3 Księga Machabejska
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Trzecia Księga Machabejska – księga Starego Testamentu znajdująca się w Septuagincie, skąd przeszła do prawosławnego kanonu Pisma Świętego jako deuterokanoniczna[1]. Kościół katolicki i Kościoły protestanckie zaliczają ją do apokryfów.
Wbrew tytułowi księga nie ma związku z Machabeuszami, opisuje bowiem wydarzenia które działy się około 50 lat przed początkiem 1 Księgi Machabejskiej[1]. Opowiada o prześladowaniach Żydów w Aleksandrii za panowania Ptolemeusza IV Filopatora. Przedstawione w utworze wydarzenia są fikcyjne, przez co księga nie posiada wartości historycznej[1].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Michał Wojciechowski: Apokryfy z Biblii greckiej. Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Vocatio", 2001, s. 24-41. ISBN 83-7146-163-1.
