Lwów Główny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lwów Główny
Львівський залізничний вокзал
Widok od strony Placu Dworcowego
Widok od strony Placu Dworcowego
Państwo  Ukraina
Miejscowość Lwów
Lokalizacja rejon kolejowy
Zarządca Kolej Lwowska
Data otwarcia 1861, 1904
Informacje kolejowe
Liczba peronów 5
Liczba krawędzi
peronowych
9
Kasy link= T
Przejścia nadziemne link= N
Przejścia podziemne 3
Położenie na mapie Lwowa
Mapa lokalizacyjna Lwowa
Lwów Główny
Lwów Główny
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Lwów Główny
Lwów Główny
Ziemia 49°50′23,29″N 23°59′40,26″E/49,839803 23,994517
Portal Portal Transport szynowy

Lwów Główny (ukr. Львівський залізничний вокзал) – stacja kolejowa we Lwowie przy Placu Dworcowym. Eklektyczny dworzec został wzniesiony w latach 1899–1904 według projektu Władysława Sadłowskiego w dawnej Dzielnicy II, jest jednym z najcenniejszych zabytków polskiej architektury i techniki początków XX wieku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy Dworzec Główny

Kolej dotarła do Lwowa w 1861 (Kolej galicyjska im. Karola Ludwika). Pierwszy budynek dworca, utrzymany w stylu neogotyckim, został otwarty w listopadzie 1861.

W wyniku wzrastającego ruchu, zapadła decyzja o budowie nowego dworca, w miejscu starego. Wielką determinację w doprowadzeniu budowy do końca wykazał Ludwik Wierzbicki, który jako dyrektor lwowskich kolei osobiście nadzorował budowę od strony technicznej. Nowy dworzec został otwarty 26 marca 1904 r. Fasada budowli utrzymana jest w neorenesansowo-secesyjnej stylistyce, z przeszklonym dachem arkadowym. W niszach po obu stronach wejścia głównego stoją dwa alegoryczne posągi "Handel" i "Przemysł", nad portalem znajdują się rzeźby symbolizujące Lwów i kolej. Hala peronowa, nakryta wielkiej rozpiętości przęsłami, sprawia wrażenie lekkości i elegancji. Przęsła oraz stalowe użebrowanie do budowy hali zostało wykonane w Fabryce Wagonów i Maszyn w Sanoku (od czasów PRL Autosan). Jest to najdoskonalsza konstrukcja inżynierska Lwowa epoki secesji. W momencie budowy był to największy dworzec Galicji[1] Przy budowie nowego dworca lwowskiego swój wkład położył również artysta-rzeźbiarz Antoni Popiel, który jest autorem figur alegorycznych umieszczonych po obu stronach wejścia głównego.

20 czerwca 1915 r. stację podpaliły wycofujące się wojska Imperium Rosyjskiego. Następnie budynek został uszkodzony w wyniku wojny polsko-ukraińskiej (1918-1919). Całkowity remont stacji zakończył się dopiero w roku 1930. Stacja została zniszczona ponownie podczas II wojny światowej.

W latach 1946-1951 poczekalnie zostały przebudowane w stylu stalinowskiego socrealizmu.

Dworzec Główny jest obecnie najważniejszym punktem komunikacyjnym miasta. Zapewnia połączenia kolejowe m.in. z Berlinem, Budapesztem, Belgradem, Krakowem, a nawet Władywostokiem.

Nieopodal Dworca Głównego, w miejscu dawnego Dworca Czerniowieckiego z 1895 r., zbudowano w 1997 r. nowy dworzec podmiejski, z którego wyjeżdżają pociągi lokalne obsługujące miejscowości położone na zachodzie Ukrainy.

Linie kolejowe[edytuj | edytuj kod]

Dworcowa hala peronowa

Stacja Lwów Główny znajduje się na 3. paneuropejskim korytarzu transportowym łączącym Drezno z Kijowem przez Wrocław, Katowice i Kraków[2]. Na odcinku Lwów - Kijów kursują koreańskie dalekobieżne elektryczne zespoły trakcyjne Hyundai HRCS2 zakupione przed Mistrzostwami Europy w Piłce Nożnej 2012[3]

Perony[edytuj | edytuj kod]

Na stacji znajduje się 5 peronów, z których pierwszy i ostatni to perony 1-krawędziowe, a pozostałe 2-krawędziowe. Dojście do peronów z dworca zapewniają trzy przejścia podziemne. Do peronu 1. dodatkowo istnieją 2 wejścia wiodące bezpośrednio z Placu Dworcowego. Perony znajdują się w hali peronowej o szerokości 69 m i długości 159 m.

Komunikacja publiczna[edytuj | edytuj kod]

Na Placu Dworcowym znajduje się przystanek tramwajowy (linie 1, 6, 9 i 9a) oraz autobusowy[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Przypisy

  1. Orłowicz M., Ilustrowany przewodnik po Galicyi, Bukowinie, Spiszu, Orawie i Śląsku Cieszyńskim, Lwów 1919, s. 51.
  2. Modernizacja E30: konieczne palowanie nasypów (pol.). [dostęp 2013-04-27].
  3. Ukraina: nowy rozkład pociągów 2012/2013 od końca maja (pol.). 2012-05-04. [dostęp 2013-04-27].
  4. Map of Lviv with routes. Lviv buses, trams, trolleybuses, route taxis. Lviv public transport (ang.). [dostęp 2013-04-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]