Malachit

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

malachit

wisiorek z malachitu

malachit - kaboszon

wnętrze kościoła z malachitowymi kolumnami

Malachit – minerał z gromady węglanów. Należy do minerałow pospolitych, szeroko rozpowszechnionych na Ziemi.

Nazwa pochodzi od greckiego malache (malwa ) i malakos = miękki - aluzja do zielonej barwy minerału i jego niewielkiej twardości.

[edytuj] Właściwości

Wzór chemiczny: Cu₂CO ₃ (OH)₂ + domieszki tlenków Ca, Zn, Si. - zasadowy węglan miedzi
Układ krystalograficzny: jednoskośny. Kryształy słupkowe lub igiełkowe
Barwa: zielony do ciemnozielonego
Rysa: jasnozielona
Połysk: diamentowy w kryształach, także szklisty lub matowy
Twardość w skali Mohsa : 3,5 - 4,5
Gęstość: 4,05 g/cm³
Łupliwość: doskonała w jednym kierunku
Luminescencja: brak
Inkluzje: liczne

Bardzo rzadko tworzy kryształy o pokroju słupkowym, igiełkowym lub włosowym; często występują zbliźniaczenia. Występuje w skupieniach zbitych, zienistych, nerkowatych, groniastych tworzy naskorupienia i naloty, impregnacje i pseudomorfozy po azurycie, kuprycie, kalcycie, cerusycie. Malachit występuje zwykle w postaci ciemnobrunatnych (czarnych) nacieków lub skupień nerkowatych. Jest kruchy, przeświecający. Często wykazuje budowę pasiastą, wstęgową lub słojową. Tworzy zbite mieszaniny mineralne z azurytem – azurmalachit; chryzokolą, turkusem, pseudomalachitem – ejlatyt. Barwi płomień na zielono.

[edytuj] Występowanie

Malachit występuje jako mineral wtórny, w strefach utleniania złóż kruszców miedzi, razem z azurytem i kuprytem,

Miejsca występowania:

Rosja (Ural) – ze złoża gumiszewskiego wydobywa się malachitowe bryły o masie dochodzącej do 60 t.; ze złoża miednorudnianskiego do 1,5 t.,
USA – w kopani Bisbee w Arizonie pozyskiwano bloki do 4,5 t.,
Zambia, Namibia, Demokratycznej Republiki Konga|, Australii, Kazachstan, Wielka Brytania.

W Polsce w niewielkich ilościach w woj. świętokrzyskim (Miedzianka, Miedziana Góra) oraz na Dolnym Śląsku.

[edytuj] Zastosowanie

stosowany jest w jubilerstwie - wysoko ceniony kamień ozdobny, stosowany zwykle w postaci kaboszonów do wyrobu artystycznej biżuterii i ozdób. O atrakcyjności kamieni stanowi bogata, wzorzysta budowa wewnętrzna, dobrze widoczna po wypolerowaniu.
- malachitu od starożytności używano do wyrobu kamei i gemm.
- w średniowieczu do ozdoby insygnii monarszych, relikwiarzy i ksiąg.
- malachit szczególnie popularny był w klasycyzmie.
w architekturze stosowany jako okładzina ścian, kolumn - najwspanialszym zastosowaniem malachitu w architekturze są: świątynia Diany w Efezie oraz sala malachitowa w Ermitażu.
w malarstwie malachitu używa się jako pigmentu, tzw. zieleń malachitowa.
malachit stosuje się również w sztuce zdobniczej i rzeźbiarstwie artystycznym, czego przykładem są wazy, lichtarze, zastawy stołowe i inne.
źródło otrzymywania miedzi (ok. 57 %Cu).