Agostino Cacciavillan
| Agostino Cacciavillan | |||
| Kardynał prezbiter | |||
|
|||
| Kraj działania |  Włochy |
||
| Data i miejsce urodzenia | 14 sierpnia 1926 Novale di Valdagno |
||
| przewodniczący Administracji Dóbr Stolicy Apostolskiej | |||
| Okres sprawowania | 1998 - 2002 | ||
| Wyznanie | katolickie | ||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||
| Prezbiterat | 26 czerwca 1949 | ||
| Nominacja biskupia | 17 stycznia 1976 arcybiskup tytularny Amiternum |
||
| Sakra biskupia | 28 lutego 1976 | ||
| Kreacja kardynalska | 21 lutego 2001 Jan Paweł II |
||
| Kościół tytularny | Ss. Angeli Custodi a Città Giardino | ||
| Sukcesja apostolska | |||||||
| Data konsekracji | 28 lutego 1976 | ||||||
| Konsekrator | Jean-Marie Villot | ||||||
| Współkonsekratorzy | Duraisamy Simon Lourdusamy Carlo Fanton |
||||||
|
|||||||
Agostino Cacciavillan (ur. 14 sierpnia 1926 w Novale di Valdagno), włoski duchowny katolicki, dyplomata watykański, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.
Studiował w seminarium w Vicenzie, święcenia kapłańskie przyjął 26 czerwca 1949. Uzupełniał studia w Rzymie - obronił licencjat z nauk społecznych na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim i doktorat z prawa kanonicznego na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim; zdobył także przygotowanie dyplomatyczne na Papieskiej Akademii Duchownej. Pracował krótko jako wikariusz w jednej z włoskich parafii, potem kontynuował w Rzymie studia i w 1960 podjął pracę w watykańskim Sekretariacie Stanu. Był sekretarzem nuncjatur na Filipinach, w Hiszpanii i Portugalii; od 1969 pracował w Watykanie, kierował biurem informacji i dokumentacji. 26 sierpnia 1973 otrzymał tytuł papieskiego prałata honorowego.
17 stycznia 1976 został mianowany pronuncjuszem w Kenii i delegatem apostolskim na Seszelach; otrzymał arcybiskupią stolicę tytularną Amiternum, a sakry biskupiej udzielił mu 28 lutego 1976 sekretarz stanu, kardynał Jean Villot. W latach 1976-1981 arcybiskup Cacciavillan jednocześnie pozostawał stałym obserwatorem przy instytucjach Narodów Zjednoczonych ds. środowiska naturalnego w Kenii. W maju 1981 został pronuncjuszem w Indiach, a w kwietniu 1985 pierwszym w historii pronuncjuszem w Nepalu. Od 13 czerwca 1990 pełnił misję pronuncjusza w USA oraz stałego obserwatora przy Organizacji Państw Amerykańskich i Światowym Stowarzyszeniu Prawników.
W listopadzie 1998 powrócił do pracy w Watykanie. W latach 1998-2002 pełnił funkcję prezydenta Administracji Dóbr Stolicy Apostolskiej. W lutym 2001 Jan Paweł II mianował go kardynałem, z diakonią Ss. Angeli Custodi a Citta Giardino. Jeszcze przed nominacją kardynalską brał udział w II sesji specjalnej Światowego Synodu Biskupów poświęconej Kościołowi europejskiemu, zorganizowanej w Watykanie w październiku 1999.
Brał udział w konklawe 2005, które wybrało papieża Benedykta XVI.
Kardynał protodiakon od 1 marca 2008 roku do 21 lutego 2011 roku, gdy awansował do rangi kardynała prezbitera.
Linki zewnętrzne[edytuj]
- sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy
- Agostino Cacciavillan w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
| Poprzednik Stanislao Amilcare Battistelli |
 |
Biskup tytularny Amiternum 1976 - 2001 |
|
Następca Timothy Broglio |
| Poprzednik Pierluigi Sartorelli |
 |
Nuncjusz apostolski w Kenii 1976 - 1981 |
|
Następca Giuseppe Ferraioli |
| Poprzednik Luciano Storero |
|
Nuncjusz apostolski w Indiach 1981 - 1990 |
|
Następca Georg Zur |
| Poprzednik Pio Laghi |
|
Nuncjusz apostolski w Stanach Zjednoczonych 1990 - 1998 |
|
Następca Gabriel Montalvo Higuera |
| Poprzednik Lorenzo Antonetti |
|
Przewodniczący Administracji Dóbr Stolicy Apostolskiej 1998 - 2002 |
|
Następca Attilio Nicora |
