Pius III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pius III
Pius Tertius
Francesco Todeschini Piccolomini
Papież
Pius III
Herb Pius III
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1439
Siena
Data i miejsce śmierci 18 października 1503
Rzym
Arcybiskup Sieny
Okres sprawowania 6 lutego 1460 – 22 września 1503
Papież
Okres sprawowania 22 września 1503 – 18 października 1503
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 30 września 1503
Nominacja biskupia 6 lutego 1460
Sakra biskupia 1 października 1503
Kreacja kardynalska 5 marca 1460
Pius II
Kościół tytularny S. Eustachio (26 marca 1460)
Pontyfikat 22 września 1503
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1 października 1503
Konsekrator Giuliano della Rovere
Współkonsekratorzy Adello Piccolomini
Francesco Erulli

Pius III (łac. Pius III, właśc. Francesco Todeschini-Piccolomini; ur. 29 maja[1] 1439 w Sienie, zm. 18 października 1503 w Rzymie) – duchowny włoski, papież w okresie od 22 września 1503 do 18 października 1503[2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był siostrzeńcem Piusa II (Enea Silvio de Piccolomini), od strony matki[1]. Wuj kierował jego edukacją, nadał mu nazwisko Piccolomini i herb rodowy[1]. Studiował prawo w Perugii; po obronie doktoratu z prawa kanonicznego został mianowany arcybiskupem Sieny[2]. 5 marca 1460 wuj wyniósł go do godności kardynalskiej, mianując kardynałem-diakonem z tytułem S. Eustachio[1]. W kwietniu 1460 został wysłany jako legat do Marchii Ankońskiej[2]. Kiedy Pius II wyruszył na krucjatę w 1464 (ostatecznie nie doszła do skutku, gdyż papież zmarł w Ankonie 14 sierpnia 1464), mianował go gubernatorem Państwa Kościelnego[2]. W 1471 roku służył jako legat papieża Pawła II w Niemczech. W sierpniu 1471 został protodiakonem Kolegium kardynałów i z racji pełnienia tej funkcji koronował papieży Innocentego VIII w 1484 i Aleksandra VI w 1492[1]. W 1497, jako jedyny kardynał, zgłosił sprzeciw wobec planów papieża Aleksandra VI, dotyczących przekazania części Państwa Kościelnego Juanowi Borgii[2]. Był administratorem apostolskim diecezji Fermo (dwukrotnie: 1485-94 i 1496 aż do wyboru na papieża) i Pienza e Montalcino (1495-98) oraz opatem komendatoryjnym wielu klasztorów benedyktyńskich, cysterskich i kamedulskich. W latach 1488-89 służył jako legat w Perugii. Sprawując tę funkcję przywrócił porządek w mieście oraz uregulował konflikt między miastami Foligno i Spello. Za pontyfikatu Aleksandra działał w kurii jako kardynał-protektor Anglii, był też członkiem komisji ds. reformy Kościoła (1497) i ds. finansowania krucjaty (1501), ale żadna z tych komisji nie odegrała ostatecznie większej roli.

Na konklawe po śmierci Aleksandra VI został wybrany na papieża (22 września 1503) – dzięki poparciu Cezara Borgii (syna poprzedniego papieża), jako kandydat neutralny wobec głównych faworytów; Włocha – Giuliano della Rovere i Francuza – Georges d'Amboise. Zły stan zdrowia nowego papieża pozwalał przypuszczać, że nie będzie to długi pontyfikat[2].

Piccolomini przyjął święcenia kapłańskie i biskupie, przybrał imię Pius III na cześć wuja i został koronowany 8 października 1503[2]. Schorowany papież przypłacił długą ceremonię koronacyjną dalszym pogorszeniem stanu zdrowia; zmarł 18 października, po trwającym zaledwie 26 dni pontyfikacie[2]. Deklarował się jako wróg symonii i wyrażał chęć reformy Kościoła[2]. Współcześni historycy uważają, że jego intencją było zwołanie soboru i przeprowadzenie reform[2].

Na zamówienie papieża Piusa III pracę nad dekoracją Biblioteki Sieneńskiej rozpoczął Pinturicchio[1], a wkrótce również Rafael Santi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Todeschini-Piccolomini, Francesco (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-04-20].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 2,9 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 355. ISBN 83-06-02633-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Aleksander VI
Emblem of the Papacy SE.svg Papież
1503
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Juliusz II