Księga Sofoniasza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Księga Sofoniasza – jedna z ksiąg Pisma Świętego znajdująca się wśród ksiąg prorockich Starego Testamentu. W kanonie hebrajskim stanowiła część Księgi Dwunastu Proroków Mniejszych. Autorem jest Sofoniasz.

Przesłaniem księgi jest przypomnienie, że Bóg jest sprawiedliwy i odróżni sprawiedliwych od niesprawiedliwych. Lecz najpierw, tak jak w każdym widzeniu proroków Starego Testamentu, nastąpi zagłada ziemi: „Dzień ów będzie dniem gniewu, dniem ucisku i utrapienia, dniem ruiny i spustoszenia”. Jest to zapowiedź nastania tzw. Dnia Pańskiego. Zapowiedzi takie występują i w innych księgach prorockich Starego Testamentu (Iz 24,10; Dn 9,26; Jl 2,1-11; Am 5,18-20; Za 14,1-13; Ml 3,19-24).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]