Geografia Sudanu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sudan jest trzecim pod względem powierzchni państwem afrykańskim, położonym w północno-wschodniej części kontynentu, nad Morzem Czerwonym.

Mapa Sudanu.

Powierzchnia i granice[edytuj | edytuj kod]

Powierzchnia całkowita wynosi: 1 886 068 km²

Długość granic lądowych Sudanu wynosi: 7687 km

Ukształtowanie powierzchni[edytuj | edytuj kod]

Krajobraz Sudanu

Znaczną część powierzchni Sudanu zajmują rozległe równiny i płaskowyże. Najbardziej charakterystyczną formą rzeźby jest zajmująca wschodnią część kraju dolina Nilu. Jej południową część stanowi wielkie obniżenie tektoniczne – Kotlina Nilu Białego. Płaski dno kotliny, jest położone na wysokości 300-600 metrów. Jej południową część zajmują rozległe bagna i rozlewiska. Od północy kotlinę ogranicza słabo wykształcony próg Barijat al-Bajjuda, wysokość 500-700 metrów. Od zachodu zamykają ją górzyste wyżyny. Od południa wyżyny Azande (około 1400 metrów), oraz Wschodnioafrykańska z najwyższym wzniesieniem w kraju – Kinyeti. Na wschodzie wzdłuż granicy z Etiopią przebiega wyraźny próg (2085 metrów), stanowiący krawędź Wyżyny Abisyńskiej. W północnej części Sudanu dolina Nilu przecina obszary pustynne.

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Od zwrotnikowego skrajnie suchego na północy do równikowego monsunowego-suchego i wilgotnego na południu. W północnej części kraju dominuje całoroczna cyrkulacja pasatowa, w południowej od kwietnia do października zaznacza się wpływ Monsunu Gwinejskiego i Indyjskiego. Na północy temperatura maksymalna wynosi od 25-28 °C (styczeń) do 39-42 °C (czerwiec). Minimalna od 8-14 °C do 25-26 °C, nad Morzem Czerwonym od 19 do 29 °C. W części środkowej temperatura maksymalna od 24-32 °C (styczeń) do 38-42 °C (czerwiec). Minimalna od 9-16 °C do 22-27 °C. Na południu temperatura maksymalna pd 28-33 °C (Czerwiec) do 33-38 °C(luty), minimalna pd 12-18 °C do 19-24 °C. Roczna suma opadów maleje od 1000-1500mm na południu, 300-400mm w części środkowej, do poniżej 10-20mm na północy. Charakterystyczną cechą północnej części Sudanu jest występowanie gwałtownego wiatru pustynnego (habubu), na południu częste burze do 80 dni w roku.

Wody[edytuj | edytuj kod]

Bieg Nilu Białego i Nilu Błękitnego łączącego się w Chartumie. Jest to główna rzeka Sudanu.

Większość rzek należy do dorzecza Nilu. Nieliczne wyjątki stanowią cieki okresowe na obszarach bez dopływowych, w północno-wschodniej części kraju niosą one wodę zaledwie kilka dni. Gęsta sieć cieków występuje na wschodnich stokach wyżyn. Największym który opuszcza terytorium Sudanu jest Wadi Azum. Osią sieci hydrograficznej Sudanu jest Nil (na terytorium Sudanu około 3775 km). Południowy odcinek, ze względu na szybki spadek i wyraźnie wciętą dolinę jest nazywany Nilem Górskim. Od ujścia rzeki Bahr al-Ghazal płynie szerokim korytem jako Nil Biały, na wysokości Chartumu Nil Biały łączy się z Nilem Błękitnym. Od tego miejsca rzeka płynie już jako Nil. Największe prawobrzeżne dopływy Nilu spływają z Wyżyny Abisyńskiej. Większym dopływem lewobrzeżnym Nilu na terenie Sudanu jest Bahr al-Ghazal. W północnej części kraju Nil pokonuje krystaliczny próg Bajjuda. Na tym odcinku rzeka tworzy liczne bystrza i katarakty. W pobliżu granicy z Egiptem na Nilu tworzy się zaporowe Jeziora Nasera.

Świat roślinny[edytuj | edytuj kod]

Jedna z roślin rosnących na sawannach SudanuBaobab

Północną część Sudanu zajmuje rzadka, skrajnie kserofityczna roślinność pustyń i półpustyń. Na wyżynach i południowych krańcach gór Atbaj stopniowo przechodzi w sawannę ciernistą (sahelską) i niską z licznymi krzewami a następnie w sawannę wilgotną, wysoką z licznymi akacjami, baobabami, w dolinach rosną lasy galeriowe. Na południowym wschodzie Sudanu występuje sawanna parkowa i świetliste lasy o wysokości 10-20 metrów. Dominują akacje, rzadziej drzewa tekowe i żelazne. Na wyżynie Azande występuje wiecznie zielony las równikowy. Kotlina Górnego Nilu jest obszarem okresowo zalewanym, wysokich sawann i bagien.

Świat zwierzęcy[edytuj | edytuj kod]

Główny przedstawiciel ssaków w SudanieSłoń afrykański

W Sudanie występuje 267 gatunków ssaków (m.in.:słoń afrykański, żyrafa, gepard, likaon, fenek, oryks szablorogi, gazela. Wśród ptaków występują m.in: strusie, frankoliny i liczne wikłacze. Z owadów m.in.: Mucha tse-tse.

Ochrona środowiska naturalnego[edytuj | edytuj kod]

Na liście światowych rezerwatów biosfery UNESCO znajdują się 2 Sudańskie parki narodowe: Dindar, przy granicy z Etiopią oraz znacznie mniejszy Radom. Obszar przyrody chronionej w Sudanie stanowi około 3,7% powierzchni kraju.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

W Sudanie mieszka 41 835 000 ludzi, przyrost naturalny wynosi 26,01‰. Głównymi miastami SudanuChartum, Omdurman i Port Sudan. Szacuje się, że 61% mieszkańców to analfabeci.

Struktura etniczna[edytuj | edytuj kod]

Struktura religijna[edytuj | edytuj kod]

Urbanizacja[edytuj | edytuj kod]

Mieszkańcy jednej z Sudańskich wiosek

Struktura wiekowa mieszkańców[edytuj | edytuj kod]

  • do 14 lat: 44%
  • 15-64 lat: 54%
  • Powyżej 65 lat: 2%

Przewidywana długość życia[edytuj | edytuj kod]

  • kobiety: 60 lat
  • mężczyźni: 57 lat

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]