Janusz Zabłocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy polityka zmarłego w 2014. Zobacz też: Janusz Zabłocki – dyplomata zmarły w 2003.
Janusz Zabłocki
Data i miejsce urodzenia 18 lutego 1926
Grodzisk Mazowiecki
Data śmierci 13 marca 2014
Poseł VIII kadencji Sejmu PRL
Przynależność polityczna Polski Związek Katolicko-Społeczny
Okres urzędowania od 23 marca 1980
do 31 sierpnia 1985
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Partyzancki Krzyż Armii Krajowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Krzyż Niezłomnych

Janusz Zbigniew Zabłocki (ur. 18 lutego 1926 w Grodzisku Mazowieckim, zm. 13 marca 2014) – polski publicysta, polityk, działacz katolicki, magister prawa, poseł na Sejm PRL IV, V, VI, VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1945–1949 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, a także rozpoczął naukę w Szkole Nauk Politycznych przy tymże Wydziale (1946–1948, nieukończona).

Kapral podchorąży (1944), podporucznik (1999), porucznik (2003). Podharcmistrz w Szarych Szeregach (1943).

Członek stowarzyszeń: Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich (od 1952), Stowarzyszenie Autorów ZAiKS (od 1986), Stowarzyszenie Szarych Szeregów (od 1990), Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej (od 1990), Polski Związek Katolicko-Społeczny (od 1981, z przerwą w latach 1984–1996). Poseł na Sejm PRL w latach 1965–1985 (do 1981 z ramienia ZNAK-u, potem PZKS-u). Jeden z twórców i pierwszy prezes Polskiego Związku Katolicko-Społecznego. W latach 1977–1983 członek Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.

W PRL współpracował z emigracyjnym Stronnictwem Pracy. W 1989 był jednym z założycieli reaktywowanego w Polsce Stronnictwa Pracy, do 1990 pełnił funkcję jego wiceprzewodniczącego.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Syn Leona i Wandy z Kuplińskich.

Był żonaty z Krystyną Agnieszką Skarżyńską, z którą miał czworo dzieci: Krzysztofa (1949–1999), Jadwigę (1951–1970), Wandę (ur. 1952), Macieja (ur. 1959).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Książki wydane[edytuj | edytuj kod]

Prace własne[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół i świat współczesny (Wyd. ”Znak”, Kraków 1967, II wydanie ODiSS 1986),
  • Na polskim skrzyżowaniu dróg (ODiSS 1972),
  • Tożsamość i siły narodu (Odnowa Londyn 1978),
  • Kawałki pociętego sztandaru (Fundacja Szarych Szeregów – ODiSS 1992),
  • Chrześcijańska demokracja w kraju i na emigracji 1947–1970 (OSPiS Lublin 1999),
  • Odwagę łączyć z rozwagą – Polski Związek Katolicko-Społeczny w latach 1980–1983 (OSPiS Lublin 2001),
  • Prymas Stefan Wyszyński – Opór i zwycięstwo 1948–1956 (Bertelsmann 2002),
  • Dzienniki 1956–1965 t. 1 (Instytut Pamięci Narodowej 2008),
  • Dzienniki 1966–1975 t. 2 (Instytut Pamięci Narodowej 2011).

Współautor w pracach zbiorowych[edytuj | edytuj kod]

  • Polnisches Mosaik (Verlag Klaus Hesse Bonn 1974),
  • Sługa Boży Stefan kardynał Wyszyński (1901–1981) (Adam Warszawa 2000),
  • Kardynał Stefan Wyszyński Prymas Tysiąclecia Mąż Stanu 1901–1981–2001 (Wyd. Sejmowe 2001),
  • Sowieckiemu zniewoleniu nie - Harcerska druga konspiracja 1944–1956 (Wyd. Ład 2005)

Napisał też kilkaset artykułów w pismach krajowych i zagranicznych.

Przypisy

  1. Krzyż Komandorski OOP dla Janusza Zabłockiego. prezydent.pl, 2014-03-24. [dostęp 2014-03-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]