Księga Nehemiasza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Księga Nehemiasza – jedna z ksiąg Pisma Świętego zawarta w Starym Testamencie.

Pierwotnie księga ta wraz z Księgą Ezdrasza stanowiła jedną całość zwaną Księgą Ezdrasza. Później Żydzi podzielili ją na księgi 1 i 2 Ezdrasza, a jeszcze później Księga 2 Ezdrasza stała się znana jako Księga Nehemiasza. Wydarzenia wspomniane w jej początkowej części dzieli od ostatnich wydarzeń opisanych w Księdze Ezdrasza mniej więcej 12-letnia przerwa. Sprawozdanie Księgi Nehemiasza zaczyna się, zatem u schyłku roku 456, a kończy po roku 443 p.n.e..

Opisuje historię powrotu z wygnania do Jerozolimy trzeciej grupy Żydów pod wodzą wielkiego przywódcy, Nehemiasza. Nehemiasz został wybrany pierwszym gubernatorem Jerozolimy i zainicjował odbudowę murów miasta. Jego reformy religijne pokrywały się z dziełem Ezdrasza.

Księga Nehemiasza harmonizuje z resztą Biblii. Wielokrotnie nawiązuje do Prawa, wypowiadając się na między innymi na temat małżeństw z cudzoziemcami (porównaj Pwt 7:3 i Ne 10:30), pożyczek (Kpł 25:35-38; Pwt 31:10-13 i Ne 8:14-18). Ponadto księga ta określa początek spełnienia się proroctwa Daniela, że Jerozolima będzie odbudowana (Dn 9:25).

Treść[edytuj | edytuj kod]

Część 1: Nehemiasz powraca do Jerozolimy i rozpoczyna odbudowę murów 1-7

  • Nehemiasz otrzymuje złe wiadomości i modli się za Jerozolimę 1
  • Powrót Nehemiasza 2
  • Odbudowa murów wbrew opozycji 3,1-7,3
  • Lista wygnańców, którzy powrócili 7,4-73

Część 2: Prawo, pokuta i odnowione przymierze 8-10

  • Ezdrasz czyta Prawo i lud wyraża żal Modlitwa-spowiedź 9,1-37
  • Lud podejmuje zobowiązanie, iż będzie przestrzegał Prawa 9,38-10,39

Część 3: Lud i jego reformatorski gubernator 11-13

  • Listy ludzi i kapłanów 11,1-12,26
  • Poświęcenie nowych murów: Jerozolima może w końcu się bronić 12,27-43
  • Reformy Nehemiasza 12,44-13,31

Czas i miejsce[edytuj | edytuj kod]

Nehemiasz powrócił do Jerozolimy w 445 r. przed Chr. i był gubernatorem przez dwanaście lat, to jest do roku 433 przed Chr. Sposób, w jaki ta księga wiąże się z księgą Ezdrasza i grupą, którą on przywiódł, nie zawsze jest łatwy do określenia. Nehemiasz zostawił wysoce rozwinięty perski dwór królewski i przybył do miasta, które dopiero zaczęto odbudowywać, w którym dużo było jeszcze chaosu. Mniej więcej w tym okresie działał prawdopodobnie prorok Malachiasz.

Czas spisania[edytuj | edytuj kod]

Ścisłe związki, jakie istnieją pomiędzy tą księgą a 1 i 2 Księgą kronik oraz Księgą Ezdrasza wskazują, że spis no ją około roku 400 przed Chr., ale najważniejszą częścią księgi wydaje się być dziennik Nehemiasza.

Główne wydarzenia[edytuj | edytuj kod]

  • Powrót Nehemiasza do Jerozolimy (rozdz. 2)
  • Ukończenie odbudowy murów (rozdz. 6)

Znaczenie i przesłanie[edytuj | edytuj kod]

Nehemiasz, człowiek czynu, zdołał rozbudzić nadzieję w przygnębionym narodzie i dał mu zarówno duchowe, jak i praktyczne przywództwo, aby mógł on wypełnić trudne zadanie w obliczu zagorzałej opozycji. Był również człowiekiem modlitwy do końca zawierzającym Bogu, skutecznym w działaniu. Za jego panowania dzięki pomocy Ezdrasza, życie religijne Żydów uległo odnowieniu.

Źródło: Biblia.net.pl

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]