Malachit
| Malachit | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | Cu2CO3(OH)2 + domieszki tlenków Ca, Zn, Si | ||
| Twardość w skali Mohsa | 3,5 – 4,5 | ||
| Łupliwość | doskonała w jednym kierunku | ||
| Pokrój kryształu | słupkowy lub igiełkowy | ||
| Układ krystalograficzny | jednoskośny | ||
| Gęstość minerału | 4,05 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | zielona do ciemnozielonej | ||
| Rysa | jasnozielona | ||
| Połysk | diamentowy w kryształach; szklisty, matowy | ||
| Szczególne własności | liczne inkluzje | ||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Malachit – minerał z gromady węglanów. Należy do minerałów pospolitych, szeroko rozpowszechnionych na Ziemi.
Nazwa pochodzi od greckiego malache (malwa) i malakos = miękki – aluzja do zielonej barwy minerału i jego niewielkiej twardości.
Spis treści |
[edytuj] Charakterystyka
[edytuj] Właściwości
Bardzo rzadko tworzy kryształy o pokroju słupkowym, igiełkowym lub włosowym; często występują zbliźniaczenia. Występuje w skupieniach zbitych, ziemistych, nerkowatych, groniastych tworzy naskorupienia i naloty, impregnacje i pseudomorfozy po azurycie, kuprycie, kalcycie, cerusycie. Malachit występuje zwykle w postaci ciemnobrunatnych (czarnych) nacieków lub skupień nerkowatych. Jest kruchy, przeświecający. Często wykazuje budowę pasiastą, wstęgową lub słojową. Tworzy zbite mieszaniny mineralne z azurytem – azurmalachit; chryzokolą, turkusem, pseudomalachitem – ejlatyt. Barwi płomień na zielono.
[edytuj] Występowanie
Malachit występuje jako minerał wtórny, w strefach utleniania złóż kruszców miedzi, razem z azurytem i kuprytem.
Miejsca występowania:
- Rosja (Ural) – ze złoża gumiszewskiego wydobywa się malachitowe bryły o masie dochodzącej do 60 t; ze złoża miednorudnianskiego do 1,5 t,
- USA – w kopalni Bisbee w Arizonie pozyskiwano bloki do 4,5 t,
- Zambia, Namibia, Demokratycznej Republiki Konga, Australii, Kazachstan, Wielka Brytania.
- W Polsce w niewielkich ilościach w woj. świętokrzyskim (Miedzianka, Miedziana Góra) oraz na Dolnym Śląsku.
[edytuj] Zastosowanie
- W jubilerstwie – wysoko ceniony kamień ozdobny, stosowany zwykle w postaci kaboszonów do wyrobu artystycznej biżuterii i ozdób. O atrakcyjności kamieni stanowi bogata, wzorzysta budowa wewnętrzna, dobrze widoczna po wypolerowaniu.
- od starożytności używano go do wyrobu kamei i gemm.
- w średniowieczu do ozdoby insygniów monarszych, relikwiarzy i ksiąg.
- szczególnie popularny był w klasycyzmie.
- W architekturze stosowany jako okładzina ścian, kolumn – najwspanialszym zastosowaniem malachitu w architekturze są: świątynia Diany w Efezie oraz sala malachitowa w Ermitażu.
- W malarstwie malachitu używa się jako pigmentu, tzw. zieleń malachitowa.
- W sztuce zdobniczej i rzeźbiarstwie artystycznym, czego przykładem są wazy, lichtarze, zastawy stołowe i inne.
- Jako źródło otrzymywania miedzi (ok. 57% Cu).
