Harutiun Papazjan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Harutiun Papazjan
Imię i nazwisko Harutiun Papazjan
Data i miejsce urodzenia 24 maja 1954
Erywań
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna

Harutiun Papazjan (ur. 24 maja 1954 w Erywaniu) – ormiański pianista; laureat III nagrody na X Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny o tradycjach muzycznych. Początkowo uczył się w Szkole Muzycznej im. Piotra Czajkowskiego w Erywaniu. W latach 1972–1977 był studentem erywańskiego Państwowego Konserwatorium Muzycznego im. Komitasa. Dodatkowe nauki pobierał w Konserwatorium Moskiewskim.

Jako reprezentant ZSRR osiągnął sukcesy na kilku konkursach pianistycznych:

  • Zakaukaski Konkurs Pianistyczny w Baku (1972) – I nagroda
  • Konkurs Pianistyczny im. B. Smetany w Hradec Kralowe (1974) – II nagroda (ex aequo z Mariną Abramian)
  • Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Vianna da Motta w Lizbonie (1979) – I nagroda
  • X Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina (1980) – III nagroda

Po sukcesie na Konkursie Chopinowskim wystąpił w kilku polskich miastach (m.in. w Poznaniu), a później m.in. w Australii, Finlandii, Holandii, Japonii, Kanadzie, Szwecji i we Włoszech. W 1985 zadebiutował w USA (w nowojorskiej Carnegie Hall). Później przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych, gdzie zaczął posługiwać się imieniem Artur.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • S. Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 341–343.