Vincent du Vigneaud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Vincent du Vigneaud
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 18 maja 1901
Chicago, Illinois
Data i miejsce śmierci 11 grudnia 1978
White Plains, Nowy Jork
profesor nauk chemicznych
Specjalność: Biochemia
1932-1975
Uniwersytet George Washington University
Cornell University

Vincent du Vigneaud (ur. 18 maja 1901 w Chicago, Illinois, zm. 11 grudnia 1978 w White Plains, Nowy Jork) – amerykański biochemik, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w roku 1955.

W latach 1932–1938 był profesorem George Washington University w Waszyngtonie. W latach 1938–1975 był profesorem Cornell University w Ithace.

Prowadził badania dotyczące m.in. metabolizmu aminokwasów, struktury chemicznej biotyny (witaminy B7, w 1942 podał jej wzór strukturalny), insuliny, a także oksytocyny i hormonu antydiuretycznego, W 1953 określił ich budowę, a w 1954 dokonał ich syntezy.

W 1955 otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za prace dotyczące ważnych biochemicznie związków siarki, a w szczególności za pierwszą syntezę hormonu polipeptydowego[1].

Przypisy

  1. The Nobel Prize in Chemistry 1955. nobelprize.org. [dostęp 2014-08-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]