Okręty podwodne typu Benjamin Franklin
| Okręty typu Benjamin Franklin | |
 |
|
| Informacje ogólne | |
|---|---|
| Kraj budowy | Stany Zjednoczone |
| Budowa | |
| Stocznia | Electric Boat |
| Zbudowane | 12 |
| Służba | |
| Służba w latach | 22 października 1965 |
| Dane taktyczne | |
| Wyrzutnie rakietowe | 16 SLBM |
| Uzbrojenie | * 16 Posejdon, Polaris oraz Trident I * 4 wyrzutnie torped Mk48 |
| Prędkość: • na powierzchni • w zanurzeniu |
20 węzłów ≥25 węzłów |
| Zanurzenie testowe | 243,84 m |
| Dane techniczne | |
| Wyporność: | |
| • w zanurzeniu | 8250 ton |
| Długość | 129,54 m |
| Szerokość | 10,06 m |
| Załoga | 143 oficerów i marynarzy |
Okręty podwodne typu Benjamin Franklin - typ 640 amerykańskich atomowych okrętów podwodnych, nosicieli pocisków balistycznych klasy SLBM, po wejściu natomiast do służby w US Navy okrętów typu Ohio (Trident SSBN), zmodyfikowanych do prowadzenia operacji specjalnych. Pierwszym okrętem tego typu, był wprowadzony do służby 22 października 1965 r. USS Benjamin Franklin (SSBN-640).
Spis treści |
Budowa [edytuj]
Okręty typu Benjamin Franklin SSBN-640 stanowiły rozwiniecie okrętów typu Lafayette. Posiadając bardzo podobną konstrukcje, były znacznie cichsze od swoich poprzedników, stad zdecydowano że stanowić będą odrębny typ jednostek. Pierwotnie zaplanowane 16 jednostek tego typu, przeznaczone były do przenoszenia szesnastu strategicznych pocisków balistycznych SLBM UGM-73 Poseidon oraz UGM-27 Polaris. Już przed wejściem jednak do służby pierwszego okrętu tego typu, zrezygnowano z budowy ostatnich czterech z listy zamówionych już jednostek, stad tez ostatnim, dwunastym okrętem był zbudowany w stoczni Electric Boat - USS Will Rogers (SSBN-659).
Historia [edytuj]
W związku z gwałtownym rozwojem programu ULMC (Undersea Long-range Missile System) prowadzącego do wprowadzenia do służby nowych pocisków SLBM UGM-93A Trident I C-4 oraz opóźnieniami programu TRIDENT SSBN (konstruowanego pod kątem możliwości ich przenoszenia, nowoczesnego okrętu podwodnego kolejnej generacji), w 1976 r. zdecydowano się na modyfikację dziesiątego okrętu typu 640 - USS Francis Scott Key (SSBN-657) i kolejnych, pod kątem umożliwienia im przenoszenia nowych pocisków.
W lipcu 1992 roku, trzecia jednostka tego typu - USS Kamehameha (SSBN-642) zakończyła swoją służbę w ramach amerykańskiej triady nuklearnej, i po polegającej na zamontowaniu w miejsce opróżnionych wyrzutni pocisków balistycznych suchej śluzy (Dry Deck Shelter) stał się pierwszym amerykańskim okrętem służącym do prowadzenia operacji specjalnych (SEAL-Mission Capable Attack Submarine). Podobny los spotkał wkrótce także szósty okręt tej serii - USS James K. Polk (SSN-645), który po trwającej dziewiętnaście miesięcy przeróbce w stoczni Newport News Shipbuilding także zaczął pełnić służbę w misjach typu SEAL. Dzięki tym modyfikacjom, obydwa okręty stały się najdłużej pozostającymi w służbie okrętami tego typu, wykreślonymi ze stanu floty dopiero w latach odpowiednio: 2002 i 1999. Pozostałe okręty, począwszy od USS Lewis and Clark (SSBN-644), sukcesywnie wycofano ze służby w okresie pomiędzy 1 sierpnia 1992, a 24 lutego 1995 (USS Simon Bolivar (SSBN-641))
Lista okrętów typu 640 [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Federation of American Scientists: SSBN-640 Benjamin Franklin-Class FBM Submarines (ang.)
- Global Security: SSN 640 Benjamin Franklin class (ang.)
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
