4 Księga Barucha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

4 Księga Barucha, znana również jako Rzeczy Pominięte Jeremiasza (łac. Paralipomena Jeremiae) – jeden z apokryfów Starego Testamentu. Przez Kościół etiopski zaliczany do kanonu Starego Testamentu (połączony jest z Listem Jeremiasza).

Księga ma niejednolity charakter, co świadczy o tym, że była wielokrotnie edytowana przez różnych autorów. Pierwotnie została napisana w środowisku judaistycznym w języku hebrajskim lub aramejskim, do czasów współczesnych zachowały się jedynie przekłady z tekstu greckiego, do którego zostały naniesione chrześcijańskie interpolacje[1]. Baruch ukazany jest w niej nie tyle jako sekretarz proroka Jeremiasza, co wręcz jako pośrednik między Jeremiaszem a Bogiem. Księga zawiera także dodany przez kopistów chrześcijańskich opis ukamienowania Jeremiasza z powodu przepowiadania nadejścia Chrystusa. Oprócz tego w 4 Księdze Barucha zawarto ostrą krytykę zawierania przez Żydów związków małżeńskich z przedstawicielami narodów pogańskich[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Apokryfy Starego Testamentu. Ryszard Rubinkiewicz (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Vocatio", 2006, s. 3-4. ISBN 83-7146-142-9.