Księga Jubileuszów
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Księga Jubileuszów – apokryf Starego Testamentu, znajdujący się w etiopskim kanonie Biblii. Tytuł księgi został wzięty od kończących ją przepisów odnośnie do świętowania jubileuszów i szabatów[1]. Nadawano jej również nazwy Mała Genesis, Apokalipsa Mojżesza, Testament Mojżesza, Życie Adama. Tekst powstał w języku hebrajskim w środowisku palestyńskim i datowany jest na połowę II wieku p.n.e.[1]
Zawiera widzenie, które miał otrzymać Mojżesz od Boga na górze Synaj[1]. Pod względem treściowym jest to parafraza Księgi Rodzaju zawierająca jednak wiele wątków apokryficznych, zwłaszcza z Księgi Henocha[1].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Apokryfy Starego Testamentu. Ryszard Rubinkiewicz (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Vocatio", 2006, s. 259-261. ISBN 83-7146-142-9.
