4 Księga Ezdrasza
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
4 Księga Ezdrasza – apokryficzna księga Starego Testamentu, uznawana za kanoniczną w rosyjskim prawosławiu i w Kościele koptyjskim (jako 3 Ezdrasza). Pod nazwą 4 Księgi Ezdrasza weszła do Wulgaty, gdzie dołączono jako jej część 5 i 6 Księgę Ezdrasza, późniejsze dopiski chrześcijańskie nieznane na Wschodzie[1].
Utwór powstał prawdopodobnie na przełomie I i II wieku, w języku aramejskim bądź hebrajskim. Jest to utwór judaistyczny, prawdopodobnie powstały w kręgu faryzeuszy[2].
Księga ma charakter apokalipsy, opisującej przyszłe dzieje Izraela i nadejście Mesjasza[3].
Księgę tę, w łacińskim przekładzie, zawiera Kodeks Kompluteński I.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki
Przypisy
- ↑ Apokryfy Nowego Testamentu. Marek Starowieyski (red.). T. III. Listy i apokalipsy chrześcijańskie. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2003, s. 169–173. ISBN 83-7097-789-8.
- ↑ Apokryfy Starego Testamentu. Ryszard Rubinkiewicz (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Vocatio", 2006, s. 373. ISBN 83-7146-142-9.
- ↑ Por. B.M. Metzger, "The Fourth Book of Ezra", w J. H. Charlesworth (red.) The Old Testament Pseudepigrapha, T. 1 (1983). Garden City, NY: Doubleday. s. 517. ISBN 978-0-385-09630-0