Jules Mazarin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jules Mazarin
Kardynał diakon
Jules Mazarin
Data i miejsce urodzenia 14 lipca 1602
Pescina
Data i miejsce śmierci 9 marca 1661
Vincennes
pierwszy minister Francji
Okres sprawowania 1642 - 1661
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 16 grudnia 1641
Papież Urban VIII
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jules Mazarin właściwie Giulio Raimondo Mazzarini (ur. 14 lipca 1602 w Pescina, Włochy, zm. 9 marca 1661 w Vincennes, Francja) – francuski kardynał, od 1642 pierwszy minister Francji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był najstarszym z sześciu synów Sycylijczyka Pietra Mazzariniego i Ortensii Bufalini. Jego siostrami były Geronima Mancini i Laura Martinozzi, ich córki (Laura Mancini, Olimpia Mancini, Maria Mancini, Hortensja Mancini, Maria Anna Mancini, Laura Martinozzi i Anna Maria Martinozzi) przybyły do wuja, do Francji, żeby wyjść bogato za mąż. Był więc Włochem niskiego pochodzenia, co też często zarzucała mu francuska szlachta.

W latach 1634-1636 był nuncjuszem papieskim we Francji. W 1639 przeszedł na służbę francuską. Sprawował władzę w czasie regencji Anny Austriaczki i małoletności Ludwika XIV, jej syna. Był następcą kardynała de Richelieu. Doprowadził do odbudowy skarbu Francji poprzez podwyższenie podatków i popieranie przez państwo polityki gospodarczej (m.in. celnej), która określona została później merkantylizmem.

Zdecydowanie umocnił władzę absolutną króla przez ograniczenie władzy politycznej wielkich feudałów. Doprowadziło to do dwóch wojen domowych tzw. Frondy (1648-1653), buntu mieszczan i arystokracji przeciwko absolutystycznym tendencjom dworu. Rebelia zakończyła się porozumieniem obu stron, jednak więcej zyskali książęta.

Prowadził bardzo aktywną politykę międzynarodową. Dążył do zapewnienia Francji przewagi w Europie kosztem zmniejszenia roli Habsburgów. Zaangażował swoje państwo w wojnę trzydziestoletnią po stronie Szwecji, wypłacając armii szwedzkiej subsydia z francuskiego budżetu. Wojnę z Habsburgami hiszpańskimi zakończyło podpisanie w 1659 korzystnego dla Francji pokoju pirenejskiego.

Mazarin w literaturze[edytuj | edytuj kod]

Aleksander Dumas uczynił go jednym z bohaterów swojej powieści Dwadzieścia lat później. Opisał go jako skąpca, który bał się utracić majątek.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Armand Jean Richelieu
Royal Standard of King Louis XIV.svg Pierwszy Minister Francji
1642-1661
Royal Standard of King Louis XIV.svg Następca
Jean Baptiste Colbert