Okręty podwodne typu Sailfish

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Okręty podwodne typu Sailfish
USS Sailfish;0857203.jpg
Rodzaj okrętu SSR
Kraj budowy Stany Zjednoczone
Stocznia Portsmouth Naval Shipyard
Zbudowane dwa
Wodowanie:
• pierwsza jednostka
• ostatnia jednostka

7 września 1977
25 lutego 1956
Użytkownicy  US Navy
Służba w latach 1956–1978
Sensory radar AN/BPS-2
Wyrzutnie torpedowe:
• dziobowe

6 × 533 mm
Prędkość:
• na powierzchni
• w zanurzeniu

20,5 węzła
15 węzłów
Zanurzenie testowe 122 metry
Wyporność:
• na powierzchni 2.334 długich ton
• w zanurzeniu 3.168 długich ton
Długość 110 m
Szerokość 8,86 m
Napęd diesel-elektryczny, dwie śruby
Załoga 95 oficerów i marynarzy

Okręty podwodne typu Sailfish – pierwsze amerykańskie okręty podwodne skonstruowane specjalnie do pełnienia dozoru radiolokacyjnego. Zbudowane w latach 1953–1956 dwa okręty tego typu, stanowiły w tym czasie największe amerykańskie okręty podwodne napędzane napędem konwencjonalnym – ustępując w tym zakresie jedynie zbudowanym w latach 20. okrętom typu Narwhal. W celu sprawowania dozoru radarowego, wyposazono je w umieszczony w kiosku radar obserwacji przestrzeni powietrznej AN/BPS-2. W 1960 roku obydwie zbudowane jednostki tego typu zostały przeklasyfikowane na SS, zas w latach 1968-1969, "Salmon" został ponownie przeklasyfikowany na okręt doświadczalny AGSS. Obydwa okręty zakończyły służbę w United States Navy w latach 1977-1978.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]