Anastazy IV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Anastazy IV
Anastasius Quartus
Corrado Demetri della Suburra
Papież
Anastazy IV
Data i miejsce urodzenia około 1073
Rzym
Data i miejsce śmierci 3 grudnia 1154
Rzym
Papież
Okres sprawowania 12 lipca 1153 – 3 grudnia 1154
Prior episcoporum ac omnium cardinalium
Okres sprawowania 1137 – 29 maja 1138, kwiecień 1139 – 12 lipca 1153
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat najpóźniej 21 lutego 1114
Nominacja biskupia najpóźniej 17 marca 1128
Sakra biskupia przed 7 maja 1128
Kreacja kardynalska najpóźniej 21 lutego 1114
Paschalis II
Kościół tytularny Kardynał-prezbiter S. Pudenziana (21 lutego 1114?), kardynał-biskup Sabiny (17 marca 1128?)
Pontyfikat 12 lipca 1153

Anastazy IV (łac. Anastasius IV, właśc. Corrado Demetri della Suburra ur. w Rzymie, zm. 3 grudnia 1154 tamże[1]) – papież, którego pontyfikat przypadał na okres od 12 lipca 1153 do 3 grudnia 1154[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był Rzymianinem z dzielnicy Suburra[1], synem Benedetto. Należał prawdopodobnie do, mającej greckie korzenie, rodziny Demetri. Corrado wybrał karierę duchowną, jednak o jego pierwszych 40 latach życia wiadomo bardzo niewiele. W starszej historiografii przypuszczano, że był opatem St. Ruf w Awinionie, ale w toku dalszych badań pogląd ten obalono. Najpóźniej 21 lutego 1114 roku papież Paschalis II mianował go kardynałem-prezbiterem od św. Pudencjany[1]. W 1127 był legatem Honoriusza II na Montecassino; prawdopodobnie w nagrodę za wypełnienie tej misji Honoriusz II mianował go kardynałem-biskupem Sabiny (1128)[2]. Podpisywał bulle papieskie między 25 lutego 1114 a 13 czerwca 1153. Uczestniczył w papieskich elekcjach w styczniu 1118, w 1119, w grudniu 1124, w lutym 1130, we wrześniu 1143, w marcu 1144, lutym 1145 i lipcu 1153. Popierał Innocentego II podczas schizmy Anakleta II, był jego wikariuszem we Włoszech 1130-37, gdy papież musiał uciekać do Francji[1]. Blisko współpracował z papieżem Eugeniuszem III – trzykrotnie zastępował go jako wikariusz podczas jego nieobecności w Rzymie (1145, 1147-1149 i 1150-1152/53)[1]. W chwili wyboru na papieża był prawdopodobnie najstarszym członkiem Kolegium Kardynałów[2].

Jako papież prowadził pojednawczą politykę wobec rzymskiej komuny miejskiej, dzięki czemu mógł bez przeszkód rezydować w Rzymie[1]. Przyznał nowe przywileje zakonowi joannitów i załagodził spór z Fryderykiem Barbarossą dotyczący obsady arcybiskupstwa w Magdeburgu[1]. Zakończył także długotrwały konflikt o obsadę arcybiskupstwa York w Anglii, zatwierdzając, wbrew stanowisku cystersów, arcybiskupa Wilhelma Fitzherberta[1]. W listopadzie 1154 uroczyście podejmował w Rzymie kardynała Nicholasa Breakspeare'a, który powrócił z legacji w Skandynawii, gdzie zreformował organizację kościelną, tworząc metropolię w Nidaros[1]. Anastazy IV zatwierdził jego decyzje, a niedługo potem zmarł. Jego następcą został właśnie Nicholas Breakspeare jako Hadrian IV.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 242-243. ISBN 83-06-02633-0.
  2. 2,0 2,1 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 87. ISBN 83-7006-437-X.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ian Stuart Robinson, The Papacy 1073-1198. Continuity and Innovation, Cambridge University Press 1990
  • Kazimierz Dopierała, Księga papieży, Wyd. Pallotinum, Poznań 1996
  • Johannes Mathias Brixius, Die Mitglieder des Kardinalkollegiums von 1130-1181, Berlin 1912
  • Rudolf Hüls, Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049-1130, Tybinga 1977
  • Pope Anastasius IV (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-12-09].
Poprzednik
Eugeniusz III
Emblem of the Papacy SE.svg Papież Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Hadrian IV