Okręty podwodne typu K1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Okręty podwodne typu K1
USSBarracuda (SSK-1).jpg
Kraj budowy Stany Zjednoczone
Stocznia Electric Boat
Mare Island
Zbudowane trzy
Wodowanie:
• pierwsza jednostka
• ostatnia jednostka

2 marca 1951
21 czerwca 1951
Użytkownicy  US Navy
Służba w latach 1951-1974
Wyrzutnie torpedowe:
• dziobowe

4 x 533 mm
Uzbrojenie 8 torped
Prędkość:
• w zanurzeniu
• taktyczna

13 węzłów
8 węzłów
Zanurzenie testowe 400 stóp (120 metrów)
Wyporność:
• na powierzchni 765 ton
• w zanurzeniu 1162 tony
Załoga 37 oficerów i marynarzy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Okręty podwodne typu K1 – seria trzech niewielkich amerykańskich okrętów podwodnych. Zaprojektowanych do zwalczania jednostek podwodnych przeciwnika, których głównymi cechami były zdolność do prowadzenia cichych operacji, wysoka czułość pasywnego układu sonarowego oraz niski koszt produkcji. Zalety te zostały jednak osiągnięte kosztem bardzo niskiej prędkości pływania, co w znacznej mierze ograniczało ich sprawność operacyjną oraz powodowało szereg trudności natury operacyjno-taktycznej. Bardzo duża antena pasywna sonaru tych okrętów była umieszczona w dużej dziobowej kopule, która wraz z jej anteną została usunięta w 1959 roku. Zmiana ta spowodowała zmianę przeznaczenia okrętu prototypowego który pełnił odtąd rolę szkoleniową, dwie jednostki seryjne natomiast, zostały przeznaczone do pełnienia standardowej funkcji myśliwskiej okrętów podwodnych i ostatecznie zostały wycofane ze służby w roku 1967, okręt prototypowy zaś, pełnił służbę do roku 1974.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]