Paul Boyer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Paul Delos Boyer (ur. 31 lipca 1918 w Provo), amerykański biochemik, laureat Nagrody Nobla.

W 1939 uzyskał stopień B.S. w dziedzinie chemii na Brigham Young University oraz stypendium pozwalające na dalszą naukę. Stopień doktora uzyskał w 1943 roku na University of Wisconsin-Madison. Przez kolejny rok pracował na Stanford University, gdzie zajmował się badaniami białek osocza krwi, głównie stabilizacją albumin pod kątem zastosowanie do transfuzji.

Prowadzenie samodzielnych badań mechanizmów enzymatycznych rozpoczął na University of Minnesota. W 1955 współpracował z Hugo Theorelleem w badaniach nad działaniem dehydrogenazy alkoholowej.

W 1963 roku został profesorem na Wydziale Chemii i Biochemii University of California, Los Angeles. Od 1965 roku kierował Instytutem Biologii Molekularnej, w którym prowadził program badań nad syntezą adenozynotrifosforanu (ATP).

W 1997 roku, wraz z Johnem Walkerem otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za zbadanie i wyjaśnienie enzymatycznego mechanizmu syntezy adenozynotrifosforanu (ATP), będącego chemicznym nośnikiem energii we komórkach wszystkich organizmów żywych. Pozostałe pół nagrody otrzymał Jens C. Skou za odkrycie pierwszego enzymu zapewniającego równowagę jonową w komórce.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]