Księga Joela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Księga Proroka Joela – jedna z ksiąg Pisma Świętego znajdująca się wśród ksiąg prorockich Starego Testamentu. W kanonie hebrajskim znajdowała się w Księdze Dwunastu Proroków Mniejszych.

Rujnująca plaga szarańczy rozumiana jest jako znak nadejścia "dnia Pańskiego", kiedy to odbędzie się jeszcze straszniejszy sąd Boży. Joel wzywa lud do okazania skruchy i wygląda czasów pełnych błogosławieństwa.

Spis treści

Treść [edytuj]

  • Plaga szarańczy 1
  • Dzień Pański; wezwanie do skruchy 2,1-17
  • Przyszła obfitość plonów, uniwersalny dar Ducha 2,18-32
  • Przeciw narodom 3
  • Narody przed sądem Jahwe 4

Czas spisania [edytuj]

Nic nam nie wiadomo ani na temat Joela, ani tego, kiedy spisał księgę. Przeważają dwie opinie.

Według pierwszej księga powstała w IX w. p.n.e, czyli jako jedna z pierwszych ksiąg prorockich. Przemawiają za tym datowaniem wzmianki o Fenicjanach, Filistynach, Edomie i Egipcie, również pokrewieństwo z Księgą Abdiasza

Na powstanie już w okresie powygnaniowym (nawet IV w.) wskazuje m.in. 3,2, gdzie mowa o Izraelu porozrzucanym pośród narodów, co może sugerować niewolę babilońską. Ponadto w 4,6 autor wspomina o Grekach. Brakuje natomiast wzmianki o instytucji królewskiej, brakuje też polemiki z bałwochwalstwem (powszechnej u proroków przed niewolą babilońską). W paru miejscach można znaleźć nawiązania do później Księga Malachiasza.

Autorzy wstępów do Księgi Joela w Biblii Tysiąclecia i Biblii Poznańskiej opowiadają się za powstaniem księgi bądź w okresie niewoli babilońskiej, bądź po niej (w czasach Nehemiasza, ok. 400 p.n.e).

Przesłanie [edytuj]

Joel wzywa do narodowej skruchy nie tylko z powodu ostrzegawczego "znaku", jakim jest plaga szarańczy, lecz dlatego, że Bóg osądzi i surowo ukarze brak żalu za grzechy. Fragment o Duchu Bożym wylanym na każdego jest cytowany przez Apostoła Piotra dla wyjaśnienia zdarzeń z dnia Pięćdziesiątnicy.

Źródło: Biblia.net.pl

Linki zewnętrzne [edytuj]