Francesco Pignatelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Francesco Pignatelli
Kardynał biskup
Francesco Pignatelli
Data i miejsce urodzenia 6 lutego 1652
Senise
Data i miejsce śmierci 5 grudnia 1734
Neapol
arcybiskup Neapolu
Okres sprawowania 19 lutego 1703 – 5 grudnia 1734
Dziekan Kolegium Kardynalskiego
Okres sprawowania 25 czerwca 1726 – 5 grudnia 1734
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 27 września 1683
Sakra biskupia 3 października 1683
Kreacja kardynalska 17 grudnia 1703
Klemens XI
Kościół tytularny Ss. Marcellino e Pietro (11 lutego 1704)
biskup Sabiny (26 kwietnia 1719)
biskup Frascati (12 czerwca 1724)
biskup Porto e S. Rufina (19 listopada 1725)

Francesco Pignatelli (ur. 6 lutego 1652 — zm. 5 grudnia 1734) – włoski kardynał.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z wicekrólestwa Neapolu. W 1665 wstąpił do zakonu teatynów. W 1684 dzięki rekomendacji króla Hiszpanii Karola II został arcybiskupem Tarentu. Nuncjusz apostolski w Polsce od marca 1700 do lutego 1703, kiedy został arcybiskupem Neapolu. Był krewnym papieża Innocentego XII (1691-1700), jednak nominację kardynalską otrzymał dopiero od jego następcy Klemensa XI w grudniu 1703. Początkowo był kardynałem prezbiterem tytułu Ss. Pietro e Marcellino, ale w 1719 uzyskał promocję do rangi kardynała biskupa Sabiny, a następnie Frascati (1724) i Porto e Santa Rufina (1725), pozostając jednocześnie arcybiskupem Neapolu. Uczestniczył w konklawe 1721, konklawe 1724 i konklawe 1730. Dziekan Kolegium Kardynalskiego od 25 czerwca 1726. Zmarł w Neapolu w wieku 82 lat, został pochowany w neapolitańskim kościele teatynów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]