Enrico Minutoli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Enrico Minutoli (zm. 17 czerwca 1412) – włoski kardynał okresu wielkiej schizmy zachodniej.

Początkowo popierał "rzymską" obediencję. W 1382 papież Urban VI mianował go biskupem Bitonto, a następnie arcybiskupem Trani (1383-1389) i Neapolu (1389-1400). Na konsystorzu 18 grudnia 1389 otrzymał od papieża Bonifacego IX nominację kardynalską z tytułem prezbitera S. Anastasia, a w 1405 został kardynałem-biskupem Tusculum. Archiprezbiter Bazyliki Liberiańskiej od 1396 roku. Uczestniczył w konklawe 1404 i konklawe 1406. W 1408 został dziekanem Kolegium Kardynałów rzymskiej obediencji, jednak już w styczniu 1409 wypowiedział posłuszeństwo Grzegorzowi XII i przyłączył się do Soboru w Pizie. Nowo wybrany pizański antypapież Aleksander V mianował go kardynałem - biskupem Sabiny i uznał go za subdziekana zjednoczonego Świętego Kolegium[1]. Przewodniczył konklawe 1410. Następnie został legatem antypapieża Jana XXIII w Bolonii i wikariuszem generalnym Ferrary i Friuli. Zmarł w Bolonii[2].

Przypisy


Poprzednik
Angelo Acciaioli
Emblem of the Papacy SE.svg Dziekani kolegium kardynalskiego
1408 - 1409
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Gui de Malsec
Poprzednik
Gui de Malsec
Emblem of the Papacy SE.svg Dziekani kolegium kardynalskiego
1412
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Niccolo Brancaccio