3 Księga Ezdrasza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

3 Księga Ezdrasza – księga starotestamentowa znajdująca się w Septuagincie, w prawosławiu uznawana za kanoniczną[1]. Przez Kościół katolicki i Kościoły protestanckie zaliczana do apokryfów. Umieszczana w niektórych rękopisach Wulgaty po księgach Ezdrasza i Nehemiasza lub na końcu Starego Testamentu jako 3 Księga Ezdrasza. W pierwotnych rękopisach Septuaginty występuje jako 1 Księga Ezdrasza, w rękopisach późniejszych i Biblii rosyjskiej jako 2 Księga Ezdrasza[1].

Utwór został spisany w języku greckim, ale w oparciu o teksty hebrajskie i aramejskie[1]. Treść stanowi swobodną kompilację 2 Księgi Kronik (2 Krn 25), Księgi Ezdrasza (Ezd 1-10) i Księgi Nehemiasza (Ne 7-8), niektóre ustępy (1,21-22 i 3,1-5,6) dodają nowe treści. Jako całość księga przedstawia historię Izraela od odnowienia Paschy przez króla Jozjasza do odczytania Prawa przez Ezdrasza. Pod względem stylu księga przypomina opowiadania z życia dworskiego. Utwór posiada niewielką wartość historyczną, autor ma problemy z chronologią i bardziej interesuje go interpretacja wydarzeń niż ich szczegółowy opis[1].

Z księgi (3,12) pochodzi dewiza Republiki Czeskiej „Pravda vítězí[2]. Jest ona skrótem cytatu, którym posługiwał się często Jan Hus[3][4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Michał Wojciechowski: Apokryfy z Biblii greckiej. Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Vocatio", 2001, s. 201-215. ISBN 83-7146-163-1.
  2. Z. Soušek (vyd.), Knihy tajemství a moudrosti II. Praha: Vyšehrad 1998. s. 189 n.
  3. Biblická inspirace - Deuterokanonické knihy Husité.
  4. Emanuel Michálek, K novým pohledům na dávné heslo Pravda vítězí Naše řeč, ročník 77 (1994), číslo 4.