Maksym (metropolita kijowski)
| Maksym | |
| metropolita kijowski | |
 Ikona św. Maksyma |
|
| Data i miejsce śmierci | 1305 Włodzimierz |
| metropolita kijowski | |
| Okres sprawowania | 1283-1305 |
| Wyznanie | prawosławie |
| Kościół | Patriarchat Konstantynopolitański |
| Inkardynacja | prawosławna metropolia kijowska |
| Chirotonia biskupia | przed 1283 |
Maksym (zm. 1305 we Włodzimierzu) – metropolita kijowski w latach 1283–1305.
Był z pochodzenia Grekiem. Został metropolitą kijowskim w 1283[1]. Do objęcia tego urzędu był typowany jeszcze za życia swojego poprzednika Cyryla[2]. Sprawowanie obowiązków metropolity rozpoczął od wyjazdu do Złotej Ordy. Następnie zwołał w Kijowie sobór biskupów ruskich (treść jego obrad i decyzji jest nieznana)[1]. W 1285 udawał się z wizytami na Wołyń, do Nowogrodu, Halicza, Pskowa i Włodzimierza[1]. Tam też w 1299 przeniósł na stałe siedzibę metropolitów kijowskich (we Włodzimierzu czasowo rezydował już Cyryl II)[3]. Przeniósł biskupa włodzimierskiego Szymona do eparchii rostowskiej i sam objął obowiązki hierarchy włodzimierskiego. W 1300 udał się do Nowogrodu Wielkiego, zaś w 1301 wyjeżdżał do Konstantynopola w celu udziału w soborze biskupów[1]. Zdaniem D. Ostrowskiego Maksym opuścił Kijów, gdyż pragnął rezydować w tym samym mieście, co wielki książę, nominalny władca całej Rusi (tak, jak patriarcha Konstantynopola przebywał w miejscu zamieszkania cesarza). B. Gudziak podkreśla, że Włodzimierz nad Klaźmą był zagrożony najazdami tatarskimi w co najmniej tym samym stopniu, co Kijów[4].
W 1302 podlegająca mu metropolia kijowska została podzielona na metropolię kijowską i metropolię halicką (metropolię Małej Rusi), na mocy decyzji patriarchy konstantynopolitańskiego Atanazego[1]. Sam Maksym używał tytułów "metropolity całej Rusi"[2] lub "metropolity kijowskiego i włodzimierskiego"[1].
Maksym zmarł we Włodzimierzu i został pochowany w tamtejszym soborze Zaśnięcia Matki Bożej, łamiąc tym samym zwyczaj chowania zmarłych metropolitów kijowskich w soborze Mądrości Bożej w Kijowie[3].
Autor tekstu poświęconego zasadom postu i zawierania małżeństw, znanego pod nazwą Prawiło. Dzieło to napisane jest prostym językiem, bez cytatów z Biblii ani chwytów retorycznych[1].
Według polecenia Maksyma napisana została Maksymowska Ikona Matki Bożej. Przedstawia ona Matkę Bożą wręczającą hierarsze omoforion. Hagiografia prawosławna przypisuje Maksymowi widzenie maryjne, w czasie którego Matka Boska potwierdzić słuszność wyjazdu Maksyma z Kijowa do Włodzimierza i wręczyć mu omoforion[2].
Kanonizowany przez Cerkiew prawosławną. Według hagiografii w XIX wieku, w czasie remontu soboru we Włodzimierzu, odnaleziono jego nierozłożone ciało[2].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Максим, митрополит Киевский и Владимирский
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Святитель Максим, митрополит Киевский и Владимирский (+ 1305)
- ↑ 3,0 3,1 Митрополиты Киевские и всея Руси (988—1305 гг.)
- ↑ B. Gudziak, Kryzys i reforma. Metropolia kijowska, patriarchat Konstantynopola i geneza unii brzeskiej, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2008, 978-83-227-2899-4, ss.23-24
| Poprzednik Cyryl II |
Metropolita kijowski 1283 - 1305 | Następca Piotr II |
