Malena Ernman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Malena Ernman
Malena Ernman.jpg
Malena Ernman w Moskwie podczas Konkursu Piosenki Eurowizji 2009.
Imię i nazwisko Sara Magdalena Ernman
Data i miejsce urodzenia 4 listopada 1970
Uppsala
Typ głosu mezzosopran
Gatunek opera, jazz, pop, chanson, kabaret
Aktywność od 1998
Wytwórnia płytowa Roxy Recordings
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Malena Ernman, właśc. Sara Magdalena Ernman (ur. 4 listopada 1970 w Uppsali) – szwedzka śpiewaczka operowa, mezzosopranistka z prawie 4-oktawowym głosem[1], reprezentantka Szwecję podczas 54. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2009 roku[2], członek Szwedzkiej Królewskiej Akademii Muzycznej[3].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wczesne życie[edytuj | edytuj kod]

Malena Ernman spędziła swoje dzieciństwo i lata szkolne w szwedzkim Sandviken. Uczyła się w Szwedzkiej Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie, the Conservatoire d’Orléans we Francji i w szkole Opery Królewskiej w Sztokholmie[1].

Opery[edytuj | edytuj kod]

Ernman zadebiutowała na deskach opery w 1998 roku, kiedy to zaśpiewała partię Kai w Staden Svena-Davida Sandströma w Operze Królewskiej w Sztokholmie i Rosiny w Cyruliku sewilskim Gioacchina Rossiniego w Staatsoper Berlin, Operze Królewskiej w Sztokholmie (gdzie potem zagrała tytułową rolę w operze Carmen Georgesa Bizeta) oraz w Fińskiej Operze Narodowej. W 1999 zagrała Neronę w Agrippina w Operze Królewskiej La Monnaie w Brukseli i Théâtre des Champs-Élysées w Paryżu. Niebawem wystąpiła też w roli Zerliny w Don Giovaniim oraz Roberto w Griseldzie Antonia Vivaldiego w Staatsoper Berlin[1].

Latem 2002 roku wzięła udział w festiwalu operowym w Glyndebourne, na którym zagrała Nancy w operze Albert Herring oraz Orlovsky w operetce pt. Zemsta nietoperza. Dwa lata później po raz pierwszy śpiewała partię Donny Elviry w Don Giovaniim, którą gra do dziś[4]. Premiera jej postaci odbyła się w La Monnaie w Brukseli. Podczas festiwalu w d’Aix en Provence i w Wiedniu oraz w Opéra Garnier w Paryżu zagrała rolę Lichas w Herculesie Georga Friedricha Händla. W 2005 roku odegrała tytułową rolę w operze Julie Philippe'a Boesmana w Operze Królewskiej La Monnaie w Brukseli, podczas festiwalu w Wiedniu oraz w Aix-edn-Provence[1].

Malena Ernman podczas koncertu w Stockholm Ice w kwietniu 2012 roku.

Rok 2006 Ernman zaczęła rolą Nerona w Koronacji Popei Claudio Monteverdiego w Staatsoper Berlin i Operze Królewskiej La Monnaie w Brukseli. W tym samym roku zadebiutowała w tytułowej roli Dynony z Dydony i Eneasza Henry'ego Purcella. Wystąpiła później jako Annio w La clemenza di Tito podczas festiwalu w Salzburgu[1].

W 2007 roku śpiewała partię Sekstusa w Juliuszu Cezarze w Wiedniu, Cherubina w Weselu Figara Wolfganga Amadeusza Mozarta w Staatsoper Berlin oraz Nerona w Koronacji Popei Claudio Monteverdiego w Holenderskiej Operze w Amsterdamie[1]. Rok później powróciła do Opery Królewskiej w Sztokholmie, by zadebiutować w głównej roli Angeliny w operze Kopciuszek Gioacchino Rossiniego. Jesienią 2008 roku znów zagrała tytułową rolę w Dydonie i Eneaszu, tym razem w Opéra Comique w Paryżu. W 2009 roku zagrała główną rolę w Kopciuszku w operze we Frankfurcie, a pod koniec kwietnia tę samą rolę odegrała w Operze Królewskiej w Sztokholmie. Później wystąpiła w Dydonie i Eneaszu na festiwalu w Wiedniu oraz w Holenderskiej Operze[1][5].

W marcu 2010 roku zadebiutowała w roli Idamantesa w Idomeneuszu Mozarta. Śpiewała również na wielu koncertach w Skandynawii i w Niemczech, w tym z Andreą Bocellim w Stockholm Globe Arena oraz podczas świątecznego koncertu z Peterem Matteim w Sztokholmie. We wrześniu tego samego roku wystąpiła w operze Semele Händla. Wiosną 2011 roku wystąpiła ponownie w teatrze w Wiedniu w Rodelindzie Händla. Późniejsze występy to tytułowa rola w Serse Händla w teatrze w Wiedniu, Dydony w Dydonie i Ereuszu w Opera Comique w Paryżu i Heleny w "Dziewicy z jeziora" Rossiniego w teatrze w Wiedniu[1].

Koncerty[edytuj | edytuj kod]

Malena Ernman wystąpiła na koncertach w wielu krajach, m.in. w Rzymie, Madrycie, Paryżu, Londynie, Los Angeles, Berlinie i Tokio. Współpracowała wówczas z takimi dyrygentami, jak Esa Pekka Salonen, René Jacobs, Daniel Barenboim, Nicolaus Harnoncourt, Philippe Herreweghe, Herbert Blomstedt, Marc Minkowski, Daniel Harding i ppSir Simon Rattle]][1].

Zagrała podczas mszy Waisenhausmesse na festiwalu w Salzburgu, koncercie Folk Songs Luciano Berio w Szwedzkiej Królewskiej Orkiestrze Filharmonicznej i podczas festiwalu w Verbier. Wystąpiła także z Arnoldem Östmanem w requiem Mozarta w Minneapolis[1].

W 1999 roku zaśpiewała jako solistka podczas Ceremonii Wręczania Nagród Nobla. Na przełomie 2001 i 2002 roku pojawiła się w Tokio, by zagrać tam recital. Wystąpiła również w Pasji według św. Jana Johanna Sebastiana Bacha w Katedrze Notre-Dame w Paryżu oraz w mozartowskim requiem z Berlińskimi Filharmonikami[1]. Wystąpiła także w Siedmiu grzechach głównych Kurta Weilla, Sea Pictures Edwarda Elgara, Kinder Toten Lieder Gustava Mahlera czy Kantatach Bacha[1].

Jazz i musicale[edytuj | edytuj kod]

Malena Ernman jest znana z tego, że ma szerokie doświadczenie w wielu gatunkach muzycznych. Jako piętnastolatka zaczęła swoją karierę solistki jako piosenkarka jazzowa w Orleanie i Paryżu. Zagrała mnóstwo jazzowych koncertów z takimi szwedzkimi artystami, jak Arne Domnérus, Putte Wickman czy Magnus Lindgren. Poza jazzem śpiewa również musical: w 2001 roku zagrała Sally Bowles w Cabarecie Joe Masteroffa w Królewskim Teatrze Dramatycznym w Sztokholmie[1].

Konkurs Piosenki Eurowizji[edytuj | edytuj kod]

Malena Ernman w trakcie szwedzkiej konferencji prasowej podczas Konkursu Piosenki Eurowizji 2009.

Melodifestivalen[edytuj | edytuj kod]

26 listopada 2008 roku, podczas transmisji programu Kulturnyheterna, szwedzki nadawca telewizyjny Sveriges Television ogłosił, że Ernman otrzymała tzw. „dziką kartę” zapewniającą udział w półfinałach Melodifestivalen 2009 - szwedzkich eliminacji do 54. Konkursu Piosenki Eurowizji[6][7]. Wokalistka zgłosiła się do nich z francusko-angielskojęzycznym utworem „La voix”, który napisał Fredrik Kempe[2]. Kompozycja to połączenie opery i pop, popularne w twórczości artystki[8]. Wersja demo piosenki została nagrana jesienią 2008 roku[9]. 28 lutego 2009 roku wystąpiła w ostatnim, czwartym półfinale selekcji, pierwszej rundzie głosowanie zdobyła 102 708 głosów i przeszła do drugiego etapu, w którym zmierzyła się w pojedynku z Sarah Dawn Finer[10]. Ostatecznie zdobyła 88 870 głosów od telewidzów i zakwalifikowała się do finału konkursu[10]. 14 marca wystąpiła w finale eliminacji z ostatnim, 11. numerem startowym[11]. Ostatecznie wygrała rundę finałową, zdobywając łącznie 182 punktów[12][13]. Jurorzy przyznali kompozycji 38 punktów, które uplasowało utwór na 8. miejscu spośród 11. finalistów[14][10]. Dzięki 322 657[10] głosom telewidzów Ernman otrzymała 144 punkty od publiczności, które po zsumowaniu pozwoliły na 11-punktową przewagę nad zdobywczynią drugiego miejsca w finale - Caroline af Ugglas[10].

24 kwietnia opublikowano oficjalny teledysk do singla, który nazywany jest przez Ernman „pierwszym i jedynym popowym” w karierze[15]. Klip nagrany został jako dokumentacja podróży mezzosopranistki ze Sztokholmu do Frankfurtu kamerką podróżniczą[15][16].

54. Konkurs Piosenki Eurowizji[edytuj | edytuj kod]

16 marca odbyła się specjalna konferencja prasowa, podczas której wylosowane zostały numery startowe uczestników 54. Konkursu Piosenki Eurowizji. Po konferencji okazało się, że Szwecja wystąpi jako piąta w pierwszym półfinale festiwalu[17]. Niecałe dwa miesiące później, 3 maja w Olympiyski Indoor Arena Malena Ernman zaczęła próby generalne do występu[18]. Na scenie towarzyszył jej pięcioosobowy, żeński chórek[19], w skład którego wchodzą: Dea Norberg, Jessica Marberger, Tine Matulessy, Malin Nilsson oraz Anna Maria Hallgarn[20][21]. Głównym pomysłem wizualnym występu była gra kontrastów[19]. Podczas prezentacji Ernman miała na sobie wartą 400,000 koron szwedzkich białą suknię projektu Camilli Thulin[22], a chórek śpiewający i tańczący wokół niej ubrany był w czarne garnitury[19]. Ogromne ekrany LED w tle świeciły się na zielono i żółto, a na scenie umieszczono pięć plastikowych konstrukcji, które symbolizowały kryształy lodu. Pod koniec występu chórek zakładał teatralne maski ozdobione kryształami[19][23]. To wszystko stworzyło "mroźną" atmosferę[24] Tuż po próbie Ernman wzięła udział w pierwszej konferencji prasowej szwedzkiej delegacji[25].

Cztery dni później, 7 maja Malena odbyła drugą próbę generalną przed półfinałem[26]. Występ opisano jako „coś zupełnie nowego na eurowizyjnego na scenie”[27]. 12 maja wystąpiła w pierwszym półfinale i zakwalifikowała się do finału[28]. W półfinale zajęła 4. miejsce z 105 punktami[29]. Po zakończeniu półfinału Malena, wraz z pozostałymi finalistami, uczestniczyła w konferencji prasowej, podczas której wylosowała 4. numer startowy w finale[30].

W piątek, 15 maja odbyła się próba generalna do finału[31]. Dzień później, w sobotę 16 maja o godzinie 21:00[32] rozpoczął się finał, w którym Ernman zdobyła łącznie 33 punkty, które przełożyły się na zaledwie 21. miejsce na 25. finalistów[33]. Po ogłoszeniu wyników wyznała, że podczas finału czuła się świetnie, nie denerwowała się, a zdobyte miejsce to wynik, którego się spodziewała[34]. Kilka godzin po zakończeniu konkursu ogłosiła na swojej stronie internetowej, że wystawiła swoją konkursową kreację na licytację, z której cały zysk przekazany zostanie fundacji Radiohjälpen[35].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ernman wyszła za mąż za aktora Svante Thunberga, z którym ma dwie córki: Gretę i Beatę. Mieszkają w Kungsholmen w Sztokholmie[1].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Wytwórnia
2000 Naïve KMH
2001 Cabaret Songs BIS
2003 Songs in Season Nytorp Musik
My Love BIS
2009 La Voix du Nord Roxy Recordings
2010 Santa Lucia – En Klassisk Jul Roxy Recordings
2011 Opera di Fiori Roxy/Universal

Single[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 Bio « Malena Ernman. [dostęp 2013-04-28].
  2. 2,0 2,1 Malena Ernman - La Voix (Sweden 2009). W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  3. Ledamöter - Kungliga. Musikaliska Akademien. [dostęp 2013-04-28].
  4. Performance - Festspielhaus und Festspiele Baden-Baden gGmbH.
  5. Malena Ernamn: still mixing opera with pop. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  6. An opera diva for Sweden?. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  7. Malena w Melodi. [dostęp 2013-03-15].
  8. Malena Ernman, operatic mezzosoprano and pop princess. W: mostly opera [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  9. Jarmo Siim: Sweden: 'not another ABBA-tune'. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 Melodifestivalen 2009 Statistic. [dostęp 2013-04-28].
  11. Andreas Schacht: Swedish final tonight!. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  12. Melodifestivalen 2009. [dostęp 2013-04-28].
  13. Sweden: Malena Ernman to Moscow!. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  14. Głosami widzów. [dostęp 2013-03-15].
  15. 15,0 15,1 Gustav Dahlander: Malena’s first and only pop video. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  16. Malena Ernman - La Voix (Sweden 2009; new version). [dostęp 2013-04-28].
  17. MOSKWA 2009: LIDIA KOPANIA Z NUMEREM 5!. [dostęp 2013-04-28].
  18. Jarmo Siim: Today: First rehearsals starting!. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  19. 19,0 19,1 19,2 19,3 Gustav Dahlander: Sweden: Operatic contrasts. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  20. Scoopalooza: Schlagerprofilerna avslöjar vilka som körar med Malena i Moskva!. [dostęp 2013-04-28].
  21. Żeński chór ze Szwecji. [dostęp 2013-04-28].
  22. Här är Malenas finalklänning. [dostęp 2013-04-28].
  23. Sweden: first rehearsal. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  24. Marco Brey: Live: The first dress rehearsal of the First Semi-Final. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  25. Sweden: first press conference. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  26. Andreas Schacht: Sweden: opera diva shines!. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  27. Gustav Dahlander: New horizons for today's Semi-Finalists. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  28. Marco Brey: First Semi-Final: The Qualifiers!. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  29. Eurovision Song Contest 2009 Semi-Final (1). W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  30. Marco Brey: First Semi-Final contestants draw their running order. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  31. Andreas Schacht: Live: the first Dress Rehearsal for the Grand Final. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  32. Andreas Schacht: Tonight - the Grand Final!. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  33. Eurovision Song Contest 2009 Final. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  34. Gustav Dahlander: Backstage: Emotional artists after the Final. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-28].
  35. Suknia Maleny Ernman na sprzedaż. [dostęp 2013-04-28].