziwej koszykówki. Jednak Andrej Urlep chciał powtórzyć sukces z poprzedniego sezonu. Liderami zespołu byli: Armands Šķēle i Dušan Bocevski. Włocławianie po sezonie zasadniczym zajęli trzecie miejsce. W ćwierćfinale napotkali Unię/Wisłę Kraków. Szybko jednak rozprawili się z tym zespołem i w półfinale zmierzyli się z jednym z kandydatów do zdobycia tytułu mistrzowskiego – Prokomem Treflem. W rywalizacji do 3 zwycięstw był remis po 2. Włocławianie w ostatnim meczu stracili 3 graczy, którzy przez kontuzje nie byli zdolni do gry. Po dość wyrównanym widowisku przegrali mecz o wejście do finału i musieli zadowolić się walką o brąz. Po pojedynkach we Włocławku i w Warszawie było 1:1 i decydował mecz w Hali Mistrzów. Tam po rewelacyjnej pierwszej kwarcie to Polonia okazała się lepsza i zdobyła trzecie miejsce. Anwil znów był poza podium.

Miejsce po sezonie: 4 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 3 (17/5)

Sezon 2004/2005[edytuj | edytuj kod]

Podczas meczu PLK: wraz z Filipem Dylewiczem (Prokom)

Skład: Kęstutis Marčiulionis, Wacław Piński, Hubert Radke, Ed Scott, Robert Witka, Gatis Jahovičs, Joe Crispin, Tomas Nagys, Dušan Jelić, Gintaras Kadžiulis, Rinalds Sirsniņš, Dušan Vukčević, Seid Hajrić, Michał Gabiński

Trenerzy: Andrej Urlep, Igor Griszczuk (asystent) i David Dedek (asystent)

Sezon zapowiadał się bardzo ciekawie. W sezonie zasadniczym Anwil zanotował 8 zwycięstw z rzędu na początku rozgrywek. Jednak później coś się zacięło. Włocławianie nie byli już sobą i przegrywali coraz więcej meczów. W lutym doszło do Anwil trzech nowych zawodników i nie trzeba ukrywać, że bardzo zmienili oblicze zespołu. Bardzo duża zasługa jest po ich stronie, że zespół Andreja Urlepa dobrze sobie radził. Zajął drugie miejsce po sezonie zasadniczym i szybko rozprawił się w ćwierćfinale ze Śląskiem Wrocław, a w półfinale z warszawską Polonią. O złoty medal Anwilowi przyszło walczyć z Prokomem Treflem. Mecze były bardzo zacięte. Gracze z Włocławka bardzo dobrze sobie radzili, jednak to nie wystarczyło, by odnieść sukces. Podopieczni Andreja Urlepa przegrali tę rywalizację 4:2 i zdobyli srebrny medal mistrzostw Polski.

Źródło: Artur Gąsiorowski "10 lat w elicie", Wydawnictwo ART-TOM, Włocławek 2003.

Miejsce po sezonie: 2 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 2 (17/5)

Sezon 2005/2006[edytuj | edytuj kod]

Skład: Robert Witka, Pete Lisicky, Brent Scott, Seid Hajrić, Michał Ignerski, Dante Swanson, Gatis Jahovičs, Ed Scott, Marcin Sroka, Wiktor Grudziński, Marius Prekevičius

Trenerzy: Andrej Urlep i David Dedek (asystent)

Miejsce po sezonie: 4 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 4 (17/9)

Sezon 2006/2007[edytuj | edytuj kod]

Skład: Andrzej Pluta, Otis Hill, Chris Thomas, Dušan Bocevski, Nikola Otašević, Goran Jagodnik, Zbigniew Białek, Wiktor Grudziński, Gatis Jahovičs, Bartłomiej Wołoszyn, Seid Hajrić, Kamil Michalski

Aleš Pipan

Trenerzy: David Dedek (do stycznia 2007) oraz Aleš Pipan (od stycznia 2007)

Miejsce po sezonie: 4 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 4 (17/9)

Sezon 2007/2008[edytuj | edytuj kod]

Skład: Andrzej Pluta, Łukasz Koszarek, Patrick Okafor, Zbigniew Białek, Gatis Jahovičs, Bartłomiej Wołoszyn, Tomas Gaidamavičius, Alex Dunn, Wiktor Grudziński, Alan Daniels, Željko Zagorac, Vladimir Petrović, Grzegorz Sołtysiak, Vladas Vasylius, Marek Piechowicz.

Trenerzy: Aleš Pipan

Miejsce po sezonie: 5 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 3 (14/10)

Sezon 2008/2009[edytuj | edytuj kod]

Skład: Andrzej Pluta, Kamil Michalski, Dawid Adamczewski, Ian Boylan, Wojciech Glabas, Omar Barlett, Gerrod Henderson, Bartłomiej Wołoszyn, Michał Gabiński, Łukasz Koszarek, Miloš Paravinja, Oliver Stević, Marko Brkić, Stipe Modrić, Brian Brown, Paul Miller, Tommy Adams.

Trenerzy: Igor Griszczuk, Zmago Sagadin – do października 2008, Krzysztof Szablowski

Miejsce po sezonie: 3 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 4 (17/9)

Sezon 2009/2010[edytuj | edytuj kod]

Skład: Andrzej Pluta, James Dru Joyce, Kamil Chanas, Mujo Tuljković, Krzysztof Szubarga, Nikola Jovanović, Dawid Adamczewski, Bartłomiej Wołoszyn, Alex Dunn, Rashard Sullivan, Wojciech Glabas, Brett Winkelman, Mike Trimboli, Wojciech Barycz, Kevyn Green.

Trenerzy: Igor Griszczuk, Krzysztof Szablowski

Miejsce po sezonie: 2 miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 2 (22/4)

Sezon 2010/2011[edytuj | edytuj kod]

Skład: Andrzej Pluta, Dardan Berisha, Eric Hicks, Seid Hajrić, Stipe Modrić, Nikola Jovanović, Robert Skibniewski, Bartłomiej Wołoszyn, Michał Pietrzak, Łukasz Majewski, Patryk Czerwiński, Bartosz Diduszko, Darryl James Thompson, Paul Miller.

Trenerzy: Igor Griszczuk/Emir Mutapčić, Krzysztof Szablowski

Sezon 2011/2012[edytuj | edytuj kod]

Skład: Łukasz Majewski, Dardan Berisha, Seid Hajrić, Lorinza Harrington, Krzysztof Szubarga, John Allen, Bartłomiej Wołoszyn, Kamil Maciejewski, Wojciech Glabas, Michał Sokołowski, Corsley Edwards, Nick Lewis, Lawrence Kinnard, Louis Hinnant, Marcin Nowakowski.

Trenerzy: Emir Mutapčić/Krzysztof Szablowski

Sezon 2012/2013[edytuj | edytuj kod]

Skład: Krzysztof Szubarga, Mateusz Bartosz, Ruben Boykin, Arvydas Eitutavičius, Przemysław Frasunkiewicz, Marcus Ginyard, Seid Hajrić, Bartosz Jankowski, Nikola Jovanović, Adam Łapeta, Kamil Maciejewski, Łukasz Seweryn, Dawid Słupiński, Michał Sokołowski, Nikola Vasojević, Adrian Warszawski, Tony Weeden, Ryan Wright.

Trenerzy: Dainius Adomaitis/Milija Bogicević

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy krajowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy drużyn juniorskich[edytuj | edytuj kod]

Władze klubu[edytuj | edytuj kod]

  • Prezes – Arkadiusz Lewandowski
  • Dyrektor – Hubert Hejman
  • Kierownik drużyny – Hubert Śledziński
  • Specjalista ds. ekonomicznych – Sylwia Eluszkiewicz
  • Kasjer- Ewa Gołębiewska
  • Sekretariat – Joanna Kwiatkowska

Hala[edytuj | edytuj kod]

Hala Mistrzów

W latach 1991-2001 drużyna rozgrywała mecze w starej hali OSiR. Od 2001 mecze ligowe i pucharowe odbywają się w nowoczesnej Hali Mistrzów.

Kadra 2013/2014[edytuj | edytuj kod]

Anwil Włocławek
Nr Poz. Nar. Nazwisko i imię Data urodzenia Wzrost Waga
6 PG Stany Zjednoczone Callahan, Jordan 1990-10-21 184 cm 86 kg
25 SG Stany Zjednoczone Graham, Paul 1985-12-02 190 cm 86 kg
5 C/F Polska Hajrić, Seid 1983-06-05 203 cm 99 kg
11 G/F Polska Jankowski, Bartosz 1996-08-04 194 cm
31 SF Polska Kostrzewski, Mateusz 1989-09-18 200 cm 83 kg
4 F Polska Krzywdziński, Tomasz 1995-01-16 200 cm
22 C/F Serbia Mijatović, Danilo 1983-08-06 207 cm 106 kg
9 SG Polska Pamuła, Piotr 1990-01-19 195 cm 85 kg
16 C Polska Słupiński, Dawid 1992-04-16 206 cm
24 G/F Polska Sokołowski, Michał 1992-12-11 196 cm 89 kg
21 PF Polska Warszawski, Adrian 1996-02-24 201 cm
32 C/F Polska Witliński, Mikołaj 1995-12-02 207 cm 91 kg
Trener: Serbia Milija Bogicević
Asystenci: Andrzej Pluta • Hubert Śledziński • Marcin Woźniak
  • Masażysta: Robert Jabłoński Polska
  • Trener przygotowania motorycznego: Dominik Narojczyk Polska

Zastrzeżone numery[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]