Amerykańskie okręty podwodne typu F
| Okręty podwodne typu F | |
 |
|
| Informacje ogólne | |
|---|---|
| Kraj budowy | Stany Zjednoczone |
| Budowa | |
| Projekt | Electric Boat |
| Stocznia | Union Iron Works, Seattle Constr. |
| Zbudowane | cztery |
| Wodowanie: • pierwsza jednostka • ostatnia jednostka |
3/12/1912 1/6/1912 |
| Służba | |
| Użytkownicy |  US Navy |
| Służba w latach | 1912-1922 |
| Stracone | dwie |
| Obecnie w służbie | brak |
| Dane taktyczne | |
| Wyrzutnie torpedowe: • dziobowe |
2 x 18" (457 mm) |
| Prędkość: • na powierzchni • w zanurzeniu |
14 węzłów 11 węzłów |
| Dane techniczne | |
| Wyporność: | |
| • na powierzchni | 350 ton |
| • w zanurzeniu | 435 ton |
| Długość | 143 stopy (43,58 m) |
| Szerokość | 15 stóp (4,57 m) |
| Napęd | diesel-elektryczny, 1 śruba |
| Załoga | 22 oficerów i marynarzy |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Okręty podwodne typu F – amerykańskie jednokadłubowe okręty podwodne z napędem dieslowsko-elektrycznym zbudowane dla amerykańskiej marynarki wojennej w latach 1909-1922. Budowę czterech jednostek tego typu rozpoczęto w tygodniowych odstępach w sierpniu 1909 roku w stoczniach Union Iron Works w San Francisco oraz Seattle Construction and Drydock Company w Seattle. Wszystkie okręty zostały w latach 1912-1913 przyjęte do służby w 1 Grupie Okrętów Podwodnych Flotylli Torpedowej Pacyfiku Floty Pacyfiku w San Pedro w Kalifornii. Nazwane początkowo "Carp" nr 20, "Barracuda" nr 21, "Pickel" nr 22 i "Skate" nr 23, w 1911 roku zostały przemianowane na – odpowiednio – F-1, F-2, F-3 i F-4, w roku 1920 cały typ został przeklasyfikowany i otrzymał numery burtowe (hull number) od SS-20 do 23.
W 1914 roku okręty tego typu były pierwszymi jednostkami podwodnymi, które wpłynęły do nowo utworzonej bazy okrętów podwodnych w Naval Station Honolulu na Hawajach. Podczas podwodnych manewrów niedaleko portu w Honolulu 25 marca 1915 roku "Skate" SS-23 (F-4) zatonął wraz ze wszystkimi członkami załogi. W grudniu 1917 "Carp" SS-20 (F-1) zderzył się z "Pickel" SS-22 (F-3) i zatonął wraz z 19 załogantami. Mimo pękniętego dziobu F-3 zdołał ocaleć. F-2 i F-3 aż do roku 1922 służyły do celów szkoleniowych, po czym zostały zezłomowane.
Bibliografia [edytuj]
- SS-20 F-1 Carp (ang.). Global Security. [dostęp 2010-03-29].
|
||||||||
