Miðvágur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Miðvágur
Miðvágur
Miðvágur od strony parku
Miðvágur od strony parku
Państwo  Dania
Terytorium zależne  Wyspy Owcze
Region Vágar
Gmina Vága kommuna
Data założenia II poł. XIV wieku[1]
Populacja (2010)
• liczba ludności

1 063[2]
Kod pocztowy FO-370
Położenie na mapie Wysp Owczych
Mapa lokalizacyjna Wysp Owczych
Miðvágur
Miðvágur
Ziemia 62°03′N 7°11′W/62,050000 -7,183333Na mapach: 62°03′N 7°11′W/62,050000 -7,183333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Wyspy Owcze

Miðvágur (duń. Midvåg, IPA: miːvɔavuɹ) – miejscowość na Wyspach Owczych, terytorium zależnym Królestwa Danii, położonym na Morzu Norweskim. 1 stycznia 2010 roku Miðvágur zamieszkiwać miało 1063 osoby[2]. Miejscowość stanowi centrum administracyjne leżącej w regionie Vágar, gminie Vága kommuna, utworzonej w wyniku połączenia Miðvágs kommuna oraz Sandavágs kommuna w roku 2009[3].

Nazwa miejscowości oznacza po przełożeniu na język polski oznacza Połowa Drogi.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość Miðvágur jest położona w południowo-wschodniej części wyspy Vágar. Od strony północnej względem miejscowości znajduje się wzniesienie, którego kulminacją jest szczyt Reynsatindur (676 m n.p.m.), na południu zaś dwa wzniesienia, Ravnsfjall (269 m n.p.m.) i Ritubergsnøva (376 m n.p.m.), odgradzają miejscowość od Oceanu Atlantyckiego. Na zachodzie od miejscowości znajduje się jezioro Sørvágsvatn, zwane przez mieszkańców Miðvágur, Leitisvatn[4]. Na wschodzie miejscowość przylega do zatoki, wpadającej następnie do Oceanu Atlantyckiego. Na południowym wschodzie od miejscowości znajduje się charakterystyczna skała, zwana Trøllkonufingur (Palec Wiedźmy).

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Podobnie, jak na całych Wyspach Owczych, klimat w Miðvágur można określić, jako klimat umiarkowany, chłodny w odmianie morskiej. Zimy są więc stosunkowo łagodne, a temperatura w niżej położonych miejscach rzadko spada poniżej 0 °C, natomiast lata są chłodne z maksymalnymi temperaturami oscylującymi maksymalnie w okolicach 20 °C[5]. Archipelag ten charakteryzują także wysokie sumy opadów[5].

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Populacja[edytuj | edytuj kod]

Obecnie w Miðvágur mieszka 1063 ludzi[2]. Jest to największa miejscowość na wyspie Vágar. Większość ludności stanowią Farerczycy, rdzenni mieszkańcy Wysp Owczych. Już w połowie lat 80. XX wieku liczba ludności w Miðvágur wynosiła 1023 osoby i następował jej wzrost[6]. W roku 1990 osiągnęła kulminację (1 042 ludzi[6]) i od tamtej pory, za sprawą kryzysu ekonomicznego na Wyspach Owczych i masową emigracja do Danii, zaczęła spadać. Najmniej ludzi zamieszkiwało tam w 2000 roku, kiedy populacja wyniosła 907 osób[6]. Od tamtej pory liczba ludności stale rośnie, w 2004 przekroczyła 1000 (1 018[6]).

Stosunek kobiet do mężczyzn wynosi obecnie 511:552, co sprawia, że wskaźnik feminizacji wynosi ok. 92,6[2]. Jest on nieco wyższy od średniej całego archipelagu (92,2[2]). Wiekowo społeczeństwa nie można określić, jako młode, nie jest ono jednak także stare. Ludzie w wieku do dwudziestego roku życia stanowią ok. 29,1% społeczeństwa, między dwudziestką a czterdziestką 24,9%, między czterdziestką a sześćdziesiątką 25,6%, a starsi 20,4%[2]. W roku 2009 przyrost naturalny w Miðvágur wynosił ok. -1,9[7].

Transport[edytuj | edytuj kod]

W Miðvágur nie ma przystani promowej, ani lądowiska dla helikopterów. Najbliższe lądowisko znajduje się na lotnisku Vágar[8]. Jedynym państwowym środkiem transportu jest autobus kursujący na linii 300 pomiędzy stolicą Wysp Owczych, Tórshavn a lotniskiem w Sørvágur[9]. Pokonuje on następującą trasę: Tórshavn-Kollafjørður-Sandavágur-Miðvágur-lotnisko Vágar-Sørvágur-Bøur[9].

Sport[edytuj | edytuj kod]

Jednym z dwóch najpopularniejszych sportów na Wyspach Owczych jest piłka nożna[4]. W miejscowości funkcjonuje amatorski klub piłkarski MB Miðvágur, założony w 21 stycznia 1905 roku[10]. Obecnie klub ten występuje w trzeciej lidze nie odnosząc, nawet, jak na farerskie warunki, dużych sukcesów. W 1993 klub połączył się, tworząc, razem ze słabszym SÍF Sandavágur FS Vágar, ten jednak rozpadł się w 2004 i MB Miðvágur postanowił dalej występować samodzielnie. W miejscowości znajduje się także siedziba drugoligowego 07 Vestur[10], jednak swoje mecze rozgrywa on na stadionie Á Dungasandi w Sørvàgur[11].

Prócz tego znajdują się tam następujące kluby: Bogaskjótifelagið VágaSkot (łucznictwo, zał. 12 października 2004), Ítróttarfelagið FRÆLSI (lekkoatletyka, zał. 3 marca 2004), Miðvágs Badmintonfelag (badminton, zał. 10 października 1963), Miðvágs Kappróðrarfelag (wioślarstwo, zał. 21 kwietnia 1956) oraz Vága Ríðingarfelag (jeździectwo, zał. ?)[10]. Prócz tego istnieje tam także klub szachowy Miðvágs Talvfelag.

Historia i turystyka[edytuj | edytuj kod]

Historyczne zdjęcie z Miðvágur na znaczku pocztowym
Kościół w Miðvágur

Miejscowość Miðvágur założono w II połowie XIV wieku[1]. Znajduje się tam jeden z najstarszych budynków na Wyspach Owczych, zamieszkany od średniowiecza Kálvalíð[12]. Obecnie miejsce to jest przekształcone w muzeum[12]. W Miðvágur, o czym świadczą wykopaliska, odbywała się wikińska rada, zwana Várting.

W roku 1899 złapano tam największą, jak dotąd na Wyspach Owczych, liczbę wielorybów (1300)[13].

1 lipca 1903 roku otwarto tam urząd pocztowy[14], pierwszy taki obiekt na wyspie Vágar. Obecnie jest on własnością Vága Dansifelag, lokalnego związku tańca ludowego, który chciał stworzyć tam muzeum poświęcone pisarzowi, urodzonemu w ówczesnym budynku poczty – Mikkjalowi Dánialssonowi á Ryggi[14]. W 1934 roku syn pierwszego właściciela przeniósł urząd do własnego domu[14]. Budynek ten był siedzibą poczty do 1970, goszcząc też w międzyczasie bank[14]. Kolejna urzędniczka kupiła dom w roku 1969 i rok później przeniosła tam urząd[14]. W roku 1983 kupiła dom, który w latach 1914-82 był lokalnym gabinetem lekarskim, i tam przeniosła pocztę[14]. Ostatnia zmiana w lokalizacji urzędu zaszła w 1996, kiedy zarząd Poczty Wysp Owczych zdecydował się na wykupienie od Føroya Bank dawnego budynku Sjóvinnubank, nad którym ten pierwszy przejął kontrolę. Od tamtego czasu to właśnie w tamtym budynku znajduje się urząd pocztowy, w którym na stałe zatrudnionych jest dwóch pracowników[14].

W roku 1915 została utworzona gmina Miðvágs kommuna[15]. Wcześniej jej tereny wchodziły w skład Vága Prestagjalds kommuna (1872-1911) i Vága kommuna (1911-1915)[15]. Miðvágur był centrum administracyjnym gminy o tożsamej nazwie z nazwą miejscowości, a obecnie, po zmianie dokonanej 1 stycznia 2009 jest siedzibą władz nowej Vága kommuna[3][15]. Obszar obecnej Vága kommuna nie jest tożsamy z obszarem, jaki zajmowała ona w latach 1911-1915, kiedy zajmowała obszar całej wyspy Vágar[15].

11 lipca 1980 roku rozpoczęto sadzenia w miejscu, gdzie obecnie znajduje się Viðarlundin á Tungu, park o wielkości 11 780 [16][17]. Teren ten znajduje się w pobliżu lokalnego kościoła, częściowo (190 m²[16]) zajmuje teren dawnego cmentarza. Parki takie tworzone są na archipelagu, ponieważ brak jest tam naturalnego zalesienia[4]. Często zdarza się, że drzewa, na skutek silnych wiatrów, są niszczone, przez co trudno się tam utrzymać wysokiej roślinności[4]. Kościół, przy którym znajduje się park został zbudowany 28 września 1952 roku[18].

Odbywa się tam także, na przemian z Sandavágur, Sørvágur i Vestmanna festiwal Vestanstevna, na początku lipca[13].

W Miðvágur znajdują się dwie szkoły[14].

Urodzeni i mieszkający w Miðvágur[edytuj | edytuj kod]

Mikkjal á Ryggi
  • Jens Christian Svabo (ur. 1746, zm. 14 lutego 1824 w Tórshavn) – lingwista i etnograf. Uczył się w Danii do roku 1800, a po powrocie zamieszkał w Tórshavn u rodziny Pætursarstovu, gdzie na poddaszu, w 1928 roku znaleziono część jego notatek. Svabo był jednym z prekursorów pisanego języka farerskiego. Napisał jeden z pierwszych słowników tego języka. Interesował się też muzyką farerską i celtycką. W ich nurcie napisał kilka utworów.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Kári Thorsteinsson: Hvussu gomul er bygdin (far.). [dostęp 2010-05-23].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Population by gender, age, year and village/city (ang. • far.). 2010. [dostęp 2010-05-23].
  3. 3,0 3,1 Árni Joensen: Nú eru 30 kommunur (far.). 2009-01-01. [dostęp 2010-05-23].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Marcin Jakubowski, Marek Loos: Przewodnik turystyczny: Wyspy Owcze. Wyd. 1. Szczecin: PCIT Tramp, 2003. ISBN 83-913526-3-3. OCLC 69543719. [dostęp 2010-05-23]. (pol.)
  5. 5,0 5,1 Dane klimatyczne dla Wysp Owczych (ang. • far.). [dostęp 2010-05-23].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Population 1. January by village/city, gender and year (ang. • far.). [dostęp 2010-05-23].
  7. Live births and deaths by village by village/city, year, gender and live births/deaths (ang. • far.). 2009. [dostęp 2010-05-23].
  8. Loty helikopterów na stronie Strandfaraskip Landsins (far.). [dostęp 2010-05-23].
  9. 9,0 9,1 Autobusowa linia 300 na stronie Strandfaraskip Landsins (far.). [dostęp 2010-05-23].
  10. 10,0 10,1 10,2 Lista klubów sportowych na Vágar (Vágoy) na stronie Farerskiej Federacji Sportowej (far.). [dostęp 2010-05-23].
  11. Mecz 07 Vestur – TB Tvøroyri (01.05.2010) na stronie FaroeSoccer.com (far.). [dostęp 2010-05-23].
  12. 12,0 12,1 STAMPSHEET VÁGAR – Miðvágur (ang. • duń. • far. • fr. • niem.). 2005-05-28. [dostęp 2010-05-23].
  13. 13,0 13,1 Jón Fossá: Strona Miðvágur na FaroeIslands.dk (ang. • duń. • wł.). 2006. [dostęp 2010-05-23].
  14. 14,0 14,1 14,2 14,3 14,4 14,5 14,6 14,7 The Post Office in Miðvágur (ang.). marzec 1998. [dostęp 2010-05-23].
  15. 15,0 15,1 15,2 15,3 Kommunufrágreiðingar. W: Frágreiðing um kommunur : Nýggj kommunal skipan í Føroyum. T. 1. Cz. 2. Rząd Wysp Owczych, czerwiec 1998, s. 298. ISBN 99918-3-044-8. [dostęp 2010-05-23]. (far.)
  16. 16,0 16,1 Eyðun Elttør: Uppskot til løgtingslóg um viðarvøkstur og frílendisrøkt. T. 2. Løgting, marzec 2003. (far.)
  17. Andrias Højgaard: Træplanting í Føroyum í eina øld. Tórshavn: 1989. (far.)
  18. J. P. Gregoriussen: Kościół w Miðvágur na stronie Farerskiego Kościoła Narodowego (far.). [dostęp 2010-05-23].
  19. 19,0 19,1 19,2 ref>Lena Nolsøe: Broberg, Bente Christine (Beinta) (duń.). [dostęp 2010-05-23].
  20. 20,0 20,1 Løgtingið 150 – Hátíðarrit. Wyd. 1. T. 2. 2002, s. 345. [dostęp 2010-05-23]. (far.)