Księga Jubileuszów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Księga Jubileuszówapokryf Starego Testamentu, znajdujący się w etiopskim kanonie Biblii. Tytuł księgi został wzięty od kończących ją przepisów odnośnie do świętowania jubileuszów i szabatów[1]. Nadawano jej również nazwy Mała Genesis, Apokalipsa Mojżesza, Testament Mojżesza, Życie Adama. Tekst powstał w języku hebrajskim w środowisku palestyńskim i datowany jest na połowę II wieku p.n.e.[1]

Zawiera widzenie, które miał otrzymać Mojżesz od Boga na górze Synaj[1]. Pod względem treściowym jest to parafraza Księgi Rodzaju zawierająca jednak wiele wątków apokryficznych, zwłaszcza z Księgi Henocha[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Apokryfy Starego Testamentu. Ryszard Rubinkiewicz (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Vocatio", 2006, s. 259-261. ISBN 83-7146-142-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Księga Jubileuszów. W: Rosik, Mariusz ks., Rapoport, Icchak rabin: Wprowadzenie do literatury i egzegezy żydowskiej okresu biblijnego i rabinicznego. Wrocław: Tum Wydawnictwo Wrocławskiej Księgarni Archidiecezjalnej, 2009, s. 59-60, seria: Bibliotheca Biblica.