Języki wschodniosłowiańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Języki wschodniosłowiańskie – jedna z trzech grup języków słowiańskich (obok zachodnio- i południowosłowiańskich). Posługuje się nimi ok. 202 mln ludzi w Europie Wschodniej i Azji Północnej i Środkowej.

Klasyfikacja języków wschodniosłowiańskich:

języki indoeuropejskie
języki słowiańskie (ok. 320 mln)
języki wschodniosłowiańskie (ok. 202 mln[1])
nowogrodzki
staroruski
włodzimiersko-suzdalski
rosyjski (ok. 150 mln)
ruski
białoruski (ok. 7 mln)
ukraiński (ok. 45 mln)
rusiński

Oznaczenia:

† – język wymarły lub dawne stadium historyczne języka dzisiejszego

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Hanna Dalewska-Greń, Języki słowiańskie, PWN, Warszawa 2002, ISBN 83-01-12391-5, s. 584