Luigi Poggi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Luigi Poggi
kardynał prezbiter
Luigi Poggi
Herb Luigi Poggi In fide et caritate
W wierze i miłości[potrzebne źródło]
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 25 listopada 1917
Piacenza
Data i miejsce śmierci 4 maja 2010
Rzym
Probibliotekarz i Proarchiwista Kościoła Świętego
Okres sprawowania 1992–1994
Bibliotekarz i Archiwista Kościoła Świętego
Okres sprawowania 1994–1998
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 28 lipca 1940
Nominacja biskupia 3 kwietnia 1965
Sakra biskupia 9 maja 1965
Kreacja kardynalska 26 listopada 1994
S. Maria in Domnica
Jan Paweł II
Kościół tytularny San Lorenzo in Lucina
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 9 maja 1965
Konsekrator Amleto Giovanni Cicognani
Współkonsekratorzy Antonio Samorè
Umberto Malchiodi

Luigi Poggi (ur. 25 listopada 1917 w Piacenzie, zm. 4 maja 2010 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, dyplomata watykański, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.

Studiował w Kolegium Alberoni w Piacenzie oraz na uczelniach rzymskich – w Papieskim Athenaeum S. Apollinare obronił doktorat obojga praw, a w Papieskiej Akademii Duchownej uzyskał przygotowanie dyplomatyczne. Przyjął święcenia kapłańskie 28 lipca 1940. W latach 1940-1942 pracował jako duszpasterz w rodzinnej diecezji Piacenza, następnie wyjechał do Rzymu na dalsze studia. Niezależnie od edukacji prowadził w Rzymie działalność duszpasterską, a w 1945 podjął pracę w watykańskim Sekretariacie Stanu w sekcji do spraw relacji z państwami. Został obdarzony tytułami nadzwyczajnego tajnego szambelana papieskiego (15 czerwca 1949) oraz prałata domowego (14 kwietnia 1960). W latach 1963-1964 przebywał w Tunezji, gdzie zajmował się wypracowaniem wzajemnych stosunków prawnych między rządem tego kraju a Kościołem katolickim. Umowa między obu państwami została podpisana w 1964.

3 kwietnia 1965 został mianowany arcybiskupem tytularnym Forontoniana oraz delegatem apostolskim w Afryce Środkowej; jego misja obejmowała Kamerun, Czad, Kongo (Brazaville), Gabon i Republikę Środkowoafrykańską. Otrzymał sakrę biskupią 9 maja 1965 w Rzymie z rąk kardynała Amleto Cicognaniego, sekretarza stanu. Wraz z rozwojem stosunków dyplomatycznych Watykanu z państwami afrykańskimi obejmował kolejno funkcje pronuncjusza w Kamerunie (październik 1966), pronuncjusza w Gabonie (październik 1967) i pronuncjusza w Republice Środkowoafrykańskiej (listopad 1967). W maju 1969 został mianowany nuncjuszem w Peru. Od sierpnia 1973 był wysłannikiem z nadzwyczajnymi pełnomocnictwami do przywrócenia relacji z państwami socjalistycznymi - Polską, Węgrami, Czechosłowacją, Rumunią i Bułgarią, a od lutego 1975 szefem delegacji Watykanu do stałych kontaktów roboczych z Polską. Mimo że kierowanym przez niego watykańskim służbom nie udało się wykryć przygotowań do zamachu na papieża w roku 1981, Jan Paweł II nie stracił zaufania do biskupa Poggi. Dymisję przyjął dopiero w roku 1992, po upadku komunizmu w Europie[1]. W latach 1986-1992 był nuncjuszem we Włoszech.

W kwietniu 1992 przeszedł do pracy w Kurii Rzymskiej. Zastąpił kardynała Antonio Javierre Ortasa na stanowisku proarchiwariusza i probibliotekarza Św. Kościoła Rzymskiego. W listopadzie 1994 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając diakonię S. Maria in Domnica. Po nominacji kardynalskiej Poggi został pełnoprawnym archiwariuszem i bibliotekarzem Św. Kościoła Rzymskiego (prefektem Biblioteki Watykańskiej i Tajnych Archiwów Watykańskich); przeszedł na emeryturę w marcu 1998. Kilka miesięcy wcześniej ukończył 80 lat i utracił prawo udziału w konklawe. W lutym 2005 został promowany do rangi kardynała prezbitera, otrzymał tytuł prezbiterski S. Lorenzo in Lucina. Został pochowany 8 maja 2010 roku w bazylice San Antonino w Piacenza[2]. Wśród żałobników obecnych na pogrzebie Luigiego Poggiego byli też przedstawiciele służb wywiadowczych z innych krajów. W tym pracownicy takich instytucji jak CIA i Mossad[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 http://www.focus.pl/historia/artykuly/zobacz/publikacje/komandosi-ojca-swietego/strona-publikacji/1/nc/1/ "Komandosi Ojca Świętego" Focus
  2. Działalność Stolicy Apostolskiej. „L’Osservatore Romano”. 7(324), s. 66, 2010. Giovanni Maria Vian – redaktor naczelny. ISSN 122-7249 (pol.). 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy
  2. Luigi Poggi w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)


Poprzednik
Filippo Cortesi
Nuncjusz apostolski w Polsce
delegat apostolski 1975 - 1986
Następca
Francesco Colasuonno
Poprzednik
Alfons Maria Stickler
Emblem of the Papacy SE.svg Archiwista Świętego Kościoła Rzymskiego
1992 - 1998
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Jorge María Mejía
Poprzednik
Alfons Maria Stickler
Emblem of the Papacy SE.svg Bibliotekarz Świętego Kościoła Rzymskiego
1992 - 1998
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Jorge María Mejía